(Λουκ. η’ 5 – 15)

– Tί ήταν αυτό που έκανε τους ακροατές του λόγου των Αποστόλων να πιστεύουν κατά χιλιάδες, όταν μάλιστα προέτρεπαν τους ακροατές τους να αθετήσουν την πατροπαράδοτη πίστη τους και να πιστεύσουν εις τον Χριστόν; Όταν δίδασκαν αυτούς να υποταχθούν σε άλλο νόμο τον ευαγγελικό, ο οποίος ήταν ενάντιος στα ήθη τους και τις συνήθειές τους; Τί ήταν αυτό που τους έκανε να καταφρονούν τις ηδονές της σαρκός, την τρυφήν και την ανάπαυσιν και να τρέχουν στους διωγμούς, στους αγώνες, στους κινδύνους, ακόμα και στον θάνατο;

– Μήπως η αιτία ήταν τα θαύματα που έβλεπαν. Εάν ναι τότε γιατί δεν πίστευαν όλοι; Και γιατί πίστευαν και πολλοί που δεν είδαν θαύματα;

– Γιατί σήμερα δεν καρποφορεί ο λόγος του Θεού; Μήπως γιατί τα έργα του ιεροκήρυκα είναι ανάξια του κηρύγματος και ενάντια της διδασκαλίας του; Είναι η αγιωσύνη του ιεροκύρηκα το αίτιο και η κακία αυτού το εμπόδιο της καρποφορίας του κηρύγματος; Θα πρέπει να μας ενδιαφέρει εάν ο ιεροκήρυκας διδάσκει τα ορθά δόγματα και όχι αιρετικά φρονήματα ή να εξετάζουμε τον βίο του;

– Ποιά είναι τα τρία αίτια της ακαρπίας του λόγου και ποιές οι τάξεις των ακροατών;

– Ποιά διάθεση πρέπει να έχει ο ακροατής όταν ακούει τον λόγο του Θεού;

– Εάν απειθούμε στον λόγον του Θεού και ουδεμία εξ αυτού λαμβάνουμε ωφέλεια, ουδεμία ελπίδα σωτηρίας έχουμε.
Διαβάστε περισσότερα »

Ὅταν μελετᾶς τό Εὐαγγέλιο, μή ζητᾶς
ἀπόλαυση, μή ζητᾶς ἔξαρση, μή ζητᾶς περίλαμπρες σκέψεις. Ζήτα νά δεῖς τήν
ἀλάθητη ἁγία Ἀλήθεια. Μήν ἀρκεῖσαι στήν ἄκαρπη μελέτη τοῦ
Εὐαγγελίου. Μελέτα το ἔμπρακτα. Ἀγωνίσου νά ἐκπληρώνεις τίς ἐντολές του. Σάν
βιβλίο ζωῆς, μελέτα το μέ τή ζωή σου.

Διαβάστε περισσότερα »

(8 Οκτωβρίου)

Ας
είναι ευλογητός ο Θεός· διότι και γυναίκες πλέον περιπαί­ζουν το θάνατο, και
κόρες τον περιγελούν, και παρθένες, και μά­λιστα πολύ νέες και που δεν γνώρισαν
γάμο, σκιρτούν επάνω στα ίδια τα κεντριά του άδη χωρίς να παθαίνουν τίποτε το
φοβερό. Όλα αυτά λοιπόν τα αγαθά μάς δόθηκαν εξαιτίας του Χριστού που γεν­νήθηκε
από Παρθένο· διότι μετά τους μακάριους εκείνους ανυπό­φορους πόνους και την
φρικωδέστατη γέννηση ατόνησαν τα νεύρα του θανάτου, παρέλυσε η δύναμη του
διαβόλου, και όχι μόνο στους άνδρες πλέον, αλλά και στις γυναίκες έγινε
ευκαταφρόνητος, και όχι μόνο στις γυναίκες, αλλά και στις κόρες.
Διαβάστε περισσότερα »

Επιστολή στον Αμερικανό κύριο Σκομ

Στόν
ὀλισθηρό δρόμο τῆς πολιτικῆς στόν ὁποῖο βρεθήκατε δέν εἶναι παράξενο
πού ἀντιδρᾶτε ἐνάντια στή χριστιανική διδασκαλία περί Ἁγίας Τριάδας. Ἡ
δική σας ἡ οὐνιτική σέκτα δέν θεμελιώνεται καί δέν βασίζεται στήν καθαρή
ἀλήθεια, ἀλλά βασίζεται στή συμφιλίωση ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου.
Τό γεγονός ὅτι εἶναι δύσκολο νά ἐξισώσετε τό βουνό μέ τήν πεδιάδα σᾶς
κάνει νά ἐκνευρίζεστε μέ τό βουνό. Ἐπειδή σᾶς φαίνεται -ἐντελῶς
λανθασμένα- εὐκολότερο νά χαμηλώσετε τό σωτήριο βουνό ἀπό τό νά
ἀνυψώσετε τήν πεδιάδα. Καί ἐκτός αὐτοῦ ἰσχυρίζεστε ὅτι ἡ σέκτα σας
πιστεύει στόν Χριστό.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο χριστιανός έχει ευθύνη
για την κοινωνική ζωή. Η ευθύνη αυτή του υπαγορεύει να εργασθή για την
επικράτησι στην κοινωνία του θελήματος του Θεού για σωτηρία, αγάπη, δικαιοσύνη,
ελευθερία και φιλανθρωπία μεταξύ των ανθρώπων. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η
σωτηρία θεωρείται όχι μόνο σαν κάθετη σχέσι με το Θεό (προσωπικά), αλλά και σαν
οριζόντια σχέσι με τους αδελφούς (κοινωνικά και εκκλησιαστικά). Η στάσι μας
απέναντι στον αδελφό έχει συνέπεια στην σωτηρία μας και γι’ αυτό έχει ύψιστη
σημασία για μας. Η κοινωνική αποστολή και δράσι του ανθρώπου, όπως και το εν
γένει ήθος του, προσδιορίζεται αποφασιστικά από το «πιστεύω»» του, δηλαδή από
τις κοσμοθεωριακές του αρχές και προϋποθέσεις, από τη φιλοσοφική του
τοποθέτησι. Η πρακτική δράσι προϋποθέτει ένα γενικώτερο προσανατολισμό. Στη
θεολογική γλώσσα λέμε ότι δόγμα και ήθος, θεολογία και ζωή,
αλληλοπεριχωρούνται.
Διαβάστε περισσότερα »