"Πλησιάζοντας τους Πατέρες της Εκκλησίας βρίσκεις την πηγαία προσφορά της αλήθειας που ελευθερώνει. Βρίσκεις τη ζωή, την ειλικρίνεια, την εξομολόγηση, την ταπείνωση, τον πλούτο του πνεύματος, την ανάληψη της σαρκός, την μεταμόσρφωση του κόσμου, τον φωτισμό του αδιαφανούς, το νόημα του ασημάντου, τη χάρη της αιωνιότητος απλωμένη στο καθημερινό και συνηθισμένο, την καταξίωση του ανθρώπου, την πυρένδροσο κάμινο της Θείας Λειτουργίας, όπου τα πάντα έχουν γεμίσει από φως που τα μεταμορφώνει…"
Διαβάστε περισσότερα »
‘Φως Χριστού φαίνει πάσι’ διά πάντων των Αγίων (Αρχ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγ. Όρους)
Για τους αντίπαλους της πίστης (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Στον θεολόγο Κ.Ι.
Γιατί φοβήθηκες; Ξεσηκώθηκαν
οι φτωχοί εναντίον του πλούτου σου κι εσύ φοβήθηκες! Ανέκαθεν ήταν έτσι, οι
φτωχοί να βλέπουν τους πλούσιους με δυσαρέσκεια. Η πίστη σου είναι ο πλούτος
σου. Η χριστιανική σου πίστη περιλαμβάνει τον ουρανό και την αιωνιότητα και τη
χαρά και το φως και τους αγγέλους και το τραγούδι. Και εκείνοι που είναι χωρίς
όλα αυτά εξεγείρονται εναντίον σου, του αληθινά πλούσιου. Εάν αυτοί
εξεγείρονταν , για να γίνουν και οι ίδιοι πνευματικά πλούσιοι σαν εσένα, τότε
να χαιρόμασταν. Αλλά όχι∙ αυτοί θέλουν μόνο να φτωχύνουν εσένα. Σ’ αυτό
έγκειται η διαφορά μεταξύ των εξεγειρόμενων εναντίον των κοσμικά πλουσίων και
των εξεγειρόμενων εναντίον των πνευματικά πλουσίων.
Διαβάστε περισσότερα »
Από το Συναξάρι – Άγιος Ζαχαρίας, πατριάρχης Ιεροσολύμων
21 Φεβρουαρίου 2014
Ο
άγιος Ζαχαρίας χρημάτισε αρχικά εφημέριος και σκευοφύλαξ της Εκκλησίας
της Κωνσταντινουπόλεως, και κατόπιν διαδέχθηκε τον πατριάρχη Ησύχιο στον
θρόνο των Ιεροσολύμων (690). Κατά την τραγική άλωση της Αγίας Πόλεως
από τους Πέρσες, στις 20 Μαΐου 614, ο άγιος Ζαχαρίας ματαίως προσπάθησε
να μεσολαβήσει για να αποφευχθεί η λεηλασία. Προτιμώντας να πεθάνει
παρά να εγκαταλείψει τον Τίμιο Σταυρό στα βέβηλα χέρια των ειδωλολατρών,
εξορίσθηκε στην Περσία, και σε όλη τη διάρκεια της πεζοπορίας έσφιγγε
στην αγκαλιά του το ένδοξο Τρόπαιο της Σωτηρίας μας.
Κυριακή της Τυροφάγου: Τα όπλα του Χριστιανού (Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός)
(Ματθαίου στ’ 14-21)
«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται»
1. Ευρισκόμεθα στο τέλος του πρώτου μέρους του Τριωδίου και από αύριο εισερχόμεθα στο δεύτερο μέρος του, την Μ. Τεσσαρακοστή. Μας δίδαξε ήδη ή Εκκλησία μας την αρετή της ταπεινοφροσύνης, ως βασική προϋπόθεση της μετανοίας, κατά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Μας βεβαίωσε την πραγματικότητα της σωτηρίας, όταν υπάρχει ειλικρινής μετάνοια, κατά την Κυριακή του Ασώτου. Και τέλος μας προέβαλε ανάγλυφο τον λόγο, για τον όποιο έχουμε ανάγκη μετανοίας και επιστροφής, το γεγονός δηλαδή της παγκοσμίου Κρίσεως, κατά την Κυριακή της Απόκρεω. Επειδή δε η Μ. Τεσσαρακοστή είναι περίοδος πνευματικοσωματικής προετοιμασίας και εισαγωγής στο πάθος του Χριστού μας, μας υπενθυμίζει ή Εκκλησία σήμερα ένα σοβαρό και θλιβερό γεγονός, πού έγινε αιτία να έλθει ο Χριστός στον κόσμο και να πάθει. Μας υπενθυμίζει την έξωση του ανθρώπου από τον Παράδεισο.





