Συνήθως λέγεται ότι «η
κατάσταση έχει ξεφύγει». Αυτό όμως δεν αρκεί για να αποδώσει την παραπληξία της
αμετρίας και την φτήνεια της διαδικτυακής ματαιοδοξίας που έχουν εισβάλει και
λογχίζουν σαν ρομφαία την καρδιά (την Λατρεία δηλ.) της Εκκλησίας, εν γένει,
ειδικότερα όμως στην Ελλάδα.
Διαβάστε περισσότερα »
Με πολύ πόνο για το κούφιο της «φωτορεαλιστικής εκκλησίας»
Δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου, 2015
Η θανάσιμη απουσία (Κώστας Ε. Τσιρόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου, 2015
Και οι υπεύθυνοι, αλλά και οι
ανεύθυνοι, οι δηµαγωγοί πολιτικοί άνδρες, συχνά στον αιώνα µας, καθώς
έρχονται καθηµερινά αντιµέτωποι µε το Κακό του κόσµου, αισθάνονται την
ανάγκη, είτε για να επιµερίσουν τις ευθύνες τους, είτε για ν’
αναζητήσουν συµµετόχους στους χειρισµούς τους, είτε για να επισηµάνουν
τη ρίζα του κακού να αναφερθούν στην πνευµατική ηγεσία του τόπου.
Διαβάστε περισσότερα »
Κυριακή του Πάσχα: Ευαγγέλιο της νίκης κατά του θανάτου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Δημοσιεύθηκε στις 11 Απριλίου, 2015
Όσοι
παγώνουν από τ’ αγιάζι μαζεύονται γύρω από τη φωτιά, για να νιώσουν τη θαλπωρή
της. Όσοι λιμοκτονούν πλησιάζουν στο τραπέζι, για να κορέσουν την πείνα τους.
Εκείνοι που τράβηξαν πολλά όσο κρατούσε η μακρά νύχτα, χαίρονται με την ανατολή
του ήλιου, με το φως. Αυτοί που εξαντλήθηκαν σε μάχες σκληρές και φονικές,
χαίρονται πολύ όταν απολαμβάνουν μιαν ανέλπιστη νίκη.
Εσύ,
Κύριε, με την Ανάστασή Σου, έγινες τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους! Ένδοξε
Κύριε! Μ’ ένα Σου δώρο, γέμισες τ’ άδεια χέρια που απλώνονταν προς τον ουρανό!
Χαίρετε ουρανοί, χαίρε η γη! Χαίρετε ουρανοί, όπως χαίρεται η μάνα που ταΐζει τα
πεινασμένα παιδιά της. Χαίρε γη, όπως χαίρονται τα παιδιά όταν δέχονται το
τάισμα από τα χέρια της μάνας τους!
Η ανάσταση του Χριστού είναι η
μοναδική νίκη που κάνει όλη την ανθρωπότητα να χαίρεται, από τον πρωτόπλαστο ως
τον τελευταίο άνθρωπο που ζει στη γη. Κάθε άλλη νίκη στη γη έχει χωρίσει κι
εξακολουθεί να χωρίζει τους ανθρώπους, τον ένα από τον άλλο.
Διαβάστε περισσότερα »
Το παράπονο του Εσταυρωμένου († Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης Γρηγοριάτης)
Δημοσιεύθηκε στις 10 Απριλίου, 2015
Λαός μου, τί ἐποίησά σοι καί τί μοι ἀντεπέδωκες;
ἀντί τοῦ μάννα χολήν, ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος
ἀντί τοῦ ἀγαπᾶν με, σταυρῷ με προσηλώσατε.
(Ἀντίφωνον ιβ΄ Μ. Παρασκευῆς).
Ἀκοῦμε κάθε χρόνο τό παράπονο τοῦ πάσχοντος Χριστοῦ πρός τούς Ἰουδαίους, πού ἡ ἀγάπη του εἶχε πλούσια εὐεργετήσει. Ἄς διερωτηθοῦμε μήπως τό παράπονο αὐτό ἔχει ὁ Χριστός καί ἀπό ἐμᾶς τούς σύγχρονους Χριστιανούς καί μάλιστα τούς Ὀρθοδόξους Ἕλληνας Χριστιανούς; Μήπως καί ἐμεῖς μέ τίς ἁμαρτίες μας, τίς σοβαρές παραβάσεις τοῦ ἁγίου Νόμου Του, μέ τήν σκληροκαρδία καί ἀμετανοησία μας, τήν σαρκική καί ἐγωιστική ζωή μας, τίς ἀδικίες μας, τόν ἀνασταυρώνουμε; Μπορεῖ καί σέ μᾶς νά εἰπῇ ὁ Κύριος: Λαός μοι τί ἐποίησά σοι; Διαβάστε περισσότερα »
Το εσφαγμένον αρνίον (Νέλλας Παναγιώτης)
Δημοσιεύθηκε στις 9 Απριλίου, 2015
Ἡ Θ. Λειτουργία ἀναπαριστᾶ, δηλαδὴ κάνει ἀληθινὰ καὶ πραγματικά, ἐκ νέου παροῦσα καὶ ἐνεργητικὴ ἀνάμεσά μας, τὴ θυσία, τὸ σταυρό, τὸ θάνατο, τὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἀκριβέστερα, μέσα στὴν ἄλλη ἀντίληψη καὶ ὀργάνωση τοῦ χρόνου ποὺ ἔχει ἡ Ἐκκλησία στὸ λειτουργικὸ χρόνο μᾶς ἐξάγει ἀπὸ τὸν καθημερινὸ χρόνο τῆς διαρκοῦς ἀνακύκλησης, τὸν χρόνο τὸν κομματιασμένο σὲ παρελθόν, παρὸν καί μέλλον καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὸν χρόνο ἐκεῖνο,
τὸν σταθερὸ καὶ μόνιμο ὅπου ὅλα τὰ γεγονότα, παρελθόντα καὶ μέλλοντα, εἶναι διαρκῶς παρόντα. Ἔτσι μᾶς κάνει ἐμᾶς σήμερα νὰ γινόμαστε ἀληθινὰ καὶ πραγματικὰ σύγχρονοι τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ μὴν ὑστεροῦμε σὲ τίποτε, ὅταν μετέχουμε στὴ Θ. Εὐχαριστία, ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τοῦ Κυρίου, οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν μέρος στὸ Μυστικὸ Δεῖπνο.
Διαβάστε περισσότερα »
