(Εφεσ. β’ 4-10)

• Ποιο έργο όρισε ο Θεός στον άνθρωπο;
• Υπάρχουν δικαιολογίες όταν παραβαίνουμε του Θεού τα προστάγματα; Η άγνοια και η αδυναμία μας μπορεί να αποτελέσουν ελαφρυντικά στην κρίση του Θεού;
• Ο Θεός εκτός από το αυτεξούσιο, έδωσε στον άνθρωπο τη λογική, τη διάκριση και τη συνείδηση. Ποια η ανάγκη αυτών;

Διαβάστε περισσότερα »

Μία άλλη οδός που οδηγεί μακριά από την αληθινή μετάνοια και καταλήγει στον ψυχικό θάνατο είναι η ωραιοπάθεια. Η ψευδής αίσθηση της αγιότητος δημιουργεί την εγωιστική αντίδραση προς την ταπεινή αποδοχή των λαθών και την μετάνοια. Η κατάκριση, η ζηλόφθονη σύγκριση και ο αυτοθαυμασμός είναι η ρίζα τού όλου κακού.
Διαβάστε περισσότερα »

Δεισιδαιμονία είναι ο δίχως λογική φόβος του Θεού. Πρόκειται περί υπερβολής και ακρότητας, αφού το μέτρο διατηρεί μόνο η ευσέβεια. Ο δεισιδαίμονας έχει φοβική συνείδηση, γιατί δεν την έχει αναπτύξει και στέκεται προς το θείο γεμάτος φόβο και με τρόπο που δεν ταιριάζει στον Θεό. Έχει ατελή γνώση περί των θείων ιδιωμάτων και πιστεύει για τον Θεό πράγματα ανάξια γι’ Αυτόν. Ο δεισιδαίμονας έχει εσκοτισμένο τον νου και ταραγμένη τη διάνοια. Ο Πλούταρχος λέει για τη δεισιδαιμονία: «Είναι φοβερό το σκοτάδι της δεισιδαιμονίας και όταν καταλάβει τον άνθρωπο ενσπείρει σ’ αυτόν λογισμούς σύγχυσης και τύφλωσης και μάλιστα σε πράγματα που είναι απαραίτητοι οι συλλογισμοί». Διαβάστε περισσότερα »

Ομιλία του μακαριστού π. Γεωργίου Καψάνη, στην τράπεζα της Ιεράς Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους, το 2002 Διαβάστε περισσότερα »

“Αγαπητοί χριστιανοί, συνηθίζουμε να λέμε: “Αλλοίμονο! Πώς είναι δυνατόν να μην αγαπάει κανείς το Θεό; Ποιον ν΄αγαπήσεις, αν όχι το Θεό;” Και πολύ σωστά. Ο Θεός είναι το ύψιστο, αδημιούργητο, άναρχο, ατελεύτητο και αναλλοίωτο Αγαθό. “Ουδείς αγαθός ει μη εις ο Θεός” (Ματθ. 19, 17). Όπως ο ήλιος πάντοτε φέγγει, όπως η φωτιά πάντοτε θερμαίνει, έτσι και ο Θεός που από τη φύση Του είναι αγαθός, πάντοτε αγαθοποιεί. Τα παντοδύναμα χέρια Του μας έπλασαν. Μας έπλασαν όχι όπως και τ΄ άλλα πλάσματα, δίχως αισθήματα, δίχως λογική. Μας έπλασαν με την ξεχωριστή θεία Του βουλή. “Ποιήσωμεν άνθρωπον…” (Γεν. 1, 26), είπε. Για τ΄άλλα δημιουργήματα “αυτός είπε, και εγενήθησαν, αυτός ενετείλατο (πρόσταξε) και εκτίσθησαν” (Ψαλμ. 148, 5). Αλλά για τον άνθρωπο δεν έγινε το ίδιο. Αλλά τι; “Ποιήσωμεν“, είπε, “άνθρωπον“. Διαβάστε περισσότερα »