Ἀπό τότε πού ἔγινα Κληρικός, πρίν πενήντα χρόνια (τό 1971) καί ἐρχόμουν σέ ἐπικοινωνία μέ διαφόρους Χριστιανούς, ἕνα ἀπό τά θέματα πού ἀντιμετώπιζα ἦταν ἡ χρησμολογία, πού σημαίνει τήν διατύπωση κάποιου χρησμοῦ, κάποιου μελλοντικοῦ γεγονότος, πού δίνεται ἀπό διαφόρους χρησμολόγους.
Οι χρησμολόγοι (Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος)
Από το Συναξάρι – Ο άγιος Βαάστ, επίσκοπος Αράς
Όταν ο Χλοδοβίκος μπήκε θριαμβευτής στη Γαλατία μετά τη νίκη του επί των Αλαμανών στο Τολμπιάκ (490), πέρασε από την πόλη Τουλ της Λωραίνης· και καθώς επιθυμούσε να εκπληρώσει το τάμα που είχε κάνει να ασπασθεί τον χριστιανισμό, ζήτησε να συναντήσει κάποιον άνθρωπο ικανό να τον διδάξει. Του συνέστησαν τότε τον ιερέα Βαάστ (Βεντάστ ή Γκαστόν) που είχε αρχικά ζήσει σαν ερημίτης και που όλοι θεωρούσαν έναν αληθινό άγγελο επί της γης. Ο Χλοδοβίκος τον πήρε μαζί του και όπως συνέβη με τον Φίλιππο και τον ευνούχο της βασίλισσας της Αιθιοπίας (βλ. Πράξ. 8), ο Βαάστ κατήχησε τον βασιλιά καθ’ οδόν, επιβεβαιώνοντας τη διδαχή του με τη θεραπεία ενός τυφλού.
Κυριακή ΙΣΤ’ Ματθαίου: Ερμηνεία στην αποστολική περικοπή (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
(Προς Κορινθίους Β΄6, 1-10)
«Συνεργοῦντες παρακαλοῦμεν, μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς. Λέγει γάρ· Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος· ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας (: Συνεργαζόμενοι λοιπόν με τον Θεό στο έργο αυτό της συμφιλιώσεως και της καταλλαγής των ανθρώπων, σας παρακαλούμε να δείξετε με τη διαγωγή σας ότι δε δεχθήκατε μάταια και ανώφελα τη χάρη του Θεού. Και μη νομίσετε ότι πάντοτε ο Θεός θα σας στέλνει τους αντιπροσώπους Του να σας παρακαλούν. Όχι. Διότι λέει η Αγία Γραφή: ‘’Στον κατάλληλο καιρό, όταν ο Θεός δείχνει το έλεός Του και την αγάπη Του, σε άκουσα με προσοχή, και την ημέρα που δίνεται η σωτηρία σε βοήθησα. Να λοιπόν τώρα είναι καιρός κατάλληλος να, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας’’)» [Κορ. Β΄, 6, 1-2]. Διαβάστε περισσότερα »
Η απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας και ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος (Φώτης Σχοινάς, Δρ. Φιλοσοφίας)
Στό παρόν σημείωμά μας θά ἐκθέσουμε τίς ἀπόψεις τοῦ ποιητῆ Νικηφόρου Βρεττάκου σχετικά μέ τό μεῖζον θέμα τῆς ἁπλοποιήσεως τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας. Διαβάστε περισσότερα »
Ομιλία στους αγίους Συμεών τον Θεοδόχο και Άννα την Προφήτιδα († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Η εορτή της Υπαπαντής έχει ένα μεγάλο νόημα. Είναι εορτή Μεσσιανική. Ο Μεσσίας, τον οποίο ο λαός του Ισραήλ ανέμενε, αρχίζει να εμφανίζεται – βρέφος βέβαια ακόμα – στο προσκήνιο της ιστορίας και μέσα στην καρδιά του εβραϊσμού, που ήταν ο Ναός του Σολομώντος. Εκεί που ήταν όλες οι ελπίδες του Ισραήλ, εκεί που ήταν στραμμένα τα μάτια των ευσεβών Ισραηλιτών. Από όλη την οικουμένη, όπου και αν ήσαν οι Εβραίοι, τα μάτια τους τα έστρεφαν πάντοτε προς τον Ναό του Σολομώντος.
Εκεί σε αυτό τον Ναό ο Κύριος εμφανίζεται αγκαλοφορούμενος υπό της αγίας και αειπαρθένου Θεοτόκου και τον υποδέχονται εξ ονόματος των Προφητών και όλων των Δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης ο πρεσβύτης Συμεών και η αγία Άννα η Προφήτις. Υποδοχή θεία και ουράνια, αλλά και ταπεινή και κρυμμένη από τα μάτια του κόσμου. Όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίοι νοσταλγούσαν τον Μεσσία, δια των χειρών των δικαίων αυτών ανθρώπων, Συμεών και Άννης, υποδέχονται τον Κύριο της Δόξης.





