Συνεχής καλλιέργεια (permaculture): Ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη πίστη (Ι.Μ. Γλυφάδας)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


1. Τι είναι η permaculture

H permaculture, γνωστή και ως συνεχής/μόνιμη/διαρκής καλλιέργεια ή
αεικαλλιέργεια, είναι μια «ολιστική προσέγγιση» παραγωγής τροφής, χρήσης
της γης και σχεδιασμού κοινοτήτων, η οποία δημιουργήθηκε τη δεκαετία
του 1970 από δύο Αυστραλούς οικολόγους, τον Bill Mollison και τον David
Holmgren. «Παρότι ο όρος Συνεχής Καλλιέργεια (permaculture)
πρωτοεμφανίστηκε ως “διαρκής γεωργία” (permanent agriculture), οι αρχές
πάνω στις οποίες βασίζεται μπορούν να εφαρμοστούν στην οποιαδήποτε
ανθρώπινη ενέργεια με αποτέλεσμα η Συνεχής Καλλιέργεια να θεωρείται
πλέον σαν η Συνεχής Κουλτούρα (permanent culture)».[1] Έτσι, η συνεχής
καλλιέργεια είναι κυρίως μια φιλοσοφία που επεκτείνεται σε όλους τους
τομείς της ζωής, ή με τα λόγια των δασκάλων της, είναι μια «επανάσταση
μεταμφιεσμένη σε κηπουρική»[2]. Κατά άλλους, η «permaculture αποτελεί
μια γεωκεντρική έκφραση της πνευματικής πρακτικής της γιόγκα»[3],
είναι μια «φιλοσοφία…που λαβαίνει έμπνευση από το Αϊκίντο»[4], «ένα
παγκόσμιο κίνημα που στοχεύει στην πνευματική ευημερία». «Η permaculture
είναι κάτι περισσότερο από καλλιέργεια και συγκομιδή τροφών. Πρόκειται
για τη θεραπεία ενός ταραγμένου πλανήτη και αυτό σημαίνει την αλλαγή των
αντιλήψεων για τη φύση και τη σχέση μας με αυτήν. Η γιόγκα, το τάι τσι
και η βαθιά οικολογία[5] είναι μέρος του προγράμματος σπουδών της
συνεχούς καλλιέργειας… Οι μαθητές και οι δάσκαλοι δοκιμάζουν ένα νέο
μονοπάτι»[6], το οποίο οδηγεί σε «μυστικιστικές διαδικασίες»[7].

Διαβάστε περισσότερα »

‘Φως Χριστού φαίνει πάσι’ διά πάντων των Αγίων (Αρχ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγ. Όρους)

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

"Πλησιάζοντας τους Πατέρες της Εκκλησίας βρίσκεις την πηγαία προσφορά της αλήθειας που ελευθερώνει. Βρίσκεις τη ζωή, την ειλικρίνεια, την εξομολόγηση, την ταπείνωση, τον πλούτο του πνεύματος, την ανάληψη της σαρκός, την μεταμόσρφωση του κόσμου, τον φωτισμό του αδιαφανούς, το νόημα του ασημάντου, τη χάρη της αιωνιότητος απλωμένη στο καθημερινό και συνηθισμένο, την καταξίωση του ανθρώπου, την πυρένδροσο κάμινο της Θείας Λειτουργίας, όπου τα πάντα έχουν γεμίσει από φως που τα μεταμορφώνει…"
Διαβάστε περισσότερα »

Για τους αντίπαλους της πίστης (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


Στον θεολόγο Κ.Ι.

Γιατί φοβήθηκες; Ξεσηκώθηκαν
οι φτωχοί εναντίον του πλούτου σου κι εσύ φοβήθηκες! Ανέκαθεν ήταν έτσι, οι
φτωχοί να βλέπουν τους πλούσιους με δυσαρέσκεια. Η πίστη σου είναι ο πλούτος
σου
. Η χριστιανική σου πίστη περιλαμβάνει τον ουρανό και την αιωνιότητα και τη
χαρά και το φως και τους αγγέλους και το τραγούδι. Και εκείνοι που είναι χωρίς
όλα αυτά εξεγείρονται εναντίον σου, του αληθινά πλούσιου. Εάν αυτοί
εξεγείρονταν , για να γίνουν και οι ίδιοι πνευματικά πλούσιοι σαν εσένα, τότε
να χαιρόμασταν. Αλλά όχι∙ αυτοί θέλουν μόνο να φτωχύνουν εσένα. Σ’ αυτό
έγκειται η διαφορά μεταξύ των εξεγειρόμενων εναντίον των κοσμικά πλουσίων και
των εξεγειρόμενων εναντίον των πνευματικά πλουσίων.
Διαβάστε περισσότερα »

Από το Συναξάρι – Άγιος Ζαχαρίας, πατριάρχης Ιεροσολύμων

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


21 Φεβρουαρίου 2014

Ο
άγιος Ζαχαρίας χρημάτισε αρχικά εφημέριος και σκευοφύλαξ της Εκκλησίας
της Κωνσταντινουπόλεως, και κατόπιν διαδέχθηκε τον πατριάρχη Ησύχιο στον
θρόνο των Ιεροσολύμων (690). Κατά την τρα­γική άλωση της Αγίας Πόλεως
από τους Πέρσες, στις 20 Μαΐου 614, ο άγιος Ζαχαρίας ματαίως προσπάθησε
να μεσολαβήσει για να απο­φευχθεί η λεηλασία. Προτιμώντας να πεθάνει
παρά να εγκαταλείψει τον Τίμιο Σταυρό στα βέβηλα χέρια των ειδωλολατρών,
εξορίσθηκε στην Περσία, και σε όλη τη διάρκεια της πεζοπορίας έσφιγγε
στην αγκαλιά του το ένδοξο Τρόπαιο της Σωτηρίας μας.

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή της Τυροφάγου: Τα όπλα του Χριστιανού (Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


(Ματθαίου στ’ 14-21)

«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται»

1. Ευρισκόμεθα στο τέλος του πρώτου μέρους του Τριωδίου και από αύριο εισερχόμεθα στο δεύτερο μέ­ρος του, την Μ. Τεσσαρακοστή. Μας δίδαξε ήδη ή Εκκλησία μας την αρετή της ταπεινοφροσύνης, ως βασική προϋπόθεση της μετανοίας, κατά την Κυρια­κή του Τελώνου και Φαρισαίου. Μας βεβαίωσε την πραγματικότητα της σωτηρίας, όταν υπάρχει ειλικρι­νής μετάνοια, κατά την Κυριακή του Ασώτου. Και τέ­λος μας προέβαλε ανάγλυφο τον λόγο, για τον όποιο έχουμε ανάγκη μετανοίας και επιστροφής, το γεγονός δηλαδή της παγκοσμίου Κρίσεως, κατά την Κυριακή της Απόκρεω. Επειδή δε η Μ. Τεσσαρακοστή είναι περίοδος πνευματικοσωματικής προετοιμασίας και ει­σαγωγής στο πάθος του Χριστού μας, μας υπενθυμίζει ή Εκκλησία σήμερα ένα σοβαρό και θλιβερό γεγο­νός, πού έγινε αιτία να έλθει ο Χριστός στον κόσμο και να πάθει. Μας υπενθυμίζει την έξωση του ανθρώ­που από τον Παράδεισο.

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes