Εκκλησία και ομοφυλοφιλία είναι δύο έννοιες εκ διαμέτρου αντίθετες και ασυμβίβαστες, τις οποίες ο ισοπεδωτικός συγκρητισμός της εποχής μας και η αναθεώρηση των αξιών του ανθρώπου τείνουν, αναλόγως, να προσεγγίσουν ή να καταστήσουν ανεξάρτητες ή και παράλληλες έννοιες για τον άνθρωπο. Μέσα στη σύγχυση που επικρατεί, οι σύγχρονοι ομοφυλόφιλοι, επικαλούμενοι και την παρουσία ομοφυλοφίλων στους κόλπους της, διεκδικούν τον χώρο της Εκκλησίας, εκ μέρους της οποίας επισήμως τηρείται απόλυτη σιγή περί του θέματος, ενώ ακούονται δημοσίως και ασθενείς φωνές της περί κατανοήσεως και ανοχής των ομοφυλοφιλικών προβλημάτων, σαν να πρόκειται για ατομική υπόθεση και ευθύνη των ομοφυλοφίλων, η οποία δεν αφορά το σώμα της Εκκλησίας. Η ακολουθούσα σύντομη, αλλά πηγαία συνοπτική έκθεση περί αυτών αποδεικνύει το απαράδεκτο των ανωτέρω ισχυρισμών [Η παρούσα μελέτη αφορά μόνον στο ασυμβίβαστο Εκκλησίας και ομοφυλοφιλίας και δεν θίγει το μεγάλο και αναγκαίο θέμα της διαφωτίσεως και μάλιστα της έγκαιρης αγωγής των μελών της προς αποφυγή της σοδομικής αμαρτίας]. Διαβάστε περισσότερα »

Στον κύριο Θωμά Ο.

Γράφετε, πως γίνατε ογδόντα χρονών, και πως είστε ακόμα δυνατός και νέος ως προς το πνεύμα. Πολλές φορές ο θάνατος σας πλησίασε, όμως πάντα ξαφνικά σωζόσασταν. Γι’ αυτό ρωτάτε: Υπάρχει μοίρα, και πώς η Ορθόδοξη Εκκλησία βλέπει τη μοίρα; Διαβάστε περισσότερα »

Καθώς προσεύχεσαι, προσπάθησε να κρατάς το νου και την προσοχή σου μέσα στην καρδιά, πουθενά αλλού. Το ότι ο νους, ύστερ’ από λίγη ώρα προσευχής, φεύγει από την καρδιά, χάνει τη μνήμη του Θεού και μετεωρίζεται, δηλαδή περιπλανιέται και ρεμβάζει, φανερώνει αδυναμία αυτοσυγκεντρώσεως και υποσυνεί­δητη αδιαφορία για την προσευχή. Η ψυχή κατά βά­θος δεν εκτιμά την αξία της προσευχής και δεν την αισθάνεται τόσο ως ανάγκη όσο ως καθήκον. Βιάζε­ται, λοιπόν, ν’ απαλλαγεί απ’ αυτήν το συντομότερο, κάνοντας την όπως-όπως. Διαβάστε περισσότερα »

(Ματθ. 5:3-12)

Α’. «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών». Διαβάστε περισσότερα »

Ἡ Ἀντὶ Μακντάουελ, ἠθοποιὸς καὶ πρόσωπο τῆς πολυεθνικῆς L’ oreal, σὲ στιγµὲς εἰλικρίνειας εἶπε: «Μᾶς ζητοῦν νὰ γίνουµε σὰν τὶς κοῦκλες Μπάρµπι, ἐνῷ αὐτὸ ποὺ πρέπει εἶναι, νὰ εἴµαστε πραγµατικὲς γυναῖκες. Θὰ ἤθελα νὰ γυρίσω ἕνα ντοκιµαντὲρ ποὺ νὰ δείχνει πόσο πανέµορφες εἶναι οἱ γυναῖκες καὶ πόσο κακάσχηµες οἱ Μπάρµπι»!

Ἀκριβῶς αὐτὸ γίνεται σήµερα. Ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν» ἐκµεταλλευόµενη τὶς ἀδυναµίες, ἀλλὰ καὶ τὶς ἰδιαιτερότητες τῆς ἐποχῆς µας, ἔχει στήσει σὲ βάρος µας µία ὁλόκληρη βιοµηχανία, τὴν ἀποκαλούµενη «βιοµηχανία τῆς ὀµορφιᾶς», µὲ τὴν ὁποία µᾶς ἐκµεταλλεύεται ἀπολύτως. Ἔχουν δηµιουργήσει τὰ πρότυπα, τύπου κούκλας Μπάρµπι, τὰ ὁποῖα εἶναι βέβαια τελείως ἐξωπραγµατικά, ἄπιαστα, καὶ συνεχῶς µεταβαλλόµενα, πρὸς τὰ ὁποῖα ὅµως πρέπει καὶ νὰ ἀποβλέπουµε, διαθέτοντας τὰ πάντα. Χρόνο, χρήµατα, σκέψη, ἐνδιαφέροντα, κόπους καὶ θυσίες, ὅσο γιὰ λίγα ἄλλα στὴ ζωή! Μία διαδικασία ἡ ὁποία τελικὰ µᾶς βάζει σὲ πλῆθος ἀπὸ περιπέτειες δίχως τελειωµό! Διαβάστε περισσότερα »