(Λουκ. 18, 35-43)

• Εκτός από τον ευαγγελιστή Λουκά, την υπόθεση του τυφλού περιγράφουν και οι Μάρκος και Ματθαίος. Ο Ματθαίος όμως μιλά για δύο τυφλούς. Γιατί;
• Γιατί ο Χριστός ρωτάει τον τυφλό το αίτημά του; Δεν γνώριζε τι επιθυμούσε ο τυφλός;
• Γιατί ο Θεάνθρωπος αποδίδει την θεραπεία του τυφλού στην πίστη του;

Διαβάστε περισσότερα »

Σ΄ ἕναν καθηγητὴ… Διαβάστε περισσότερα »

Εδώ και καιρό ο τόπος μας βουλιάζει ολοένα και πιο βαθιά μες στην απόγνωση. Κυβερνήσεις ανεβοκατεβαίνουν, φέρνοντας όλες τους ανεξαιρέτως όλο και πιο κοντά την εκποίηση της χώρας και συνεχίζοντας μεθοδικά το βασικό έργο τους, δηλαδή την πνευματική διάλυση αυτού του λαού, μέσα από το επί δεκαετίες συστηματικό ξεχαρβάλωμα των αξιών του, της πίστης, της γλώσσας και της παιδείας του. Ενός λαού που περνά τραγικές στιγμές, όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά πρωτίστως επειδή χωρίς πλέον ιστορική μνήμη, εθνικά απονευρωμένος και θρησκευτικά αποχρωματισμένος, έχει χάσει πια τα πνευματικά του αντισώματα, αυτά που του επέτρεπαν να επιβιώνει και να αναγεννιέται σε οικονομικά ή πολιτικά πολύ χειρότερους από τον σημερινό καιρούς. Κι έχει απομείνει χαμένος μέσα στις αυταπάτες των «εκσυγχρονιστικών» του ειδώλων και της ευδαιμονιστικής του πλάνης, αποστερημένος από τα πιο ζωτικά στοιχεία της ίδιας του της ταυτότητας, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, παραζαλισμένος κι αλλοπρόσαλλος, εθισμένος πλέον στο να καταπίνει αμάσητα τόσα και τόσα νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια, βουλιάζοντας καθημερινά στην ανοησία, την ασυναρτησία και τη χυδαιότητα. Διαβάστε περισσότερα »

Αλήθεια, θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο καθένας και περισσότερο ένας αγωνιζόμενος στο δρόμο του Θεού, θα μπορούσε να αναρωτηθεί: Τι μπορεί να προσφέρει το σημερινό σχολείο στην κατά Χριστό ζωή και τον αγώνα για τη σωτηρία της ψυχής σ` ένα παιδί, το οποίο, αυτό διδάχτηκε στο σπίτι του και καθόρισε κατά κάποιον τρόπο το σχέδιο της ζωής του; Σ` ένα παιδί, που έφυγε από τα χέρια της οικογένειάς του, από τα πέντε του χρόνια μ` αυτές τις προϋποθέσεις, μ` αυτήν την απλοϊκή αλλά συγκεκριμένη πίστη και δόθηκε στα χέρια του σχολείου, στα χέρια των δασκάλων και γενικότερα στα χέρια της κοινωνίας, για να συνεχίσει την πορεία του αυτή;
Διαβάστε περισσότερα »

Φίλος Ιερεύς, συναντήσας μοι προ ολίγων ημερών, με ηρώτησε: «Δεν νομίζεις, αδελφέ, ότι το εν ταις ιεραίς Ακολουθίαις ημών λεγόμενον «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς», δεν είνε ορθόν και πρέπει να αποβληθή ή, μάλλον ειπείν, να αντικατασταθή ολοκληρωτικώς διά του «Υπεραγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών»; Το δεύτερον τούτο είνε νοητόν, εφ’ όσον η Αγία ημών Εκκλησία δέχεται την επίκλησιν της πρεσβείας των Αγίων, αλλά το πρώτον; Τις δύναται να σώση πλην του Κυρίου; Αυτός μόνος δεν είνε, όστις «σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών»; (Ματθ. α’, 21). Δεν είνε αλήθεια αναντίρρητος, ότι «ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία• ουδέ γαρ όνομά εστιν έτερον υπό τον ουρανόν, το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς»; (Πράξ. δ’ 12). Πώς λοιπόν καλούμεν την Θεοτόκον ίνα σώση ημάς, ενώ η σωτηρία είνε αποκλειστική ιδιοκτησία και αποκλειστικόν δικαίωμα του ενανθρωπήσαντος Λόγου;» Διαβάστε περισσότερα »