Εικόνα λοιπόν είναι ομοίωμα κάποιου και δείγμα και αποτύπωμα, που δείχνει στον εαυτό του το εικονιζόμενο, οπωσδήποτε όμως δεν μοιάζει εξ’ ολοκλήρου η εικόνα με το πρωτότυπο, δηλαδή με το εικονιζόμενο-γιατί άλλο είναι η εικόνα και άλλο το εικονιζόμενο-, οπωσδήποτε όμως βλέπει κανείς σ’ αυτά διαφορά, αν και δεν είναι άλλο τούτο και άλλο εκείνο. Για παράδειγμα λέω το εξής. Η εικόνα του ανθρώπου, αν και αποτυπώνει τη μορφή του σώματος του, όμως δεν έχει τις ψυχικές δυνάμεις του, γιατί ούτε ζει ούτε σκέφτεται ούτε μιλάει ούτε αισθάνεται ούτε κουνάει κάποιο μέλος του. Και ο Υιός, ενώ είναι φυσική εικόνα του Πατρός, έχει κάποια διαφορά σε σχέση με Αυτόν· είναι Υιός και όχι Πατέρας. Διαβάστε περισσότερα »
ΤΑΤΟΥΑΖ: “λείψανο” κενό και κούφιο (Κρητίδου Αλεξία, Θεολόγος – Οικονομολόγος)
Ο σημερινός τρόπος ζωής των ανθρώπων, στα πλαίσια του “ηθικού” και του “πολιτισμένου”, έχει δώσει χώρο και τόπο για να ανθούν φαινόμενα και τάσεις όπως αυτός της δερματοστιξίας. Μία συνήθεια που, όπως δείχνει η εξέλιξή της δεν είναι και τόσο περαστική ή τόσο “αθώα”, έχει σαν σκοπό να παγιωθεί και να εδραιωθεί σε όλες τις τάξεις των ανθρώπων και σε όλες τις ηλικίες. Διαβάστε περισσότερα »
Πώς δέχεται ο Θεός τη μετάνοια
Κυριακή ΙΓ’ Ματθαίου: Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
(Ματθ. κα’ 33-42)
– Η ερμηνεία αυτής της παραβολής μας βοηθά να καταλάβουμε γιατί ενώ ο Θεός αρχικά επέλεξε το γένος του Αβραάμ για να ανακαλέσει την ανθρωπότητα στην προτέραν μακαριότητα, έπειτα από το Πάθος και την Ανάστασή Του, εισάγει εις την θείαν αυτού χάριν, το γένος των ειδωλολατρών.
Για την πτώση του διαβόλου και των Αγγέλων του (Αββάς Κασσιανός)
Ὁ Ἀββᾶς Κασσιανός ταξιδεύει στήν ἔρημο τῆς Αἰγύπτου καί συνομιλεῖ μέ τούς πατέρες τῆς ἐρήμου. Ρωτᾶ τόν Ἀββᾶ Σέρηνο γιά τήν πτώση τοῦ διαβόλου καί τῶν ἀγγέλων του.





