Η Δύση, ενώπιον της πληθώρας των προβλημάτων της, επιχειρεί με ευφυολογήματα και νεολογισμούς να τα υπερβεί, καθώς αδυνατεί να τα αναλύσει σε βάθος και ασκούμενη στην αυτοκριτική να διορθώσει κάποια από τα τρομακτικά σφάλματά της. Διαβάστε περισσότερα »
Τα εμπόδια της μετανοίας: Η αναισχυντία (Αρχ. Σεβαστιανός Τοπάλης)
Ένα ακόμα εμπόδιο της μετανοίας και η ρίζα πολλών ψυχολογικών διαταραχών είναι η αναισχυντία. Με τον όρο αυτόν εννοούμε την κατάσταση του ανθρώπου που δε νιώθει ότι είναι αμαρτωλός, ούτε ότι έχει ανάγκη της λύτρωσης. Η πιο μεγάλη αμαρτία του καιρού μας είναι που έχει χαθεί η αίσθηση της αμαρτίας. Το χειρότερο είναι ότι υπερφίαλα και με σκληρότητα καυχιέται ο άνθρωπος για την αμαρτία του.
Περί τηλεοπτικών διαύλων και άλλων (Απόστολος Παπαδημητρίου)
Έντονη είναι η ενασχόληση κατά το τελευταίο διάστημα με το θέμα της χορήγησης αδειών για την λειτουργία ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας. Οι ιδιοκτήτες των σταθμών βρήκαν μοναδική ευκαιρία να προβάλουν το προσωπικό τους θέμα ως είδηση που ενδιαφέρει έντονα τον δοκιμαζόμενο λαό μας. Η κυβέρνηση με μεγαλοστομίες προσπαθεί να πείσει ότι έχει την πρόθεση να πατάξει τη διαπλοκή και η αντιπολίτευση, ως συνήθως, επιτίθεται κατά της κυβέρνησης με την κατηγορία ότι έχει την πρόθεση να περιορίσει τον πλουραλισμό της ενημέρωσης.
Διαβάστε περισσότερα »
Για το πώς να υπερνικούμε το κακό (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Στην ράφτρα Τζ.
Υπάρχει ένας τρόπος να νικούμε το κακό, που εσείς δοκιμάσατε με επιτυχία. Με τον τίμιο μόχθο σας συντηρείτε τον εαυτό σας και τέσσερα παιδιά, φτωχή χήρα. Όμως για το απλήρωτο ενοίκιο ήρθε ο σπιτονοικοκύρης να κάνει απογραφή στα πράγματα. Εσείς τρέματε, τα παιδιά έκλαιγαν. Διαβάστε περισσότερα »
Κουλτούρα Θανάτου (Ε. Χ. Οικονομάκος)
Στή σύναξη τῶν προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στό Φανάρι τό Μάρτιο τοῦ 2014 ὁ Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, κατά τά ρεπορτάζ, ἐπεσήμανε σύγχρονες προκλήσεις, μέ τίς ὁποῖες βρίσκεται ἀντιμέτωπη ἡ Ἐκκλησία. Μεταξύ αὐτῶν οἱ «προσπάθειες καλλιέργειας τῆς καταλυτικῆς, διά τίς ἠθικές καί οἰκογενειακές ἀρχές, οὕτως λεγομένης φιλοσοφίας τοῦ φύλου», καθώς καί «ὅσα διεκδικοῦν τήν ἐπέμβαση εἰς τήν ἴδια τή θεόπλαστη φύση (τοῦ ἀνθρώπου)». Ὄντως, στίς δυτικές κοινωνίες ἕνα κρεσέντο προβολῆς νέων ἰδεῶν περί τό φύλο διακηρύσσει ὡς «ἀτομικό δικαίωμα» τό νά βιώνει ὁ ἄνθρωπος τή συνάντησή του μέ τόν ἄλλο ἄνθρωπο καί γενικά νά πολιτεύεται, χωρίς τή «δέσμευση» νά ἐνεργεῖ μέ βάση σταθερά καθιερωμένες λειτουργίες ἑνός φύλου σέ ἀτομικό ἤ κοινωνικό πεδίο. Προωθεῖται δηλαδή ἕνας τύπος ἀνθρώπου μέ ἀσταθές, ἐλεύθερα ἐπιλέξιμο φύλο, ὅσο ἀλλόκοτος καί ἄν εἶναι στήν πανανθρώπινη συνείδηση καί ἐντελῶς ξένος πρός τή «θεόπλαστη φύση» τῆς χριστιανικῆς ἀνθρωπολογίας. Ποιές ὅμως εἶναι οἱ συνέπειες αὐτῆς τῆς κουλτούρας;
Διαβάστε περισσότερα »





