Αδελφοί και πατέρες· είναι καλό να διακηρύττομε σε
όλους το έλεος του Θεού και να φανερώνομε στους πλησίον μας την ευσπλαχνία και
την ανείπωτη αγαθότητα του Θεού προς εμάς. «Εγώ
λοιπόν, καθώς το βλέπετε, μήτε νηστείες έκανα, μήτε αγρυπνίες, μήτε
χαμαικοιτίες, αλλά μόνο ταπεινώθηκα και ο Κύριος σύντομα με έσωσε», λέει ο
θείος Δαβίδ. Και μπορεί κανείς να πει πολύ πιο σύντομα: «Μόνο πίστεψα, και με δέχτηκε ο Κύριος».
Επειδή είναι πολλά αυτά που μας εμποδίζουν ν’
αποκτήσομε την ταπείνωση, να βρούμε όμως την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε.
Γιατί αν το θελήσομε ολόψυχα, ευθύς ενεργεί μέσα μας η πίστη, αφού είναι δώρο
του Θεού και φυσικό προσόν, αν και υπόκειται στην αυτεξουσιότητα της
προαιρέσεώς μας. Γι’ αυτό ακόμη και οι Σκύθες και οι βάρβαροι πιστεύουν ο ένας
τα λόγια του άλλου. Και για να σας δείξω στην πράξη την ενέργεια της ενδιάθετης
πίστεως και να βεβαιώσω όσα είπα, ακούστε να σας διηγηθώ κάτι που άκουσα από
κάποιον που δεν ψεύδεται.
Διαβάστε περισσότερα »
Λόγος περί πίστεως και διδασκαλία για εκείνους που λένε, ότι δεν είναι δυνατόν εκείνοι που βρίσκονται μέσα στις φροντίδες του κόσμου να φτάσουν στην τελειότητα των αρετών (Αγ. Συμεών ο νέος θεολόγος)
Αποφυγή της μελέτης βιβλίων με ψευδοδιδασκαλίες (Αγ. Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)
Πάλι
σοῦ προσφέρω, πιστό παιδί τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, λόγια συμβουλευτικά, λόγια
εἰλικρινή καί ἀγαθά. Δέν ἀνήκουν σ᾿ ἐμένα ἀλλά στούς ἁγίους Πατέρες. Ἀπό τά
συγγράμματά τους προέρχονται ὅλες μου οἱ νουθεσίες. Φύλαξε τόν νοῦ καί τήν
καρδιά σου ἀπό τίς διδασκαλίες τοῦ ψεύδους. Μή συζητᾶς γιά τή χριστιανική πίστη
μέ ἀνθρώπους πού δηλητηριάστηκαν ἀπό τό ψεῦδος. Μή διαβάζεις βιβλία γιά τόν
χριστιανισμό γραμμένα ἀπό ψευδοδιδασκάλους.
Ο παπάς του ’40
Διήγηση 28ης Οκτωβρίου.
Ένας στρατιώτης θυμάται για την άγια μορφή και την θυσία του Στρατιωτικού Ιερέως Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Τσοκώνα:
Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)
Η
κατάσταση μιας ψυχής φωτεινής, μιας ψυχής φλογισμένης από τη θεία
χάρη, είναι πολύ θελκτική. Γι’ αυτό όλοι επιθυμούν να φτάσουν στην
κατάσταση αυτή˙ όλοι, όπως ίσως εσύ, βιάζονται να ριχτούν με ορμή στην
προσπάθεια για την οικείωσή της. Η ορμή, όμως, δεν φτάνει. Είναι δυνατό
να ξεκινήσεις ορμητικά και ξαφνικά να σταματήσεις. Τότε ούτε συνέχεια θα
έχει ούτε, βέβαια, και αποτέλεσμα το ορμητικό ξεκίνημά σου. Όχι, λοιπόν, η
ορμή δεν φτάνει. Πρέπει να εξετάσεις το πράγμα εξονυχιστικά, πριν
πάρεις μια σταθερή και αμετάκλητη απόφαση με επίγνωση όλων των μόχθων,
των εμποδίων και των δυσκολιών, που θα βρεις μπροστά σου. Έτσι θα είσαι
έτοιμη ν’ αντιμετωπίσεις με θάρρος και γενναιοφροσύνη κάθε αντιξοότητα
ως το τέλος της ζωής σου.
Διαβάστε περισσότερα »
Από το ολυμπιακό «όραμα» στο δράμα (Παντελής Μπουκάλας)
Είναι πολλοί άραγε οι Ελληνες που θα
έβρισκαν λόγο να γιορτάσουν τα δεκάχρονα των Ολυμπιακών; Ας φερθούμε
απλόχερα, όπως οι γαλαντόμοι συμπατριώτες μας που στελέχωναν τότε τις
ποικίλες επιτροπές. Και ας δεχτούμε πως είναι εκατό χιλιάδες ή και
πεντακόσιες όσοι θυμούνται το 2004 με γλυκιά συγκίνηση και μόνο· όσοι
συνεχίζουν να νιώθουν μονάχα περηφάνια γι’ αυτό το κομμάτι του περίφημου
«ελληνικού καλοκαιριού» – γιατί υπήρξε και το Γιούρο, η εξαγνιστική
αίγλη του οποίου κατέκαψε τα παράσιτα που μόλυναν το ποδόσφαιρό μας. Κι
έτσι να ’ναι όμως, όσοι έχουν εντελώς διαφορετικά αισθήματα, όσοι
μελαγχολούν πια ή και θυμώνουν ακούγοντας για τους Ολυμπιακούς, πιθανώς
ξεπερνούν το 90%. Ισως φτάνουν το 97%, το ποσοστό όσων δήλωσαν σε
πρόσφατη δημοσκόπηση ότι κρίνουν σημαντικό θέμα την επιστροφή των
Μαρμάρων.
Διαβάστε περισσότερα »
