Από το Συναξάρι – Ο άγιος μάρτυρας Βίκτωρ ο εν Μασσαλία

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(21 Ιουλίου)

Ο νικηφόρος αυτός αθλητής του Χριστού γεννήθηκε από ευγενή οικογένεια της Μασσαλίας κατά τον τρίτο αιώνα. Ακολούθησε τη στρατιωτική σταδιοδρομία και υπηρέτησε τον αυτοκράτορα με γενναιότητα και αφοσίωση. Όταν όμως ο Μαξιμιανός επισκέφθηκε τη Μασσαλία (περί το 388) με σκοπό να καταδιώξει τους χριστιανούς, ο Βίκτωρ αντί να κρυφθεί αρνήθηκε να λάβει την πληρωμή του και βάλθηκε να ενθαρρύνει τους συντρόφους του στον στρατό που ήσαν χριστιανοί σαν κι αυτόν να μην φοβηθούν τους αποκτείνοντες το σώμα, για να κριθούν άξιοι των ουρανίων τροπαίων. Διαβάστε περισσότερα »

Αυτοχειρία νέων: Η σκληρή αποκάλυψη της σαθρότητας της κοινωνίας (Δρ Ιωάννης Φύκαρης, Επίκουρος Καθηγητής Παιδαγωγικών και Διδακτικής Μεθοδολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακόμη μια τραγικότητα..! Ακόμη μια αυτοχειρία νέου παιδιού! Ακόμη μία «γροθιά» στη σαθρή κοινωνία, που διστάζει να λύσει τα δομικά της προβλήματα και νομίζει ότι με δημοσιογραφικού τύπου τηλεοπτικές ή έντυπες αναφορές κάνει το χρέος της. Ίσα ίσα για να το πει. Ίσα ίσα για να κερδίσει κάτι ακόμη από τον πόνο κάποιων ανθρώπων. Χωρίς όμως να διδάξει τίποτε. Μέχρι το επόμενο ευαίσθητο θύμα, που βρίσκει όμως μια κρυφή απίστευτη δύναμη να γίνει αυτό-θύτης. Για να υπάρξει και πάλι επιφανειακός σχολιασμός, σύντομη υφέρπουσα ικανοποίηση της σαθρής κοινωνίας ότι «κάτι είπε» και ο κύκλος του πόνου να συνεχίζεται. Η κοινωνική σήψη να ανανεώνεται, με ένα βουβό πόνο που, όμως, πάντα πουλάει και θα πουλάει… Τον πόνο του αυτοθανάτου, που για κάποιους νέους φαίνεται λύτρωση, ενώ στην ουσία του είναι μια τραγικότητα για την οποία ουσιαστικά κανένας δεν ενδιαφέρθηκε. Αυτός ο «κανένας» άκουσε, ένιωσε ένα στιγμιαίο σφίξιμο στο στήθος, γρήγορα σκέφτηκε αν τον αφορά, είδε ότι δεν τον άγγιξε προσωπικά το θέμα, είπε ένα «κρίμα το παιδί» και προσπέρασε. Διαβάστε περισσότερα »

Το μεγαλείο και οι ευθύνες της χριστιανικής ζωής († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Σὲ μία ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς του (2 Κορ. 12.9) ὁ Ἀπ. Παῦλος μᾶς λέει ὅτι ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ τελειώνεται καὶ ἀποκαλύπτεται στὴν ἀσθένεια. Πάντοτε νομίζουμε ὅτι τὰ λόγια αὐτὰ ἀφοροῦν τὸν καθένα μας ὡς ἄτομο, τὸ κάθε πρόσωπο στὸ ὁποῖο ἀποκαλύπτεται ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ παρὰ τὸ εὔθραυστο, παρὰ τὴν ἁμαρτία διότι ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχουν στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ λόγος μας εἶναι λόγος ἀληθινὸς καὶ οἱ ἐνέργειές μας ἔργα τῆς ἀλήθειας, ὅτι λέμε καὶ κάνουμε πράγματα πολὺ ἀνώτερα ἀπ’ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε καὶ ἀπ’ αὐτὸ τὸ ὁποῖο εἴμαστε ἄξιοι νὰ διακηρύξουμε. Κατὰ περίεργο ὅμως τρόπο αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία: μὲ τρόπο παράδοξο ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνα σῶμα ἀνθρώπων ἄρρωστο καὶ ὅμως ἱκανὸ νὰ γιατρέψει. Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί κανδήλες και κεριά στην Εκκλησία;

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ο όσιος Σεραφείμ, τον χρόνο που του απέμενε από τις υποχρεώσεις του προς τους επισκέπτες, τον αφιέρωνε στην προσευχή. Τελώντας με την χαρακτηριστική σ’ αυτόν ακρίβεια και επιμέλεια τον κανόνα του προς σωτηρίαν της ψυχής του, προσευχόταν συγχρόνως και παρακαλούσε θερμά τον Θεό για όλους τους ζώντες και κεκοιμημένους ορθοδόξους χριστιανούς. Γι’ αυτό, όταν διάβαζε Ψαλτήρι, σε κάθε στάση του ανέπεμπε ανελλιπώς δεήσεις με όλη την καρδιά του ως εξής: Διαβάστε περισσότερα »

Περί του Εικονοστασίου και της εν αυτώ θέσεως των αγίων Εικόνων (Κόντογλου Φώτης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Τὸ εἰκονοστάσιον, κοινῶς τέμπλον, τοῦ ἱεροῦ ναοῦ χωρίζει τὸ Ἅγιον Βῆμα ἀπὸ τὸν κυρίως ναόν. Πρέπει δὲ νὰ εἶναι χαμηλόν, διὰ νὰ φαίνεται ἡ Θεοτόκος Πλατυτέρα, καὶ νὰ ἔχη τρεῖς θύρας, ἤγουν εἰς τὸ μέσον τὴν Ὡραίαν Πύλην, καὶ δύο πλαγίας μικρότερας θύρας. Νὰ ἔχη καὶ θυρίδας, εἰς τὰς ὁποίας νὰ μπαίνουν αἱ εἰκόνες, ζωγραφισμένες ἐπάνω εἰς σανίδι. Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes