Έρχονται στιγμές που μπαίνεις σε μία χαρισματική αυτοσυνειδησία και αντιλαμβάνεσαι μέσα σου ένα τεράστιο κενό, που πάει να σε αποπνίξει και να σε απελπίσει. Διαπιστώνεις ότι βρισκόσουν σε έναν φαύλο κύκλο κενοδοξίας και μέσα σε μία άδηλη λατρεία και προβολή του εαυτού σου. Ύπουλα βλέπεις να δουλεύει μέσα σου μία μυστική και απόκρυφη περιαυτολογία. Μέσα στην καθημερινή δουλειά και στον αγώνα και τον κόπο συλλαμβάνει κανείς τον εαυτό του να κινείται σ’ αυτή την ψευδαίσθηση… να κτίζεται το μεγάλο ψέμα μέσα του. Είναι ο βάτραχος που κοάζει με τόσο άγαρμπο τρόπο μέσα στα λιμνάζοντα ύδατα της υπερηφάνειας αφαιρώντας κάθε χαρά της ταπεινής προσευχής του ανθρώπου του Θεού. Και νιώθει να χάνει τον Θεό και την χάρη Του να απομακρύνεται. Ένα ξεκλέψιμο του διάβολου. Και τι τραγικό να υπηρετείς τον εαυτό σου και να λατρεύεις το είδωλό σου και να στήνεις τον αυτοθαυμασμό σου με ένα κυνηγητό επαίνων των άλλων και σε μία σκληρή σύγκριση και αντιπαράθεση με τους άλλους! Ματαιότητα που πνίγει και αφαιρεί την χαρά της καθάριας αγάπης και της ειλικρινούς προσφοράς.
Και η απόκρυφη περιαυτολογία δεν είναι μόνο στα λόγια, αλλά κυρίως σε έναν απόκρυφο και άδηλο τρόπο ζωής. Μπορεί να είναι κάποιος χριστιανός και άνθρωπος της προσφοράς, αλλά μέσα του να κρύβει την άβυσσο της αυτοπροβολής και της υπερηφάνειας. Κι’ αυτό είναι ο πιο ύπουλος εχθρός που δόλια βάζει τον άνθρωπο να δουλεύει για τον εαυτό του, να τον τρέχει και να τρέχει στην πιο άγια προσφορά μόνο και μόνο για να νιώσει μία εσωτερική ικανοποίηση. Και στήνει το αυτί του για να ακούσει τυχόν επαίνους είτε από τον αυτοθαυμάζοντα εαυτό του είτε από τον διπλανό του, και να χαρεί για να συνεχίσει. Βέβαια, μπορεί να κινιόταν με μία ταπεινοσχημία και ευλάβεια επίπλαστη, αλλά όλο αυτό που έκτιζε ήταν η μεγάλη απάτη, η αθλία απόκρυφη περί του εαυτού του ενασχόληση και δόξα. Δεν μπορεί να είναι χαρούμενος και ειρηνικός, αλλά παλεύει πάντα σε μία αγωνία παρουσίας του προσώπου του. Πόσο δύσκολα να έρχεται μία στιγμή και να σκοντάφτει μπροστά σε ένα τεράστιο βουνό, που μέχρι τώρα το προσπερνούσε και δεν το έβλεπε… Παλεύοντας να υπάρξει σαν πρόσωπο και καλύπτοντας τα κενά και την ανασφάλειά του, όλα τα έβαζε κάτω από την υπηρεσία της ανάδειξης και προβολής του εαυτού του. Διαβάστε περισσότερα »

«Όποιος έχει τ’ όνομα θα ‘χει και τη χάρη». (Λαϊκό απόφθεγμα)

Όταν τα καθημερινά πράγματα της ζωής προσπαθεί να τα βλέπει ο καθείς κάτω από το φως της πάτριας ρωμαίικης Παράδοσής μας, τότε, χωρίς να διαθέτει ιδιαίτερη παρατηρητικότητα, υποπίπτουν στην αντίληψή του, «οι αποκλίσεις», «οι εκτροπές», «τα κενά», από το γνήσιο, το παραδεδομένο. Λίγη παιδεία και εντρύφηση στο πνεύμα αυτό, μέσα από τη γνώση της ιστορίας (εθνικής και εκκλησιαστικής), που πάντα προσφερόταν «ανάπηρη» από το σχολείο, αλλά και από την ανατροφή που παρέχεται από την οικογένεια, η οποία, δυστυχώς «απορροφήθηκε» κι αυτή, χωρίς αντιστάσεις, από την κοσμική δυτικόφερτη νοοτροπία, θα ήταν αρκετή να κρατήσει ζωντανό το αισθητήριο και να ακολουθηθεί η μέση οδός, σύμφωνα με τα δεδομένα της τρέχουσας πραγματικότητας. Διαβάστε περισσότερα »

(Ἰω. 9, 1-38)

• Ο θεάνθρωπος εφώτισε τον τυφλόν, ο φθόνος ετύφλωσε τους βλέποντας.
• Τι είδους τύφλωση είχε αυτός ο τυφλός; Γιατί ο ευαγγελιστής δεν δίδει σχετικές λεπτομέρειες;
• Απορία προκαλεί η ερώτηση των μαθητών για το αν αμάρτησε ο τυφλός ή οι γονείς του. Γιατί αφού ο τυφλός εγεννήθη τυφλός, πώς θα μπορούσε να είχε κάνει κάποια αμαρτία για την οποία τιμωρήθηκε; Από την άλλη πως θα μπορούσε να τιμωρείται για αμαρτία άλλων, δηλαδή των γονιών του;
• “ίνα φανερωθή τα έργα του Θεού εν αυτώ”. Γιατί ο Θεός επίτρεψε τόση βλάβη στον τυφλό, για να φανερωθεί η παντοδυναμία του;
• Τι ονομάζει “ημέρα” και τι “νύκτα” ο Σωτήρας;
• Γιατί λέγει ο Ιησούς ότι είναι φως του κόσμου;
• Γιατί έφτιαξε πηλό ο Κύριος; Δεν θα μπορούσε να θεραπεύσει τον τυφλό με έναν απλό λόγο του;
• Γιατί στέλνει ο Ιησούς τον τυφλό να νιφθεί; Τι χρειαζόταν αυτή η νίψις;
• Γιατί ο Χριστός έκανε πέντε από τα θαύματά του ημέρα Σάββατο;
• Από πού φαίνεται το μίσος που είχαν οι Ιουδαίοι για τον Χριστόν;

Διαβάστε περισσότερα »

Το απόγευμα της Πέμπτης, 2ας Ιουνίου 2016, ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος θα βραβεύσει τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Β2Β Gaming Services κ. Γ. Χαλεπλή. Ο λόγος είναι ότι η εν λόγω εταιρεία ηλεκτρονικών στοιχημάτων «προσφέρει σημαντική στήριξη στο Ίδρυμα “Μαρία Κόκκορη”, το οποίο φιλοξενεί κορίτσια με νοητική υστέρηση και σύνδρομο Down». Η εταιρεία B2B στην ιστοσελίδα της γράφει ότι είναι μια «νόμιμη στοιχηματική εταιρεία», που έχει έδρα στη Μάλτα και γραφεία στο Λονδίνο, στην Αθήνα, στη Νότια Αφρική και στην Κύπρο. Επιδίδεται στο ηλεκτρονικό στοίχημα ποδοσφαιρικών και άλλων αγώνων καθώς και σε παιχνίδια καζίνο και χαρτοπαιγνίων.
Το θέμα που τίθεται από την ενέργεια του Αρχιεπισκόπου είναι αν είναι ηθικό και σύμφωνο με τη χριστιανική διδασκαλία η εκ μέρους της Εκκλησίας λήψη βοηθείας από τα κέρδη εταιρείας που προέρχονται από τον τζόγο. Επίσης αν η Εκκλησία μπορεί να προβάλλει θετικά στην κοινωνία μια τέτοια εταιρεία, με ηθική βράβευση του διευθύνοντος συμβούλου της. Διαβάστε περισσότερα »

Επιστολή προς το αφεντικό Ν. Ν.

Μ΄ εσένα συνέβη κάτι τελείως όμοιο με ένα γεγονός από τους καιρούς των αποστόλων.

Το παιδί σου ήταν άρρωστο. Πάνω στη δυστυχία σου έκανες ένα τάμα στον Θεό, ότι θα χαρίσεις στην εκκλησία έναν μικρό αγρό, ώστε να γίνει καλά το παιδί σου. Αυτόν τον αγρό τον ήθελαν οι εκκλησιαστικοί επίτροποι και ζήτησαν να τον αγοράσουν από εσένα μερικές φορές γιατί συνόρευε με την αυλή του ναού. Όμως εσύ ζητούσες υψηλή τιμή. Στην απελπισία σου υποσχέθηκες να χαρίσεις αυτό το κομμάτι γης στην εκκλησία. Και το παιδί, πράγματι, θεραπεύθηκε. Τότε αθέτησες την υπόσχεσή σου. Διαβάστε περισσότερα »