Η σχετική φιλολογία για την «εκκοσμίκευση» έχει πάρει τις τελευταίες δεκαετίες μεγάλη διάσταση. Η επικαιρότητα του θέματος προκαλεί την επιστημονική σκέψη να το ερευνήσει. Παράλληλα διεγείρει το ενδιαφέρον και άλλων ανθρώπων με χριστιανική τοποθέτηση, που, κινούμενοι από αγαθή πρόθεση, επιχειρούν να διατυπώσουν γνώμη πάνω στο ίδιο θέμα.
Όποιος παρακολουθεί τα δημοσιεύματα για την εκκοσμίκευση που προέρχονται από την πέννα των παραπάνω καλοπροαίρετων και ζηλωτών συγγραφέων, διαπιστώνει ότι μερικά συμπεράσματά τους στηρίζονται σε απόψεις για την εκκοσμίκευση που δεν έχουν άμεση αναφορά στο αληθινό περιεχόμενό της. Εξαιτίας αυτού υπάρχει πιθανότητα να δημιουργούνται για τους αναγνώστες προβλήματα σχετικά με την έννοια και την κατανόηση της εκκοσμίκευσης, και στη συνέχεια σχετικά με τη λήψη σωστών αποφάσεων για την αντιμετώπισή της. Ακόμη πιθανό να απαγορεύονται πράξεις που θεωρούνται εκκοσμικευμένες, ενώ στην ουσία τους δεν έχουν σχέση με αυτή.
Μια εξήγηση για την όχι πάντα σωστή κατανόηση της εκκοσμίκευσης από μέρους αυτών των συγγραφέων μπορεί να αναζητηθεί στο γεγονός ότι σχετίζονται πιθανόν περισσότερο με την πράξη παρά με τη θεωρία. Τούτο σημαίνει ότι το θέμα εκκοσμίκευση επιχειρείται να κατανοηθεί μορφολογικά, δηλαδή ως πλέγμα ενεργειών θετικών ή αρνητικών και όχι εσωτερικά, δηλαδή ως πνευματική τοποθέτηση του ανθρώπου απέναντι στο μέγεθος κόσμος.
Με αφορμή κάποιες τέτοιες τοποθετήσεις για το νόημα της εκκοσμίκευσης θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια να διατυπώσουμε μερικές προσωπικές απόψεις.
