Και παλαιότερα και πρόσφατα οι άνθρωποι εξ αγάπης προς κάποιο προσφιλές τους πρόσωπο δεν εδειλίαζαν να κάνουν μία ηρωική πράξη· ακόμα και την ζωή τους να θυσιάσουν. Αλλά δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα του «να θύσει κανείς την ψυχή του» (πρβ. Ιω. 15:13) όχι μόνο υπέρ των φίλων του αλλά και υπέρ των εχθρών του, και μάλιστα των σταυρωτών Του, εκτός από το παράδειγμα του Κυρίου μας. Διότι ο Κύριος θυσιάσθηκε επί του Σταυρού όχι μόνο χάριν των φίλων Του και των Μαθητών Του και των αγαπώντων Αυτόν, αλλά και χάριν των εχθρών Του και των σταυρωτών Του. Και εδώ φανερώνεται το μεγαλείο της αγάπης του Θεού. Και αυτή η αγάπη του Θεού είναι που ενίκησε τον θάνατο. Και η Ζωή δεν μπορούσε να μείνει μέσα στον τάφο, αλλά ανεστήθη και έγινε ζωή και αφθαρσία για όλο τον κόσμο.
Έτσι όσοι ακολουθούν τον Θεάνθρωπο Κύριο, όπως και ο άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος, του οποίου σήμερα επιτελούμε την μνήμη, και αυτοί μέσα στην αγάπη τους προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο, προς τον Σταυρωθέντα και Αναστάντα Κύριο, προσφέρουν την ζωή τους. Και φαινομενικά φαίνεται ότι νικάει ο κόσμος και ο διάβολος, διότι κατά το ανθρώπινο το τέλος είναι οδυνηρό και χωρίς ελπίδα για τους αγίους Μάρτυρες. Οι άγιοι Μάρτυρες όμως, επειδή είχαν μέσα τους τον Αναστάντα Κύριο και την αγάπη του Θεού, έβλεπαν πέραν του παραπετάσματος της σαρκός.
