Διαβάστε παρακάτω όλο το ψυχωφελές βιβλίο “ΚΛΙΜΑΞ” του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου.
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε κεφάλαια για την δική σας ευκολία.

Κλίμαξ (Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης)

Αγιοκατάταξη του Ιερέως Δημητρίου Γκαγκαστάθη

Η ΔΙΣ απεδέχθη ομοφώνως την εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης κ. Χρυσοστόμου για την Αγιοκατάταξη του Ιερέως Δημητρίου Γκαγκαστάθη εις τας Αγιολογικάς Δέλτους της Εκκλησίας
Μετὰ βαθυτάτης συγκινήσεως, ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου καὶ Πύλης ἀνακοινώνει ὅτι ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὴ συνεδρίασιν αὐτῆς τὴν 11ην Μαρτίου 2025, ἀπεδέχθη ὁμοφώνως τὴν εἰσήγησιν γιὰ τὴν κατάταξιν τοῦ μακαριστοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Γκαγκαστάθη εἰς τὰς Ἀγιολογικὰς Δέλτους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ὑπέβαλε σχετικὸν αἴτημα πρὸς τὴν Α.Θ. Παναγιότητα, τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον.
Στο ἐπίσημο συνοδικὸ ἔγγραφο ἀναφέρεται:
«Ὑποβληθέντος αἰτήματος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Τρίκκης, Γαρδικίου καὶ Πύλης κ. Χρυσοστόμου… ἀπεφασίσθη ἡ ἀναγραφή εἰς τὰς Ἀγιολογικὰς Δέλτους τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ἱερέως Δημητρίου Γκαγκαστάθη, ἄνθρωπος πανθομολογουμένως τῆς ἁγιότητος καὶ τοῦ ὀρθοδόξου βίου, ὑπὸ τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος…»
Καθωρίσθη δὲ ὡς ἡμέρα μνήμης του ἡ 29η Ἰανουαρίου, ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς του.
Ὁ παπα-Δημήτρης, ὡς ἠγάπα καὶ ἀπεκάλει αὐτὸν ὁ λαὸς, ὑπῆρξε ἱερεὺς τῆς προσευχῆς, τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς ἀδιάλειπτου διακονίας. Ἡ φήμη τῆς ἀγιότητός του παραμένει ζωντανή, καὶ πλήθος πιστῶν συνεχίζει νὰ καταφεύγει στὶς προσευχὲς του.
Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου καὶ Πύλης, μετὰ προσευχῆς καὶ εὐλαβείας, ἀναμένει τὴν ἀπόφασιν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, διὰ τῆς Α.Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, διὰ τὴν ἐπίσημον καταγραφὴν τοῦ μακαριστοῦ ἱερέως μεταξὺ τῶν Ἁγίων.
Μετὰ βαθυτάτης συγκινήσεως
+ Ὁ Τρίκκης, Γαρδικίου καὶ Πύλης Χρυσόστομος
(Πηγή: imtks.gr)
Η Σαγήνη του Αλλόκοτου και το Αήττητο της Ιεράς Τέχνης (Ευθύμιος Θεριστόπουλος)

Στην Εθνική Πινακοθήκη, έγινε κάτι που πολλοί είδαν ως «τέχνη», άλλοι ως πρόκληση, και κάποιοι, πιο μυημένοι, ως παραφωνία μέσα στην Ιερά Παράδοση.
Η Δ’ Κυριακή των Νηστειών και το δώρο του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Ο Κύριός μας, ο αρχηγός της πίστεώς μας και ιδρυτής και κεφαλή της Εκκλησίας μας, φρόντισε και φροντίζει, ώστε οι Χριστιανοί του, οι πιστοί του, να έχουν σωστή πνευματική καθοδήγηση για την εν Χριστώ ζωή. Γι’ αυτό ανέδειξε μέσα στην Εκκλησία πολλούς πνευματοφόρους και θεοφόρους διδασκάλους, οι οποίοι με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος μας διδάσκουν την εν Χριστώ ζωή. Μεταξύ αυτών των μεγάλων διδασκάλων της πίστεώς μας είναι και ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, ο συγγραφέας της Κλίμακος, του οποίου σήμερα επιτελούμε την μνήμη.
«Δικαιωματισμός» ή αλλιώς δικαιώματα του διαβόλου (π. Γεώργιος Δορμπαράκης)

