Ο Μέγας Φώτιος και οι αιρετικοί Λατίνοι († Αγιορείτης μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

«ΟΣΟΙ μελετοῦν τὰ αἴτια τοῦ σχίσματος, βλέπουν τὸν Μ. Φώτιον ὡς πρωταγωνιστήν, ὡς δογματικὸν διδάσκαλον, ἀντιτεθέντα εἰς τὰς καινοτομίας τῆς Ρώμης. Καὶ πολλοὶ μένουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ἐπειδὴ ὁ παπισμὸς παρουσιάζει τάσεις καταδυναστείας ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας καὶ εἰσῆγε νέαν διδασκαλίαν ἐπὶ τῆς κυρίως Θεολογίας τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Μ. Φώτιος, κατὰ ἕνα τρόπον ἐντελῶς δογματικόν, ἀντέδρασε προετοιμάσας τὸ σχίσμα, τὸ ὁποῖον τόσον ἐταλαιπώρησε τὴν Ἐκκλησίαν.

Ἡ ἑρμηνεία αὕτη εἰς τὴν στάσιν τοῦ Μ. Φωτίου ἔναντι τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης, δὲν στερεῖται βεβαίως ποιᾶς τινος ἀληθείας. Ἀλλὰ δὲν ἐξαντλεῖται ἡ ἀλήθεια. Θὰ πρέπει νὰ μελετήση κανεὶς βαθύτατα τὴν ζωὴν καὶ τὰ φρονήματα τοῦ θειοτάτου καὶ σοφωτάτου Φωτίου, διά νὰ ἀντιληφθῆ ὅτι τὰ αἴτια τοῦ σχίσματος, τὸ ὁποῖον ἐπεδίωξεν ὁ ἅγιος Φώτιος, εὑρίσκοντο πολὺ βαθύτερα ἀπὸ τὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα ἀπατοῦν καὶ ἐνίοτε ἀδικοῦν.

Διαβάστε περισσότερα »

Περισπασμός και προσοχή (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Οι άνθρωποι που έχουν κοσμικό φρόνημα θεωρούν τον περισπασμό αθώο, οι άγιοι Πατέρες όμως λένε πως είναι η αρχή όλων των κακών.
Διαβάστε περισσότερα »

Για τις νεότερες αιρέσεις (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Στον βιβλιοπώλη Σβέτολικ Μ.

Ἄκουσες,
λές, κάποιους ἀνθρώπους ἐκεῖ γύρω ἀπό τόν Δούναβη πώς μιλοῦν στόν λαό
γιά νέα καί ἀσυνήθιστη διδασκαλία. Τό περιεχόμενο αὐτῆς τῆς διδασκαλίας
τονίζει: ὅσο περισσότερο, τόσο καλύτερα. Ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ συντέλεια
τοῦ κόσμου εἶναι ἤδη στό κατώφλι τῆς πόρτας μας. Δείχνουν κάποια
προειδοποιητικά σημάδια τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ ὡς ἤδη
ἐμφανισμένα στόν κόσμο. Τέτοια εἶναι οἱ σεισμοί, οἱ πόλεμοι, ἡ ἀθεΐα, ἡ
διαταραχή τῆς φύσης, ἡ σύγχυση μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί πολλά ἄλλα. Μέ
βάση αὐτά διδάσκουν στούς ἀνθρώπους νά μήν ἀγωνίζονται καθόλου ἐνάντια
στό κακό τοῦ κόσμου καί ἔτσι θά ἐπισπευστεῖ ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ
Χριστοῦ. Πρέπει, λένε, νά χαιρόμαστε μέ τή σύγχυση, τούς πολέμους, τίς
κρίσεις, τίς πλημμύρες, τίς ξηρασίες, τήν πείνα, τούς διαπληκτισμούς
ἀνάμεσα σέ γείτονες, τίς διαιρέσεις τῶν οἰκογενειῶν, τήν ἀταξία, τήν
παραπαίουσα Ἐκκλησία, τήν κατάρρευση τοῦ κράτους. Δέν πρέπει νά
διορθώσουμε αὐτήν τή ζωή, δέν πρέπει νά μπαλώσουμε τόν κόσμο, ἀλλά νά
τόν ἀφήσουμε νά γίνει ὁλόκληρος κομμάτια, σκουριά, νά δηλητηριαστεῖ καί
ἔτσι νά γίνει ἀκατοίκητος. Καί ὅλα αὐτά γιά νά τόν δεῖ ὁ Χριστός
μουχλιασμένο ὥστε νά ἐπισπεύσει τόν ἐρχομό Του καί νά δώσει τέλος σ᾿ ὅλα
αὐτά. Μέ μιά λέξη ἐμεῖς πρέπει νά συνεργασθοῦμε γιά τήν καταστροφή τοῦ
κόσμου καί ἔτσι ξεκάθαρα, ἀνοικτά νά ἐξαναγκάσουμε τόν Χριστό νά ἔρθει
ξανά. Καί ἀσταμάτητα ἐπαναλαμβάνουν: ὅσο περισσότερο, τόσο καλύτερα.
Αὐτή εἶναι ἡ νέα διδασκαλία τῆς ὁποίας οἱ δάσκαλοι αὐτοαποκαλοῦνται νέοι
ἀντβεντιστές
.
Διαβάστε περισσότερα »

Η Υπαπαντή του Χριστού (Μητρ. Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Σαράντα ἡμέρες ἀπὸ τὴν κατὰ σάρκα Γέννηση Του ὁ Χριστὸς προσφέρθηκε στὸν Ναό, σύμφωνα μὲ τὰ καθιερωμένα ἀπὸ τὸν νόμο. Καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ στὸν Ναὸ Τοῦ ἔγινε ὑποδοχὴ ἀπὸ πνευματοκίνητους ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα ἐπειδὴ ὁ Συμεὼν τὸν πῆρε στὴν ἀγκαλιά Του, γι᾿ αὐτὸ καὶ λέγεται Ὑπαπαντή. Ἡ λέξη προέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα ὑπαντάω καὶ σημαίνει ἔρχομαι σὲ συνάντηση κάποιου.

Ἡ Ἐκκλησία καθόρισε ἡ μεγάλη αὐτὴ Δεσποτικοθεομητορικὴ ἑορτὴ νὰ ἑορτάζεται τὴν 2α Φεβρουαρίου, γιατί αὐτὴ ἡ ἡμέρα εἶναι ἡ τεσσαρακοστὴ ἀπὸ τὴν 25η Δεκεμβρίου, πού ἑορτάζεται ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ κατὰ σάρκα.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο διαιρεῖ τὸν ἐτήσιο χρόνο μὲ τοὺς σταθμοὺς τῆς θείας οἰκονομίας καὶ τὸν εὐλογεῖ. Ταυτόχρονα δίνει στὸν ἄνθρωπο τὴν δυνατότητα νὰ μυηθῆ στὸ μεγάλο μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Τὸ περιστατικὸ τῆς προσφορᾶς τοῦ Χριστοῦ στὸν Ναό, κατὰ τὴν τεσσαρακοστὴ ἡμέρα ἀπὸ τὴν Γέννησή Του περιγράφεται μόνον ἀπὸ τὸν Εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ (Λουκ. 6´ 22-39). Διαβάστε περισσότερα »

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την δευτέραν προς Τιμόθεον επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(β´ Τιμ. γ´ 10-15)

– Γιατί ο απ. Παύλος προφητεύει ότι όποιος θέλει να ζει με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού θα διωχθεί;

– Με ποιόν τρόπο οι πονηροί άνθρωποι προκόπτουν;

– Με ποιόν τρόπο ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί στον δρόμο της σωτηρίας;

– Με ποιόν λόγο του απ. Παύλου φανερώνεται η ταπεινοφροσύνη του;

– Ποιό στοιχείο είναι αυτό που προετοιμάζει τον άνθρωπο για της υπομονής το κατόρθωμα;

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes