Ελαστικότητα και πλαστικότητα κριτηρίων (Πρωτ. Θωμάς Βαμβίνης)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ


Τό
ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο δημιουργεῖ πολλά καί σοβαρά ἐρωτήματα, τά ὁποῖα
ἀπασχολοῦν διαφόρους κοινωνικούς φορεῖς, ἀλλά καί τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας.
Τά σοβαρότερα ἐρωτήματα σχετίζονται μέ τό πῶς μπορεῖ νά συνυπάρχη ἡ ἐλευθερία
τῆς γνώμης μέ τόν ἐν σιωπῇ σεβασμό κάθε ἰδιαιτερότητας, ἡ ἀνοχή σέ κάθε
ἰδιορρυθμία (πού θέλουν οἱ ὑπέρ λίαν θιασῶτες ἑνός αὐστηροῦ ἀντιρατσιστικοῦ
νομοσχεδίου) μέ τήν ἀποδοχή στερεῶν ἠθικῶν καί κοινωνικῶν κριτηρίων.


Διαβάστε περισσότερα »

Από το Συναξάρι – Αγ. Ευστάθιος αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(20 Σεπτεμεβρίου)

Ο άγιος Ευστάθιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών
1115 και 1135. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην σχολή, η οποία
λειτουργούσε στην μονή της αγίας Ευφημίας, όπου και νωρίς εκάρη μοναχός. Εν συνεχεία ολοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές του γνώσεις στην
περιβόητη πατριαρχική σχολή. Το 1150 χειροτονήθηκε διάκονος της Μεγάλης
Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας) στην μονή του αγίου Φλώρου, από όπου έλαβε και
την προσωνυμία Κατάφλωρος. Ήδη γνωστός όμως για την μεγάλη του μόρφωσι
και την ρητορική του δεινότητα, αναγορεύθηκε δημόσιος διδάσκαλος της
πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο του μαγίστορος των ρητόρων. Στην
διδασκαλία του απεδείκνυε ότι η ελληνική φιλοσοφία έγινε θεραπαινίς της
χριστιανικής αληθείας. Λέγεται ότι τόσο εξαιρετικό ήταν το διδασκαλικό
του χάρισμα, ώστε «πάσα η φιλόλογος νεολαία της Πόλεως» συνωστιζόταν με
ακόρεστη επιθυμία στην ακρόασι των μαθημάτων του, όταν δε έφευγε έμοιαζε
με σμήνη μελισσών που βγαίνουν μέσα από το κοίλωμα του βράχου.
Διαβάστε περισσότερα »

Απόστολος Κυριακής Μετά την Ύψωσιν: Ομιλία περί του, ότι η σταύρωσις των επιθυμιών, και η ακινησία προς το κακόν, και η νέκρωσις των παθών, ουκ έστιν αδύνατον εις την φύσιν των ανθρώπων (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


Ομιλία εις το ρητό του Αποστόλου, το, "Χριστώ συνεσταύρωμαι΄ ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός".


(Γαλ. β’ 16-20)

– Ποιά είναι η κατά Θεόν ζωή;

– Πώς σταυρώνονται οι επιθυμίες της σαρκός; Και πώς συσταυρώνεται ο άνθρωπος με τον Χριστό;

– Με ποιό τρόπο έρχεται και κατοικεί μέσα μας ο Χριστός;

– Γιατί είπε αυτά τα λόγια ο απόστολος; Ποιός ήταν ο σκοπός του; Μήπως για να καυχηθεί και να κερδίσει τον έπαινο των ανθρώπων;

– Εάν τα λόγια του αποστόλου Παύλου είναι ο όρος και ο κανών της χριστιανικής ζωής, ποιός μπορεί να σωθεί; Ποιός μπορεί να νεκρώσει τα πάθη του με τόσους πειρασμούς; Μήπως λοιπόν, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο στη φύση των ανθρώπων;

– Πώς συμβιβάζονται τα λόγια "Στενή η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός, η απάγουσα εις την ζωήν" και "Ο γαρ ζυγός μου χρηστός, και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν";
Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού: Ομιλία περί φιλαυτίας (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

– Από πού ο θεάνθρωπος έλαβε αφορμή για να διδάξει το "όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν, και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι"; Ποιός μπορεί να κατορθώσει κάτι τέτοιο;

– Πώς ο απόστολος Πέτρος (κατ’ ουσίαν) προέτρεψε τον Ιησούν Χριστόν να πέσει στο αμάρτημα της φιλαυτίας;

– Τί ονόμασε ως άρνηση του εαυτού μας ο Κύριος;

– Από πού γεννάται και τί είναι φιλαυτία;

– Μα ο Θεός δεν εφύτευσε την αγάπη στον άνθρωπο ως αναγκαία προς διατήρησή του; Πότε λοιπόν η αγάπη στον εαυτό μας είναι ωφέλιμη και σωτήρια και πότε βλαβερή και ολέθρια;

– Μπορεί κάποιος φίλαυτος να γίνει αληθινός μαθητής του Ιησού Χριστού;

– Η φιλαυτία γίνεται αίτιον πάσης αμαρτίας και εμπόδιο πάσης αρετής.

– Γιατί οι άνθρωποι προκρίνουν την ηδονή της σαρκός έναντι των εντολών και προσταγμάτων του Θεού;

– Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν μεγάλα σφάλματά τους, όταν την ίδια στιγμή διακρίνουν με ευκολία μικρά σφάλματα των άλλων;

– Γιατί όλοι νομίζουμε ότι είμαστε ανώτεροι των άλλων;

– Μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί, εάν δεν εκβάλει από την καρδιά του την φιλαυτία;

– Πώς άραγε είναι δυνατόν να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από ένα τέτοιο πάθος εσωτερικό και ισχυρό;

– Κανένας νόμος δεν προστάζει να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, υπό δύο όμως όρους. Ποιοί είναι αυτοί;
Διαβάστε περισσότερα »

Από το Συναξάρι – Οι αγίες μάρτυρες και καλλίνικες παρθένες Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, και η μητέρα τους Σοφία

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(17 Σεπτεμβρίου)

Οι τρεις αυτές αδελφές, Πίστις, Ελπίς και Αγάπη, ζούσαν σε κάποια
πόλι της Ιταλίας την εποχή του Αδριανού (117-138). Γόνοι περιφανούς
οικογενείας, ανατράφηκαν από την χήρα μητέρα τους Σοφία με πίστι, ελπίδα
και αγάπη, όπως δήλωναν και τα ονόματά τους. Όταν κάποτε παρέμειναν
στην Ρώμη, η φήμη του ενάρετου βίου τους διέτρεξε την πόλι και ο
αυτοκράτωρ έστειλε στρατιώτες να του τις παρουσιάσουν. Η σταθερότητα των
τριών αδελφών στην πίστι, ασυνήθιστη για την ηλικία τους, κατέπληξε τον
Αδριανό και, πιστεύοντας πως η αμοιβαία συμπαράσταση τους έδιδε την
δύναμι να του αντιστέκωνται, σκέφθηκε να τις εξετάση χωριστά.
Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes