Σταχυολόγηση
καί διασκευή κειμένου ἀπό τά “Πνευματικά Γυμνάσματα” τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ
Ἁγιορείτου
Ὁ Θεός εἶναι τό ἄκρο ἀγαθό, πού πρέπει
ν᾿ ἀγαπᾶμε, ἐνῶ ἡ ἀμαρτία τό ἄκρο κακό, πού πρέπει νά σιχαινόμαστε καί νά
μισοῦμε.
Ὁ Θεός εἶναι ἕν᾿ ἀπέραντο πέλαγος τελειότητος, ἐνῶ ἡ ἁμαρτία εἶναι μιά ἀπύθμενη ἄβυσσος κακίας.
Ὁ Θεός εἶναι ἀγαθό ἄπειρα καλύτερο ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀγαθά, ἐνῶ ἡ ἁμαρτία εἶναι κακό ἄπειρα χειρότερο ἀπ᾿ ὅλα τά κακά.
Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ μεγαλύτερη τερατωδία
καί τῆς τωρινῆς καί τῆς μέλλουσας ζωῆς.
Ὁ Θεός δέν γνωρίζει κακό πιό φοβερό καί
πιό ἐνάντιο στή μεγαλειότητα καί τήν ἀγαθότητά Του, ἀπό τήν ἁμαρτία.
Ὁ ἅδης, ἄν ἔφευγε ἀπ᾿ αὐτόν ἡ ἁμαρτία, δέν
θά ἦταν ἅδης πιά ἀλλά παράδεισος. Κι ἄν ἡ ἁμαρτία ἔμπαινε στόν παράδεισο, δέν
θά ἦταν πιά παράδεισος ἀλλ᾿ ἅδης.
Τόσο πικρό καί δραστικό εἶναι τό
φαρμάκι τῆς ἁμαρτίας!
