(επιστολή Α΄ Προς Κορινθίους, κεφάλαιο 16, χωρία 13-24)

Επιλεγμένα αποσπάσματα από την ερμηνεία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή [ομιλία ΜΔ’ από τον υπομνηματισμό του αγίου στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή]

[…] Έπειτα ο απόστολος Παύλος, για να δείξει ότι όχι στους διδασκάλους, αλλά και στους εαυτούς τους πρέπει να έχουν τις ελπίδες της σωτηρίας τους, λέγει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (: Μένετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Σταθείτε σταθεροί και ακλόνητοι στην πίστη)»· στην πίστη, όχι στην κοσμική σοφία. Διότι δεν είναι δυνατόν στη διαρκώς μεταβαλλόμενη κοσμική σοφία να μένει σταθερός κανείς, αλλά διαρκώς περιφέρεται· όπως ακριβώς βέβαια, αντιθέτως, στην πίστη μπορεί να μένει σταθερός. «ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω (: Δειχτείτε άνδρες γενναίοι· πάρετε δύναμη και ισχύ. Όλα όσα λέγετε και κάνετε ας γίνονται με αγάπη.)».

Διαβάστε περισσότερα »

Ὁ φθόνος εἶναι τὸ τρίτο καὶ ἀρκετὰ συνηθισμένο στὰ παιδιὰ ἐλάττωμα, ποὺ γιὰ τὸ ξερίζωμά του οἱ γονεῖς πρέπει νὰ δείξουν ἔγκαιρα μεγάλο ἐνδιαφέρον καὶ ζῆλο.

Γιὰ τὸ φθονερὸ ἄνθρωπο εἶναι ἀνυπόφορη ἡ εὐτυχία τοῦ ἄλλου. Ξεσκίζεται ἡ καρδιά του ἀπὸ θλίψη, ὅταν ὁ συνάνθρωπός του εἶναι εὐτυχισμένος, ἐνῷ νιώθει χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση ὅταν ἐκεῖνος δοκιμάζεται καὶ ὑποφέρει. Εὔχομαι, ἀγαπητοί, νὰ μὴ βρίσκεται ἀνάμεσά σας οὔτε ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος. Ἐδῶ θ’ ἀπαντήσουμε στὸ ἐρώτημα: Τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ γονεῖς, γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουν ν’ ἀναπτυχθεῖ στὶς καρδιὲς τῶν παιδιῶν ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος;

Σημειῶστε τοὺς πέντε ἑπόμενους κανόνες:

Διαβάστε περισσότερα »

Κοινή ἐμπειρία εἶναι ὅτι κατά τή διάρκεια τῆς προσευχῆς, ὁ νοῦς μας φεύγει ἀπό τόν ἱερό χῶρο τῆς περισυλλογῆς καί συναίσθησης τῆς ἁμαρτωλότητάς μας καί ἀσχολεῖται μέ τίς καθημερινές μας ἀπασχολήσεις, τήν ἐπικοινωνία μας μέ τούς ἄλλους, τίς συνομιλίες πού εἴχαμε, τήν πληροφόρηση γιά δυσάρεστα γεγονότα, τίς ἰδέες τῶν ἀντιφρονούντων καί τήν ἐπιπολαιότητά τους καί ὄχι σπάνια μέ ὅσα βλέπουμε καί ἀκοῦμε ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης.

Διαβάστε περισσότερα »