«Πρόβλημά
σου». «Πρόβλημά μου». Φράσεις σκληρές, ψυχρές και
αφιλάνθρωπες, σαν το κλίμα,
την ιδιοσυγκρασία αλλά και τη νοοτροπία των ανθρώπων από όπου
προέρχονται. Προσπαθούμε να τις μετρήσουμε, έχοντας ως μέτρο τη δική
μας παράδοση. Όμως δεν έχουν καμία
σχέση, δεν ταιριάζουν ούτε με το Ευαγγέλιο ούτε με τη μακραίωνη ρωμαίικη
παράδοσή μας, την ελληνορθόδοξη, αλλά ούτε και με αυτήν απλώς τη
λεγόμενη
ανθρωπιά.
Διαβάστε περισσότερα »
Η κοινωνία των προσώπων θεμέλιο του «προσώπου της κοινωνίας» (Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)
Το κακό που περιέχει η αμαρτία (Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης)
Σταχυολόγηση
καί διασκευή κειμένου ἀπό τά “Πνευματικά Γυμνάσματα” τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ
Ἁγιορείτου
Ὁ Θεός εἶναι τό ἄκρο ἀγαθό, πού πρέπει
ν᾿ ἀγαπᾶμε, ἐνῶ ἡ ἀμαρτία τό ἄκρο κακό, πού πρέπει νά σιχαινόμαστε καί νά
μισοῦμε.
Ὁ Θεός εἶναι ἕν᾿ ἀπέραντο πέλαγος τελειότητος, ἐνῶ ἡ ἁμαρτία εἶναι μιά ἀπύθμενη ἄβυσσος κακίας.
Ὁ Θεός εἶναι ἀγαθό ἄπειρα καλύτερο ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀγαθά, ἐνῶ ἡ ἁμαρτία εἶναι κακό ἄπειρα χειρότερο ἀπ᾿ ὅλα τά κακά.
Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ μεγαλύτερη τερατωδία
καί τῆς τωρινῆς καί τῆς μέλλουσας ζωῆς.
Ὁ Θεός δέν γνωρίζει κακό πιό φοβερό καί
πιό ἐνάντιο στή μεγαλειότητα καί τήν ἀγαθότητά Του, ἀπό τήν ἁμαρτία.
Ὁ ἅδης, ἄν ἔφευγε ἀπ᾿ αὐτόν ἡ ἁμαρτία, δέν
θά ἦταν ἅδης πιά ἀλλά παράδεισος. Κι ἄν ἡ ἁμαρτία ἔμπαινε στόν παράδεισο, δέν
θά ἦταν πιά παράδεισος ἀλλ᾿ ἅδης.
Τόσο πικρό καί δραστικό εἶναι τό
φαρμάκι τῆς ἁμαρτίας!
Τι είναι το Τάμα; (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Στην ασθενή Στάνιγια Ν.
Είναι η υπόσχεση που κάποιο πρόσωπο δίνει στον Θεό από ευγνωμοσύνη ή
εξαιτίας της αμαρτίας. Από τα χωριά μας γύρω από το Μπίτολ πολλοί νέοι
άνθρωποι πηγαίνουν για δουλειά στους μακρινούς τόπους του κόσμου. Κατά
την αναχώρηση τους οι μητέρες ή οι αδελφές δίνουν κρυφά κάποια υπόσχεση
στον Θεό για την υγεία τους και για καλή επιστροφή. Τούτες οι γυναίκες,
όπως λέγεται, δώσανε τάμα. Ένα Σάββατο μπήκαμε ξαφνικά σε μια μικρή
χωριάτικη εκκλησία, και εκεί βρήκαμε μία γριά που έπλενε το πάτωμα.
Ρωτώντας την ιδιαιτέρως, εκείνη εξήγησε ότι το κάνει ήδη δεκαοχτώ μήνες
κάθε Σάββατο, κατά το τάμα της για τον γιο της στην Αμερική. Και όταν ο
γιός της επέστρεψε, ακούσαμε, ότι εκείνη συνέχισε να πλένει την εκκλησία
ακόμα έξι μήνες από την ευγνωμοσύνη της προς τον Θεό.
Διαβάστε περισσότερα »
Γιόγκα: Αλήθεια και πλάνες (Γρηγόριος Ζιάκας, ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γιόγκα (!) (21/6) δημοσιεύουμε ένα κείμενο όπου μπορεί κανείς να δει ευδιάκριτα το ασυμβίβαστο αυτής της μεθόδου με την ιδιότητα του Ορθοδόξου Χριστιανού.
Διαβάστε περισσότερα »
Από το Συναξάρι – Μνήμη του αγ. Ιωάννου Μαξίμοβιτς, αρχιεπ. Σαγκάης, κατόπιν Βρυξελλών και εν συνεχεία Σαν Φρανσίσκο
19 Ιουνίου
Γεννημένος
το 1896 στο χωριό Αδάμοβκα της επαρχίας Χάρκωφ, ο μακάριος ιεράρχης
Ιωάννης ανήκε στην ευγενή οικογένεια των Μαξίμοβιτς. Βαπτίσθηκε με το
όνομα Μιχαήλ, ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση στη στρατιωτική σχολή της
Πολτάβας και εν συνεχεία σπούδασε Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Χάρκωφ.
Η επανάσταση και η κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που ακολούθησε,
τον έπεισε για το πρόσκαιρο των επίγειων πραγμάτων, και το ανίσχυρο των
ανθρώπινων δυνάμεων, οπότε και έλαβε την απόφαση να απαρνηθεί τη
ματαιότητα του κόσμου για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του
Θεού. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο (1921), η οικογένειά του κατέφυγε στο
Βελιγράδι, όπου ολοκλήρωσε τις θεολογικές σπουδές του.
Διαβάστε περισσότερα »





