Ο π. Αλέξιος θυμάται τρεις απλές αρχές ζωής που έμαθε από τον π.
Σεραφείμ. «Τις έμαθα» λέει, «όχι τόσο πολύ από τα βιβλία του π.
Σεραφείμ όσο από αυτά που μου είπε σε διάφορες ομιλίες κατά τα χρόνια
που πέρασαν. Η πρώτη από αυτές τις αρχές είναι:
Διαβάστε περισσότερα »
Οι τρεις απλές αρχές της ζωής του π. Σεραφείμ Ρόουζ
Η αδιάλειπτη προσευχή (Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης)
Με
άλλο τρόπο δεν μπορεί ο άνθρωπος να φυλάξει την πρώτη και μεγάλη
εντολή, δηλαδή το «να αγαπήσεις Κύριον τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου
και με όλη τη ψυχή σου και με όλη τη δύναμή σου και με όλη τη διάνοιά
σου», καθώς μας προστάξει ο Κύριος (Λουκ. 3, 27), παρά με το μέσον της
νοεράς προσευχής.
Διαβάστε περισσότερα »
«Χωρίς κινητό δεν υπάρχεις πλέον σήμερα» (Γιάννης Ελαφρός)
Οι επιστήμονες σε Ελλάδα και εξωτερικό επισημαίνουν τους κινδύνους των κινητών για παιδιά και εφήβους
«Είχαμε πάει ημερήσια εκδρομή με την Α΄ Γυμνασίου. Όταν φτάσαμε στον
προορισμό μας, ζητήσαμε από όσα παιδιά είχαν κινητό τηλέφωνο να μας
δώσουν τον αριθμό τους σε περίπτωση ανάγκης. Από τα 65 παιδιά κινητό δεν
είχαν μόλις επτά». Η αφήγηση καθηγητή Γυμνασίου της Δυτικής Αθήνας
είναι ενδεικτική της διάδοσης που έχουν τα κινητά τηλέφωνα μεταξύ των
μαθητών. Παλαιότερα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ανέφεραν πως περίπου 80%-85% των
εφήβων 12-15 ετών έχουν κινητό, ενώ το 90% αυτών κάνει καθημερινή
χρήση, με ένα σημαντικό τμήμα (20%) να μιλάει στο τηλέφωνο πάνω από
πέντε λεπτά την ημέρα.
«Χωρίς κινητό δεν υπάρχεις σήμερα», λέει στην «Κ» ο 13χρονος Κωστής. Η
συσκευή του κινητού για τους εφήβους είναι κάτι παραπάνω από τηλέφωνο:
είναι μια πλατφόρμα πολλαπλών επιλογών, από το Ιντερνετ και τα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης μέχρι εφαρμογές μουσικής, φωτογραφίας, βίντεο και
παιχνιδιών. Μιλώντας με γονείς μαθητών δημοτικών σχολείων ανακαλύπτουμε
πως η χρήση των κινητών τηλεφώνων αρχίζει σε μερίδα παιδιών από τις
τελευταίες τάξεις του δημοτικού!
Τί συνέπειες, όμως, έχει στην υγεία των μικρών παιδιών και των εφήβων η
χρήση των κινητών;
Διαβάστε περισσότερα »
Εγκύκλιος ΔΙΣ: «Περί των κανονικών συνεπειών της καύσεως νεκρών»
5055
Διεκπ. 2415 Ἀθήνῃσι 29ῃ Ὀκτωβρίου 2014
2 9 5 9
Τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
Εἰς τάς Ἕδρας των
Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, μέ ἀφορμή τό νέο νομοθετικό καθεστώς γιά τήν ἀποτέφρωση
νεκρῶν, σύμφωνα μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 «Νέο Ρυθμιστικό
Σχέδιο Αθήνας – Αττικής και άλλες διατάξεις» (Φ.Ε.Κ. 156/1-8-2014, τ. Α΄), κατά
τήν Συνεδρία Αὐτῆς τῆς 14ης μηνός Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., ἐπελήφθη καί τοῦ ζητήματος τούτου
καί ἀπεφάσισε νά σᾶς ἐνημερώσει περί τῶν κανονικῶν συνεπειῶν ἀπό τήν ἀποτέφρωση
τοῦ σώματος.
Κυριακή E’ Λουκά: Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
(Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφ. Ιστ. 19 – 31)
– Ήταν η περίπτωση του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου ιστορία ή παραβολή; Ποιός ο σκοπός της αναφοράς αυτής στο Ευαγγέλιο;
– Ποιά ενδύματα ελέγοντο βύσσος;
– Γιατί αναφέρεται μόνο το όνομα του πτωχού και όχι του πλουσίου;
– Εστράφη ο πτωχός εναντίον του Θεού για τα πολλά του πάθη; Κατηγόρησε τον πλούσιο για την στάση του;
– Τί σημαίνει ο "κόλπος του Αβραάμ" και γιατί δεν είπε και περί του πτωχού το ετάφη, όπως είπε για τον πλούσιο;
– Τί συμβαίνει στις ψυχές των δικαίων και τί στις ψυχές των αμαρτωλών μετά το θάνατό τους;
– Πότε οι δίκαιοι θα απολαύσουν το τέλειον της θείας δόξης, ενώ οι αμαρτωλοί το τέλειον της κολάσεως;
– Τί σημαίνουν οι φωνές του πλουσίου και η οικτρά δέησις και η δίψα;
– Γιατί ο Αβραάμ ονομάζει "τέκνον" τον πλούσιο;
– Όλοι όσοι απολαμβάνουν τα επίγεια αγαθά κολάζονται στην μέλλουσα ζωή και όσοι πάσχουν εν τω κόσμω δοξάζονται στον ουρανό;
– Είναι δυνατόν ένας αμαρτωλός μετά τον θάνατό του να μεταβεί εκ του τόπου της βασάνου εις τον τόπον της μακαριότητος; Αν ναι, πότε γίνεται αυτό και με ποιόν τρόπο;
– Τί ήταν αυτό που έκανε τον ασυμπαθή πλούσιο να προνοήσει, μετά τον θάνατό του, για τους αδελφούς του;
– Όποιος δεν πιστεύει και δεν πείθεται στα λόγια της Θείας Γραφής, αυτός δεν θα πιστεύσει ακόμα και σε θαύμα ανάστασης! Πώς επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο;
– Γιατί η παραβολή αυτή παριστάνει τους κολασμένους να βλέπουν και να αναγνωρίζουν τους δικαίους και το αντίστροφο; Αν όμως οι δίκαιοι βλέπουν τους κατάδικους, δεν θα σμικρύνεται η τελειότητα της χαράς τους, λόγω της ευσπλαγχνίας τους;
– Θα μπορούν και μετά την Δευτέρα Παρουσία να βλέπουν οι δίκαιοι τους κολασμένους;
Διαβάστε περισσότερα »





