Ἑορτάζομε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὅλο τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καταφωτίζεται. Ἑορτάζομε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὅλη ἡ οἰκουμένη φωταγωγεῖται καί γεμίζει μέ ἀκτῖνες θεϊκῆς χαρᾶς. Ἑορτάζομε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, διά τοῦ ὁποίου τό σκοτάδι (τῆς ἁμαρτίας) ἐδιώχθη, καί ἦλθε τό φῶς (τῆς ἀρετῆς). Ἑορτάζομε τήν πανήγυρι τοῦ Σταυροῦ, καί ὑψούμεθα πνευματικῶς μαζί μέ τόν Σταυρωθέντα Σωτῆρα μας, ἀφήνοντας κάτω τήν γῆ μέ τήν ἁμαρτία, διά νά κερδίσωμε τά ἄνω ἀγαθά. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί ὑψώνει μαζί του τήν ἀνθρωπότητα, πού λόγῳ τῆς ἁμαρτίας της, ἦταν πεσμένη κάτω. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί ταπεινώνει τήν αὐθάδη ἔπαρσι τῶν δαιμόνων. Ὑψοῦται ὁ Σταυρός, καί ἡ ἐναντία δύναμις τοῦ Πονηροῦ ὑποχωρεῖ καί ταπεινοῦται. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί συναθροίζεται τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὑψώνεται ὁ Σταυρός, καί αἱ πόλεις ἑορτάζουν πανηγυρικῶς· οἱ δέ λαοί προσφέρουν χαρούμενοι τάς ἀναιμάκτους θυσίας εἰς τόν Θεόν. Διότι καί μόνη ἡ μνήμη τοῦ Σταυροῦ εἶναι ὑπόθεσις μεγάλης χαρᾶς, καί ἀποδίωξις τῆς λύπης.
Διαβάστε περισσότερα »
Λόγος εις την παγκόσμιον Ύψωσιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (Αγ. Ανδρέας Αρχιεπίσκοπος Κρήτης)
Η εικόνα αυτού που πιστεύει στον Χριστό (Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως)
Πόσο ωραία είναι η εικόνα του πιστού! Πόσο θαυμαστή η χάρη της! Το
κάλλος της σε γοητεύει, το δε ύφος της εκφράζει την εμπιστοσύνη του
πιστού προς τον Θεό. Η γαλήνη που είναι απλωμένη στη μορφή της εκφράζει
την ειρήνη της ψυχής, η δε ηρεμία της την αταραξία της καρδιάς
Διαβάστε περισσότερα »
Η ενορία ως επί το αυτό ευχαριστιακή σύναξις των Χριστιανών ενός τόπου (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης Γρηγοριάτης)
Στην ενορία δεν συνάγονται Χριστιανοί από διάφορα μέρη αλλά από
τον συγκεκριμένο χώρο και τόπο, που περιβάλλει τον ενοριακό Ναό.
Στην ενορία τους οι Χριστιανοί ενός τόπου εκκλησιοποιούνται.
Ενώνονται πνευματικά, αδελφώνονται, ώστε στις καθημερινές τους
σχέσεις να ζουν ως αδελφοί εν Χριστώ και μέλη της Εκκλησίας.
Διαβάστε περισσότερα »
Σχετικά με το ποιον πρέπει να εμπιστευόμαστε (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Στον Αμερικανό Ιωάννη Κ.
Περιγράφετε, πως
κάποιος από τους εκεί πολίτες, υπό τον τίτλο του επιστήμονα, μάζευε χρήματα απ’
όλους (και από εσάς), για να κατασκευάσει φτερά για να μπορεί να πετάει κάθε
άνθρωπος. Οι άνθρωποι τον εμπιστεύτηκαν και του έδιναν, ώσπου τελικά, φάνηκε
ότι σας ξεγέλασε όλους και σαν να είχε κάποια αόρατα φτερά εξαφανίστηκε από την
κοινωνία. «Δεν ξέρει ο άνθρωπος σήμερα σε τι να πιστεύει και ποιον να
εμπιστεύεται». Έτσι τελειώνετε το γράμμα σας. Και εδώ κάποιοι βαπτισμένοι
άνθρωποι καμιά φορά ρωτούν σε τι να πιστεύουν. Εύκολα θα απαντήσουμε σ’
αυτό, όταν πρώτα κατοχυρώσουμε ποιον
μπορούμε να εμπιστευόμαστε!
Διαβάστε περισσότερα »
Λόγος εις το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας (Αγ. Λουκάς αρχιεπ. Κριμαίας)
Η συντριπτική πλειοψηφία
των ανθρώπων, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια άνθρωποι, είναι άνθρωποι κοινοί,
τους οποίους η Αγία Γραφή ονομάζει «λαόν της γης» (Δ’ Βασ. 15,
5). Γιατί τους ονομάζει έτσι; Γιατί αυτοί μοιάζουν με
γκρίζο χορτάρι ή με χαμόκλαδα. Δεν έχουν στη ζωή τους κάποιους ανώτερους
σκοπούς και επιδιώξεις, ο νους τους είναι πολύ επιπόλαιος και ασχολείται μόνο
με τις βιοτικές μέριμνες, τα γήινα αγαθά και τα καθημερινά προβλήματα.
