Περί του «ψάλλειν», «υμνείν» και «άδειν» ολίγα (Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


«Λαλοῦντες
ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες  εν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ»
(Εφεσ. 5,19)

Απόδοση στη
νεοελληνική:
«Να τέρπετε τους εαυτούς σας με ψαλμούς και ύμνους και ωδές
πνευματικές, τραγουδώντας και ψάλλοντας με την καρδιά σας». Από τον παραπάνω
αποστολικό στίχο παίρνουμε αφορμή και παραθέτουμε σχόλια  ψυχωφελή των αγίων της Εκκλησίας μας.

Η συνήθεια του «ψάλλειν» είναι στη φύση μας και
βοηθάει στην τήρηση της αρμονίας των πραγμάτων στη ζωή μας αλλά και στη
θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Το από καρδιάς «τραγούδι» στο Θεό είναι
ένδειξη πνευματοφόρας ψυχής. Είναι ξεχείλισμα. «Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμῖν;
προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω»
(Ιακ.5, 13) Η καρδιά και τα χείλη είναι τα
καλύτερα όργανα, που παίζουν και τραγουδούν για τη δόξα του Θεού.

Διαβάστε περισσότερα »

Για το ότι η πλάνη οφείλεται σε αμέλεια (Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Αλλά γιατί να πλανηθεί ο πρώτος άνθρωπος; Γιατί με την πρώτη
δοκιμασία που ήρθε ηττήθηκε αμέσως το ηθικό του αυτεξούσιο; Μήπως δεν
ήταν αρκετά ισχυρός για να αντισταθεί και να υπομείνει την δοκιμασία;

Διαβάστε περισσότερα »

Για τον ασπασμό (χειροφίλημα) του Ιερέως (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Επιστολή στον τυπογράφο Γ.Κ.

Πέθανε ο γέρος ιερέας σας, και στη θέση του ήρθε νέος
θεολόγος. Στον γέρο ιερέα με ευχαρίστηση φιλούσατε το χέρι, αλλά λέτε
ότι σας είναι δυσάρεστο να φιλάτε το χέρι του ιερέα που είναι πολύ πιο
νέος από σας. Δεν ακούσατε την ιστορία περί του
ηγεμόνα Μίλος και του νεαρού ιερέα; Αυτή η ιστορία έχει ως εξής:

Διαβάστε περισσότερα »

Τα ονόματα των παθών (Αγ. Ισαάκ ο Σύρος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Όταν θέλουμε να ονομάσουμε όλα τα πάθη μαζί, τα λέμε «κόσμο». Και
όταν θέλουμε να ξεχωρίσουμε και να δώσουμε στο καθένα το όνομά του, τα
ονομάζουμε «πάθη». Και τα πάθη, καθώς διαδέχονται το ένα το άλλο,
σχηματίζουν το δρόμο του κόσμου, και όπου τελειώνουν τα πάθη, εκεί παύει
να υπάρχει ο δρόμος του κόσμου.
Διαβάστε περισσότερα »

Πάμε ολοταχώς προς τα πίσω; (Μαρία Μουρζά)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ


Πᾶμε ὁλοταχῶς πρὸς τὰ πίσω…
Εἶναι ἀλήθεια ἀδιάσειστη πιά.
Καὶ τρομάζουμε ὅλοι στὴν πορεία τῆς ὄπισθεν.
Στὴν πορεία τὴν καθοδικὴ καὶ μὴ ἀναμενόμενη.
Μὲ ταχύτητες ποὺ δὲν τὶς εἴχαμε δοκιμάσει ποτέ.
Πᾶμε μὲ σπουδὴ πρὸς τὰ πίσω…
Ἐκεῖ ποὺ ἤμασταν πρὶν πενήντα
καὶ πρὶν ἑξήντα χρόνια.
Στὰ λιγοστά, στὰ φτωχὰ καὶ στὰ δύσκολα.
Ἐκεῖ ποὺ ζούσανε οἱ γιαγιάδες μας καὶ οἱ παπποῦδες μας…

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes