Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, καλοί μου φίλοι, ἡ ταπείνωση εἶναι μία πολὺ μεγάλη ἀρετή, ἡ μεγίστη τῶν ἀρετῶν. Ἡ Ὀρθόδοξη πνευματική μας παράδοση τὴν θεωρεῖ φάρμακο γιὰ ὅλες τὶς ἀσθένειες καὶ ὡς ζωοποιὸ δύναμη. Σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα, ὅπου παρατηρεῖται μεγάλη αὔξηση τοῦ ναρκισσισμοῦ καὶ ἰδιαίτερα στοὺς νέους. Σ’ αὐτὸ καταλυτικὸ ρόλο παίζουν καὶ οἱ σύγχρονες τεχνολογίες, ὅπως ἔχουμε ἀναφέρει*. Μάλιστα ἡ κουλτούρα τῆς ἐποχῆς μας δὲν εἶναι ἄλλη ἐπ’ αὐτοῦ ἀπ’ τὴν αὐτοπροβολή, τὴν αὐτοεξύμνηση καὶ τὴν αὐτοδικαίωση! Ἔτσι ἡ ταπεινότητα παρουσιάζεται ὡς κάτι παρακατιανὸ καὶ μάλιστα ὡς … ἀδυναμία!
Νὰ ὅμως ποὺ οἱ ἐπιστήμονες ἔχουν πλέον ἀντίθετη ἄποψη! Τὴν θεωροῦν ὡς καταλύτη γιὰ τὴν σωματικὴ καὶ τὴν ψυχική μας ὑγεία, τὴν εὐεξία, τὶς διαπροσωπικές μας σχέσεις, ὡς καὶ γι’ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἐπαγγελματική μας ἐπιτυχία! Μιλοῦν ξεκάθαρα γιὰ τὴν θεραπευτική της δύναμη, ἐπειδὴ μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπ’ τὸν ἐγωϊσμὸ ποὺ μᾶς κάνει νὰ ὑποφέρουμε! Καὶ προτείνουν διάφορους τρόπους ἀπόκτησης αὐτῆς τῆς ἀρετῆς! Ἀπίστευτο, ἔτσι δὲν εἶναι; Ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε…
