«Και δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο· σύμφωνα με τη δική του εικόνα
τον δημιούργησε». Μήπως όμως δεν πρόσεξες ότι ήταν ελλιπή κι όχι επαρκή
τα αποδεικτικά στοιχεία, που παρουσιάσαμε; «Ας δημιουργήσουμε τον
άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα και κατά τη δική μας ομοίωση». Η
απόφαση είχε δύο στοιχεία «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωση». Η δημιουργία
όμως έχει ένα. Πώς εξηγείται αυτό; Μήπως αρχικά σκέφθηκε ο Θεός
διαφορετικά, και εκ των υστέρων άλλαξε γνώμη; Μήπως κάποια μετάνοια
ακολούθησε ευθύς μετά τη δημιουργία; Μήπως εκφράζεται η αδυναμία του
Δημιουργού, που άλλα αποφασίζει πιο μπροστά, κι άλλα πραγματοποιεί
μεταγενέστερα; Ή μήπως κρύβεται κάποια πολυλογία σ’ αυτά τα λόγια;
Γιατί αμέσως αυτό λέει· «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την
εικόνα και την ομοίωση». Γιατί, αφού είπε «κατ’ εικόνα», δεν παρέλειψε
να προσθέσει: και «καθ’ ομοίωση». Απ’ αυτές όποια άποψη κι αν
προτιμήσουμε, θα κατηγορήσουμε το γραφτό λόγο. Γιατί αν λέει το ίδιο
πράγμα με δύο όρους, είναι πλεονασμός, το να επαναλαμβάνει δύο φορές τα
ίδια. Αλλά το να λέμε ότι στην Αγία Γραφή υπάρχει λόγος περιττός, είναι
φοβερή βλασφημία. Γιατί δεν περιέχει λόγια περιττά. Συνεπώς είναι
αναγκαίο να δημιουργήθηκε ο άνθρωπος σύμφωνα με την εικόνα του Θεού και
καθ’ ομοίωση.
Πότε μοιάζεις με τον Θεό; (Αγ. Γρηγόριος Νύσσης)
Περί του «ψάλλειν», «υμνείν» και «άδειν» ολίγα (Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)
«Λαλοῦντες
ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες εν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ» (Εφεσ. 5,19)
Απόδοση στη
νεοελληνική: «Να τέρπετε τους εαυτούς σας με ψαλμούς και ύμνους και ωδές
πνευματικές, τραγουδώντας και ψάλλοντας με την καρδιά σας». Από τον παραπάνω
αποστολικό στίχο παίρνουμε αφορμή και παραθέτουμε σχόλια ψυχωφελή των αγίων της Εκκλησίας μας.
Η συνήθεια του «ψάλλειν» είναι στη φύση μας και
βοηθάει στην τήρηση της αρμονίας των πραγμάτων στη ζωή μας αλλά και στη
θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Το από καρδιάς «τραγούδι» στο Θεό είναι
ένδειξη πνευματοφόρας ψυχής. Είναι ξεχείλισμα. «Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν;
προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω» (Ιακ.5, 13) Η καρδιά και τα χείλη είναι τα
καλύτερα όργανα, που παίζουν και τραγουδούν για τη δόξα του Θεού.
Για το ότι η πλάνη οφείλεται σε αμέλεια (Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως)
Αλλά γιατί να πλανηθεί ο πρώτος άνθρωπος; Γιατί με την πρώτη
δοκιμασία που ήρθε ηττήθηκε αμέσως το ηθικό του αυτεξούσιο; Μήπως δεν
ήταν αρκετά ισχυρός για να αντισταθεί και να υπομείνει την δοκιμασία;
Για τον ασπασμό (χειροφίλημα) του Ιερέως (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Επιστολή στον τυπογράφο Γ.Κ.
Πέθανε ο γέρος ιερέας σας, και στη θέση του ήρθε νέος
θεολόγος. Στον γέρο ιερέα με ευχαρίστηση φιλούσατε το χέρι, αλλά λέτε
ότι σας είναι δυσάρεστο να φιλάτε το χέρι του ιερέα που είναι πολύ πιο
νέος από σας. Δεν ακούσατε την ιστορία περί του
ηγεμόνα Μίλος και του νεαρού ιερέα; Αυτή η ιστορία έχει ως εξής:
Τα ονόματα των παθών (Αγ. Ισαάκ ο Σύρος)
Όταν θέλουμε να ονομάσουμε όλα τα πάθη μαζί, τα λέμε «κόσμο». Και
όταν θέλουμε να ξεχωρίσουμε και να δώσουμε στο καθένα το όνομά του, τα
ονομάζουμε «πάθη». Και τα πάθη, καθώς διαδέχονται το ένα το άλλο,
σχηματίζουν το δρόμο του κόσμου, και όπου τελειώνουν τα πάθη, εκεί παύει
να υπάρχει ο δρόμος του κόσμου.
Διαβάστε περισσότερα »





