Κυριακή Β’ Νηστειών: Γρηγόριος Παλαμάς Θείας φύσεως κοινωνός (ΙΙ) († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Δημοσιεύθηκε στις 6 Μαρτίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Σε κάθε Θεία λειτουργία, ιδιαίτερα όμως στις περιόδους της άσκησης και της περισυλλογής (όπως η Σαρακοστή), πολλοί από μας προσερχόμαστε στη Θεία Κοινωνία.[1] Κι όμως, πολλές φορές ούτε καταλαβαίνουμε βαθιά τι έχει συμβεί -δεν εννοώ διανοητικά, αλλά με όλη την καρδιά και το είναι μας- ούτε (ακόμα χειρότερα) φέρουμε τους καρπούς που θα ’πρεπε να φέρουμε.

Δεν καταλαβαίνουμε πάντα ότι στη Θεία Κοινωνία γινόμαστε ένα με τον Χριστό. Σύμφωνα με την εικόνα που μας δίνει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, η θεότητα του Χριστού και η καθαρή, τέλεια, αναμάρτητη ανθρωπότητά Του διεισδύουν μέσα μας κατά τον ίδιο τρόπο που η φωτιά εισχωρεί και διαπερνά ένα ξίφος που πυρακτώθηκε μέσα σ’ ένα καμίνι. Από κρύο μέταλλο που ήταν, όταν το βγάλουμε έξω είναι όλο φωτιά, σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε τώρα να κάψουμε το σίδερο και να κόψουμε με τη φωτιά. Αυτό συμβαίνει και σ’ εμάς (έστω σπερματικά), όταν δεχόμαστε τη Θεία Κοινωνία. Γινόμαστε κοινωνοί της αναμάρτητης, τέλειας και καθαρής ανθρωπότητας του Χριστού· και αυτή είναι ξέχειλη από τη θεία Του φύση και ουσία.

Διαβάστε περισσότερα »

Περί παιδείας και νουθεσίας (Πρωτοπρ. Θωμάς Βαμβίνης)

Δημοσιεύθηκε στις 5 Μαρτίου, 2026
ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ἀσχοληθήκαμε καί ἄλλοτε μέ τήν παραβατικότητα τῶν νέων, τήν ὁποία εἴχαμε συνδέσει μέ τήν κακοποίηση τῶν παιδιῶν. Ἐπισημάναμε, βέβαια, τότε ὅτι «ἡ Πολιτεία καί ἡ κοινωνία μέ τούς θεσμούς τους προσπαθοῦν μέ πολλούς τρόπους νά ἀντιμετωπίσουν τά φαινόμενα αὐτά», δηλαδή νά ἀντιμετωπίσουν «τά ἀποτελέσματα τῆς παραμέλησης καί τῆς κακοποίησης τῶν παιδιῶν, ὥστε νά καταπολεμηθοῦν οἱ σημαντικότερες ἐμφανεῖς αἰτίες τῆς παιδικῆς καί νεανικῆς παραβατικότητας. Ὑπάρχουν ὅμως καί ἀφανεῖς αἰτίες, χωρίς παραμέληση καί χωρίς ἐμφανῆ κακοποίηση» (Ε.Π., φ. 352). Καί σημειώσαμε τήν βασική ἀνθρωπολογική θέση τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, ὅτι «τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀπαραβίαστο καί μέ αὐτό ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά γίνη ἀπό Θεός ἕως θηρίο».

Ἀσχολούμαστε πάλι μέ τό θέμα αὐτό, μετά ἀπό τήν δημοσιοποίηση μιᾶς ἐπιστολῆς ἀναπληρωτῆ ἐκπαιδευτικοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τήν παραίτησή του ἀπό τήν ἐκπαίδευση, μή ἀνεχόμενος τήν κατάσταση πού ἐπικρατοῦσε σέ ἕνα ἀπό τά σχολεῖα στά ὁποία ὑπηρετοῦσε. Τά βασικά τμήματα τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς δημοσίευσε σέ δύο ἄρθρα του στήν ἐφημερίδα «Καθημερινή», στίς 11 καί 25 Ἰανουαρίου, ὁ ἀρθρογράφος (σύμβουλος ἐπιχειρήσεων) Ἀνδρέας Δρυμιώτης. Θά παραθέσουμε κάποια χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα ἀπό αὐτά τά δύο ἄρθρα, τά ὁποῖα δίνουν ἀφορμή γιά ἐποικοδομητικό σχολιασμό. Γράφει ὁ ἀρθρογράφος:

Διαβάστε περισσότερα »

Το βάρος του είναι στην εποχή της εικόνας (Πέτρος Φαραντάκης, διδάκτορας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών)

Δημοσιεύθηκε στις 3 Μαρτίου, 2026
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Κάθε αναγνωρισιμότητα φέρει έναν διχασμό, ο οποίος, όσο καλλιεργείται τόσο λιγότερο γίνεται αντιληπτός. Αναγκαζόμαστε να προσφεύγουμε στο προσωπείο για να αντέξουμε (σ)τον κόσμο· μα σύντομα το προσωπείο είναι το μόνο που μας απομένει. Όταν η σιωπή πάψει να είναι δυνατότητα, όταν η απόσυρση μοιάζει ύποπτη, όταν η απουσία θεωρείται απειλή, τότε η ιδιώτευση έχει εκλείψει. Και μαζί της έχει χαθεί κάθε πιθανότητα επανένωσης με το απλό, το εσωτερικό, το αθόρυβο. Η ελευθερία δεν είναι πια επιλογή, αλλά βάρος, εφόσον δεν αρμόζει στον ρυθμό της διαρκούς προβολής. Και η αυθεντικότητα δεν είναι ήθος, αλλά ανορθογραφία πάνω στην επιμελημένη επιφάνεια της εικόνας. Η διάσπαση δεν είναι έμφυτη παθολογία· είναι επίκτητη προϋπόθεση κοινωνικής αποδοχής. Και η διάσταση που έπεται δεν είναι αστοχία, αλλά αποτέλεσμα μηχανισμού που δεν αντέχει τον άνθρωπο ως πρόσωπο, αλλά μόνον ως ρόλο.

Διαβάστε περισσότερα »

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ως μυστήριο μεταμορφώσεως και θεώσεως: Η πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης από τη μετάνοια στη μετοχή της θείας ζωής (π. Ηλίας Γ. Διακουμάκος, Πρεσβύτερος)

Δημοσιεύθηκε στις 2 Μαρτίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(Ένα μικρό οδοιπορικό)

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποτελεί ένα από τα βαθύτερα και ιερότερα μυστήρια της εκκλησιαστικής ζωής. Δεν είναι απλώς μία λειτουργική περίοδος, αλλά μία υπαρξιακή πρόσκληση, μία κλήση του Θεού προς τον άνθρωπο να εξέλθει από την κατάσταση της πτώσεως και να εισέλθει στη ζωή της χάριτος. Είναι η πορεία της επιστροφής, η πορεία της θεραπείας, η πορεία της θεώσεως.

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να ζει μέσα στην κοινωνία με τον Θεό. Η ύπαρξή του φέρει μέσα της τη σφραγίδα του θείου και την κλήση προς την αιωνιότητα. Όμως, η πτώση εισήγαγε τη διάσπαση, τη φθορά και τον θάνατο. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποκαλύπτει την οδό της επιστροφής. Η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, οδηγεί τον άνθρωπο σε αυτή την πορεία μέσα από τη μετάνοια, την προσευχή, τη νηστεία και τη μυστηριακή ζωή.

Η περίοδος αυτή αποτελεί πνευματικό εργαστήριο μεταμορφώσεως. Ο άνθρωπος καλείται να εξέλθει από τη διασπορά του κόσμου και να επιστρέψει στην ενότητα της καρδιάς. Η προσευχή καθαρίζει τον νου, η νηστεία ελευθερώνει την ύπαρξη, η μετάνοια θεραπεύει την ψυχή, και η θεία Κοινωνία ενώνει τον άνθρωπο με τον ίδιο τον Θεό.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν αποτελεί απλώς προετοιμασία για την εορτή της Αναστάσεως, αλλά συμμετοχή στο ίδιο το μυστήριο της Αναστάσεως. Ο άνθρωπος καλείται να αναστηθεί πνευματικά, να μεταμορφωθεί και να εισέλθει στη ζωή της χάριτος.

Το παρόν έργο αποτελεί μία θεολογική και πνευματική προσέγγιση αυτού του μεγάλου μυστηρίου. Σκοπός του είναι να αναδείξει το βάθος της εκκλησιαστικής εμπειρίας και να καλέσει τον άνθρωπο να βιώσει συνειδητά αυτή την ιερή περίοδο ως πορεία προς τη θέωση.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποκαλύπτεται έτσι ως η οδός της επιστροφής, ως το μυστήριο της μεταμορφώσεως και ως η αρχή της αιώνιας ζωής.

Διαβάστε περισσότερα »

Για την υπερνίκηση των ψυχολογικών προβλημάτων (Σεβ. Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Γ’)

Δημοσιεύθηκε στις 2 Μαρτίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Συχνά στήν ἐποχή μας παρουσιάζεται ἕνα θλιβερό φαινόμενο καί αὐτό εἶναι τά ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα. Συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν ἀπό ἄγχος, ἀγωνία, πλήξη, ἀνία, κατάθλιψη, ἀπογοήτευση καί ἀπελπισία. Ἡ ταραχή κυριαρχεῖ, ἡ νευρικότητα ἁπλώνεται σ’ ὅλες τίς πράξεις, ἡ ἐσωτερική πικρία δημιουργεῖ δυσφορία καί κόπωση, τό ψυχικό κενό πολλές φορές αὐξάνεται. Ἔτσι, μία ταραγμένη συνείδηση ἐπικρατεῖ καί ἀποδιώκει τήν γαλήνη καί τήν ἠρεμία. Ἐμφανίζονται ἡ γκρίνια, ἡ ἀπιστία, τά πικρόχολα λόγια, οἱ ἰδιοτροπίες, οἱ καχυποψίες, οἱ ἐντάσεις στήν οἰκογένεια, στήν ἐργασία, στήν κοινωνία.

Ἐνώπιόν μας, λοιπόν, παρουσιάζονται νοσηρές ἐκδηλώσεις, ψυχονευρωτικές διαταραχές, τραυματισμένες ψυχές. Τά πολλαπλά ψυχολογικά προβλήματα, πράγματι, συνθέτουν μία νόσο στήν τεχνοκρατούμενη ἐποχή μας. Ποτέ ἄλλοτε εἰδικοί ἐπιστήμονες, ἰατροί, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, ἐκπαιδευτικοί καί κοινωνιολόγοι δέν ἔχουν ὁμιλήσει καί γράψει τόσον πολύ καί τόσον πολλά γιά τό πρόβλημα αὐτό, ὅσον σήμερα. Ὄπισθεν μάλιστα ἀπό τήν θορυβώδη καί ὑλόφρονα ζωή τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου διακρίνουν ἔντονα τήν θλίψη, τόν παραπικρασμό, τόν ψυχικό πόνο, τήν μελαγχολία.

Ἔτσι, μέ τήν ἀγχώδη αὐτή ζωή χάνεται ὁ προσανατολισμός τοῦ ἀνθρώπου. Χάνεται ἡ ἔννοια τοῦ μέτρου, ἡ ἔννοια τῆς στοιχειώδους ἀξιοπρέπειας καί ὀρθοφροσύνης. Ὁ νοῦς σκοτίζεται. Ἡ ἠθική παραμερίζεται. Ἡ λογική διαστρέφεται. Ὁ συναισθηματικός κόσμος ἀλλοιώνεται. Ἡ χαρά ἐξαφανίζεται. Οἱ οὐρανοί εἶναι πλέον κλειστοί. Καί ἀρχίζει ἕνας πρόωρος μαρασμός, καθώς ἐγκαθίσταται ἡ λύπη στήν ψυχή.

Διαβάστε περισσότερα »

« Παλαιότερα Άρθρα
Νεότερα Άρθρα »

  • Ενημερώσεις

    Εάν επιθυμείτε να σας στέλνουμε εβδομαδιαίες ενημερώσεις, με τις πρόσφατες προσθήκες άρθρων, μπορείτε να μας στείλετε τα στοιχεία σας (όνομα, ηλεκτρονική διεύθυνση, πόλη) ΕΔΩ.

    Τα στοιχεία σας δεν διατίθενται προς επεξεργασία σε τρίτους.

  • Προτεινόμενες Σελίδες




    Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους. Κάθε τίτλος βιβλίου που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας έχει επιλεγεί προσεκτικά για την ορθότητα και την ακρίβειά του σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.

    Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων, θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και Φιλανθρωπικούς σκοπούς.



    Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα

    Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει. Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα στοὺς γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε μεταξύ τους μὲ μουσική.

    (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Powered by WordPress and ShopThemes