«Να πάνε τουλάχιστον οι άνθρωποι σε έναν Πνευματικό να εξομολογηθούν, να φύγει η δαιμονική επίδραση, για να μπορούν να σκέφτονται λιγάκι. Τώρα δεν μπορούν ούτε να σκεφθούν από την δαιμονική επίδραση.
Η μετάνοια, η εξομολόγηση κόβει το δικαίωμα του διαβόλου. Πριν λίγο καιρό, (:Ιούνιος του 1985, όπου ο άγιος έμενε στο Καλύβι της Παναγούδας), ήρθε στο Άγιον Όρος ένας μάγος και έφραξε με πασαλάκια και δίχτυα όλο τον δρόμο, εκεί σε μία περιοχή κοντά στο Καλύβι. Αν περνούσε από ’κει μέσα ένας ανεξομολόγητος, θα πάθαινε κακό. Δεν θα ήξερε από πού του ήρθε.
Μόλις τα είδα, κάνω τον σταυρό μου και περνώ από μέσα, το διέλυσα. Μετά ο μάγος ήρθε στο Καλύβι, μου είπε όλα τα σχέδιά του και έκαψε τα βιβλία του. Σε έναν που είναι πιστός, εκκλησιάζεται, εξομολογείται, κοινωνάει, ο διάβολος δεν έχει καμμιά δύναμη, καμμιά εξουσία».
(Όσιος Παΐσιος, Με αγάπη και πόνο για τον σύγχρονο άνθρωπο)
Μιλάει ο όσιος Παΐσιος για τα δικαιώματα του διαβόλου, του ξεπεσμένου αυτού πονηρού πνεύματος, πάνω στον άνθρωπο. Για δικαιώματα που δεν έχει, αφότου μάλιστα ήρθε στον κόσμο ο ενανθρωπήσας Θεός, ο Ιησούς Χριστός – ο Κύριος ήλθε «ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» με αποκορύφωση της ενέργειάς Του αυτής τη σταυρική Του θυσία – αλλά που τα αποκτά ακόμη και σε έναν βαπτισμένο και χρισμένο χριστιανό, ο οποίος όμως έχει αποπτύσει το βάπτισμά του, έχει διαγράψει τον Θεό δηλαδή από τη ζωή του και ζει ως «άθεος εν τω κόσμω». Ο χριστιανός με άλλα λόγια ενώ πράγματι ενσωματώνεται στον Χριστό, καθώς γίνεται μέλος Του διά του αγίου βαπτίσματος και Τον ενδύεται ψυχοσωματικά: «όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε» (απ. Παύλος), όμως αν δεν ενεργοποιεί την άπειρη αυτή δωρεά, την απεμπολεί, τη χάνει, κι ακόμη περισσότερο: γίνεται χειρότερος από ό,τι πριν το βάπτισμά του, σύμφωνα με του Ίδιου του Κυρίου τη διαβεβαίωση: «το πνεύμα το πονηρό όταν βγαίνει από τον άνθρωπο, ξανάρχεται και βλέποντάς τον χαλαρωμένο και απρόσεκτο πηγαίνει και παραλαμβάνει και άλλα δαιμόνια μαζί του, ώστε να γίνονται χειρότερα τα πράγματα από πρώτα». Οπότε η ακύρωση και η κατάργηση του πονηρού πνεύματος λόγω της χάρης του Θεού, εξαρτώνται από τη θέληση του ανθρώπου. Ο Θεός μάς τα δίνει όλα, τον ίδιο τον Εαυτό Του, αλλά ζητάει και την ανταπόκριση του ανθρώπου. Διότι «συνεργοί Θεού εσμεν» (απ. Παύλος) – χωρίς το ναι του ανθρώπου και ο ίδιος ο Θεός «περιορίζεται».