Όπου και όποτε γινόταν συζήτηση για την τηλεόραση και την τηλοψία και για τη σχέση που μπορεί να έχει με αυτά τα πράγματα ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για τη σωτηρία της ψυχής του, καθόμουν και σκεφτόμουν πάντοτε, θέλοντας να δώσω κάποια λύση ξεκάθαρη και οριστική. Σκεφτόμουν, διότι δεν με ανέπαυε οποιοδήποτε επιχείρημα, που πραγματικά μπορεί να ήταν λογικό, για να με πείσει πως είναι αναγκαία η τηλεόραση -αυτή η τηλεόραση που λειτουργεί στη χώρα μας- στην καθημερινότητά μας. Διαβάστε περισσότερα »
Ο Χριστιανός, η τηλεόραση και η τηλοψία (Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Νοεμβρίου, 2015
Προσευχή για το κάθε τι (Αρχ. Σωφρόνιος του Έσσσεξ)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Οκτωβρίου, 2015
Το καθ’ ομοίωσιν ως επίκεντρο της ζωής μας
195. Στην κοινή ζωή η υπακοή μας επιτρέπει σιγά-σιγά να κατανοήσουμε την ψυχολογία των άλλων προσώπων. Μαθαίνοντας να ζούμε με ένα πρόσωπο, μαθαίνουμε να ζούμε με εκατομμύρια προσώπων που του μοιάζουν. Έτσι, προοδευτικά, εισχωρούμε σε βαθύ πόνο για όλη την ανθρωπότητα. Το πνεύμα μας πρέπει ν’ αναπτυχθεί σε όλες τις διαστάσεις του ανθρωπίνου είναι, και όχι μόνο στο επίπεδο των καθημερινών φροντίδων και δυσκολιών. Οι μικρές αυτές εργασίες, οι προστριβές που τις συνοδεύουν, είναι ασφαλώς αναπόφευκτες, αλλά δεν είναι ο τελικός σκοπός της ζωής μας. Ο προορισμός μας είναι να γίνουμε «καθ’ ομοίωσιν» του Χριστού. Εάν όμως «εγώ» δεν μπορώ να φέρω μέσα μου μια μικρή αδελφότητα, πώς θα μπορούσα να αγκαλιάσω, όπως ο Χριστός, το σύνολο της ανθρωπότητας μέσα στο χρόνο και το χώρο; Διαβάστε περισσότερα »
Η τραγωδία της πίστης: Επτά αιτίες λόγω των οποίων η πίστη εξαντλείται και πεθαίνει (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Δημοσιεύθηκε στις 8 Οκτωβρίου, 2015
Η πρώτη αιτία είναι ότι συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο και τη ζωή. Όσο μας φαίνεται καινούργιος και ασυνήθιστος αυτός ο κόσμος, η πίστη μας στον Θεό είναι δυνατή.
Όμως τη μέρα εκείνη που ο κόσμος θα μας φανεί τελείως παλιός και τελείως
συνηθισμένος, η πίστη μέσα μας σβήνει. Όσο περισσότερα βιώνουμε, τόσο
περισσότερο συνηθίζουμε αυτό τον κόσμο. Και όσο περισσότερο συνηθίζουμε, τόσο
περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη φοβερή και μεγαλειώδη εντύπωση που μας άφησε
στην αρχή ο κόσμος. Όποιος μια φορά ανεβεί στις Άλπεις, παραμένει θαμπωμένος
από το μοναδικό και απροσδόκητο θέαμα. Ενώ όποιος ζήσει δέκα χρόνια στις
Άλπεις, το θέαμα απ’ αυτές όχι μόνο δεν τον θαμπώνει, αλλά του γίνεται βαρετό.
Ο αστρονόμος που πρώτη φορά μαθαίνει για το μέγεθος και το πλήθος των άστρων,
για την απόσταση μεταξύ τους και για την αλάνθαστη ροή τους, παραμένει
μεθυσμένος από τη γοητεία. Όμως, όταν για μερικά χρόνια βλέπει πάντα το ίδιο
θέαμα με τη βοήθεια των πιο εξελιγμένων μηχανών, θα του φανούν όλα συνηθισμένα,
και από την πρωταρχική γοητεία που ένιωσε δεν θα παραμείνει ούτε σκιά. Πολύ
καιρό βλέπουμε το θέατρο του κόσμου, και δε μπορεί η παράξενη και πλούσια
παράσταση να μας παρέχει φρέσκο ενδιαφέρον έως το τέλος. Είναι πολύς ο καιρός
που ζούμε, για να μην αρχίσουμε να χασμουριόμαστε από ανία. Ενώ από ανία
χασμουριόντουσαν οι άνθρωποι και στην κορυφή των Άλπεων και στον κόλπο της
Νεάπολης και κάτω από το έναστρο ουράνιο σκέπαστρο της Ινδίας. Όπου όμως
κατοικήσει η πλήξη απ’ αυτό τον κόσμο, από εκεί η πίστη στον Θεό φεύγει. Και
απ’ όπου η πίστη στον Θεό φεύγει, από εκεί φεύγει και η ψυχική ευθυμία και η
ησυχία.
Για το μαρτύριο των Αγίων: Απαντήσεις σε ερωτήματα περί του κακού και καλού (Αββάς Κασσιανός)
Δημοσιεύθηκε στις 6 Οκτωβρίου, 2015
– Γιατί ο Θεός
επιτρέπει να διαπράττονται εγκλήματα εναντίον των δούλων του;
– Σε ποιες
κατηγορίες κατατάσσονται όλα τα πράγματα σ’ αυτόν τον κόσμο;
– Μπορεί το κακό
να επιβληθεί σε κάποιον με την βία και χωρίς να το θέλει;
– Μπορούμε να πούμε
ότι ο Θεός είναι δημιουργός του κακού και επιτρέπει με αυτό να θλίβονται οι άνθρωποι;
– Αν οι θλίψεις
ωφελούν ένα μεγάλο μέρος ανθρώπων, πώς μπορούμε να τις θεωρούμε ως κακό;
– Αν ο δίκαιος που φονεύεται, εκτός του ότι
δεν παθαίνει κανένα κακό, ανταμείβεται κιόλας για την οδύνη του, τότε γιατί να
κατηγορήσουμε τον φονιά, ο οποίος σκοτώνοντάς τον, δεν του στερεί τίποτα, αλλά
αντίθετα τον ευεργετεί;
– Ποια κατάσταση
είναι ωφέλιμη για τον άνθρωπο; Η ευημερία ή οι αντιξοότητες;
– Ποια είναι η
πνευματική έννοια του όρου «αμφοτεροδέξιος»;
– Από ποιο σημάδι
αναγνωρίζεται η τέλεια αρετή;
– Ποια είδη
πειρασμών υπάρχουν και με ποιους τρόπους μας προσβάλλουν;
– Είναι δυνατόν
η ψυχή να παραμείνει στην ίδια, σταθερή κατάσταση;
– Είναι οι
αγγελικές δυνάμεις άτρεπτες;
–
Η πτώση του ανθρώπου
συνέβη ξαφνικά ή οφείλεται σε προηγούμενα λάθη του;
Πότε μοιάζεις με τον Θεό; (Αγ. Γρηγόριος Νύσσης)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου, 2015
«Και δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο· σύμφωνα με τη δική του εικόνα
τον δημιούργησε». Μήπως όμως δεν πρόσεξες ότι ήταν ελλιπή κι όχι επαρκή
τα αποδεικτικά στοιχεία, που παρουσιάσαμε; «Ας δημιουργήσουμε τον
άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα και κατά τη δική μας ομοίωση». Η
απόφαση είχε δύο στοιχεία «κατ’ εικόνα» και «καθ’ ομοίωση». Η δημιουργία
όμως έχει ένα. Πώς εξηγείται αυτό; Μήπως αρχικά σκέφθηκε ο Θεός
διαφορετικά, και εκ των υστέρων άλλαξε γνώμη; Μήπως κάποια μετάνοια
ακολούθησε ευθύς μετά τη δημιουργία; Μήπως εκφράζεται η αδυναμία του
Δημιουργού, που άλλα αποφασίζει πιο μπροστά, κι άλλα πραγματοποιεί
μεταγενέστερα; Ή μήπως κρύβεται κάποια πολυλογία σ’ αυτά τα λόγια;
Γιατί αμέσως αυτό λέει· «Ας δημιουργήσουμε τον άνθρωπο σύμφωνα με την
εικόνα και την ομοίωση». Γιατί, αφού είπε «κατ’ εικόνα», δεν παρέλειψε
να προσθέσει: και «καθ’ ομοίωση». Απ’ αυτές όποια άποψη κι αν
προτιμήσουμε, θα κατηγορήσουμε το γραφτό λόγο. Γιατί αν λέει το ίδιο
πράγμα με δύο όρους, είναι πλεονασμός, το να επαναλαμβάνει δύο φορές τα
ίδια. Αλλά το να λέμε ότι στην Αγία Γραφή υπάρχει λόγος περιττός, είναι
φοβερή βλασφημία. Γιατί δεν περιέχει λόγια περιττά. Συνεπώς είναι
αναγκαίο να δημιουργήθηκε ο άνθρωπος σύμφωνα με την εικόνα του Θεού και
καθ’ ομοίωση.
