Εἴπαμε
πῶς, ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ὄχι μοναχὰ δὲν διαβάζουμε, ἀλλὰ κἂν δὲν ξέρουμε ἂν ὑπάρχουνε
οἱ μυστικοὶ Πατέρες ποὺ φωτίσανε τὴν Ὀρθοδοξία. Γιὰ τοὺς θεολόγους ἡ Ὀρθοδοξία
κατάντησε μία κούφια λέξη, ἀφοῦ ἡ μυστικὴ οὐσία τῆς τοὺς εἶναι ἄγνωστη, ὅπως κι᾿
ἡ παράδοσή τους. Οἱ δικοί μας θεολόγοι παίρνουνε τὰ φῶτα ἀπὸ τὴ Δύση, γιατὶ ἐκεῖ
ἡ θεολογία ἔχει γίνει ἐπιστήμη, κ᾿ ἡ ματαιοδοξία τους κολακεύεται ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ
πράγμα. Ἡ πίστη, γι᾿ αὐτούς, δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία. Θὰ μοῦ πῆτε, «θεολογία χωρὶς
πίστη, γίνεται;» Μὰ κ᾿ ἐγὼ σᾶς ρωτῶ, μὲ τὴν ἴδια ἀπορία, «γίνεται θεολογία χωρὶς
πίστη;»

Διαβάστε περισσότερα »

Ένα από τα τεκμήρια της ηθικής και κοινωνικής
παρακμής που βιώνουμε ως Έλληνες είναι πως η χώρα μας κατάντησε «προνομιακός
προορισμός» στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη
Αναπαραγωγή (ΙΥΑ). Αυτό γιατί πολλές από
τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται παραβαίνουν
κάθε κανόνα Ηθικής και Βιοηθικής και απαγορεύονται στις περισσότερες χώρες του
κόσμου – ακόμη και σ’ αυτές που κυριαρχεί ο ωφελιμισμός, ο υλισμός και ο
ηδονισμός. Αποκτήσαμε θλιβερά πρωτεία.

Διαβάστε περισσότερα »

Τό
ἀντιρατσιστικό νομοσχέδιο δημιουργεῖ πολλά καί σοβαρά ἐρωτήματα, τά ὁποῖα
ἀπασχολοῦν διαφόρους κοινωνικούς φορεῖς, ἀλλά καί τούς ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας.
Τά σοβαρότερα ἐρωτήματα σχετίζονται μέ τό πῶς μπορεῖ νά συνυπάρχη ἡ ἐλευθερία
τῆς γνώμης μέ τόν ἐν σιωπῇ σεβασμό κάθε ἰδιαιτερότητας, ἡ ἀνοχή σέ κάθε
ἰδιορρυθμία (πού θέλουν οἱ ὑπέρ λίαν θιασῶτες ἑνός αὐστηροῦ ἀντιρατσιστικοῦ
νομοσχεδίου) μέ τήν ἀποδοχή στερεῶν ἠθικῶν καί κοινωνικῶν κριτηρίων.

Διαβάστε περισσότερα »

(20 Σεπτεμεβρίου)

Ο άγιος Ευστάθιος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών
1115 και 1135. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην σχολή, η οποία
λειτουργούσε στην μονή της αγίας Ευφημίας, όπου και νωρίς εκάρη μοναχός. Εν συνεχεία ολοκλήρωσε τις φιλοσοφικές και θεολογικές του γνώσεις στην
περιβόητη πατριαρχική σχολή. Το 1150 χειροτονήθηκε διάκονος της Μεγάλης
Εκκλησίας (Αγίας Σοφίας) στην μονή του αγίου Φλώρου, από όπου έλαβε και
την προσωνυμία Κατάφλωρος. Ήδη γνωστός όμως για την μεγάλη του μόρφωσι
και την ρητορική του δεινότητα, αναγορεύθηκε δημόσιος διδάσκαλος της
πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο του μαγίστορος των ρητόρων. Στην
διδασκαλία του απεδείκνυε ότι η ελληνική φιλοσοφία έγινε θεραπαινίς της
χριστιανικής αληθείας. Λέγεται ότι τόσο εξαιρετικό ήταν το διδασκαλικό
του χάρισμα, ώστε «πάσα η φιλόλογος νεολαία της Πόλεως» συνωστιζόταν με
ακόρεστη επιθυμία στην ακρόασι των μαθημάτων του, όταν δε έφευγε έμοιαζε
με σμήνη μελισσών που βγαίνουν μέσα από το κοίλωμα του βράχου.
Διαβάστε περισσότερα »