Δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία χωρίς τόν κλῆρο. Ὅμως, ἄλλο Ἐκκλησία, ἄλλο κλῆρος. «Εὐτυχῶς…!».
Πώς Θα Σωθούμε: “Η γαστριμαργία” (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Η γαστριμαργία
Η γαστριμαργία είναι ένα ελάττωμα, ένα πάθος, που μας παρακινεί να τρώμε και να πίνουμε περισσότερο απ΄ όσο χρειάζεται το σώμα μας για να συντηρηθεί. Οι άγιοι Πατέρες, και μάλιστα ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, λένε ότι πρόκειται για βαρειά αμαρτία, όπως αποδεικνύεται από την ιστορία του ανθρωπίνου γένους: Αυτή εξόρισε τον Αδάμ από τον παράδεισο, αυτή προκάλεσε τον μεγάλο κατακλυσμό, αυτή έκανε τους Ισραηλίτες ειδωλολάτρες, αυτή έριξε τους ανθρώπους σε μύρια άλλα κακά.
Η γαστριμαργία είναι η θύρα, μέσ΄από την οποία περνούν πολλά πάθη και αμαρτήματα, με πρώτη την πορνεία, όπως γράψαμε στο σχετικό κεφάλαιο. Όποιος, λοιπόν, νικήσει τη γαστριμαργία, πολύ εύκολα θα νικήσει στη συνέχεια και τ΄άλλα πάθη, που αυτή τρέφει.
Στη γαστριμαργία συνήθως πέφτουμε με πέντε τρόπους, δηλαδή σε σχέση
Κυριακή Ασώτου: Ο άγιος άσωτος († Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης)
Δημοσιεύθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, 2026
«Ἄσωτος εἴ τις, ὡς ἐγώ, θαρρῶν ἴθι˙
θείου γὰρ οἴκτου πᾶσα ἤνοικται θύρα».
Αυτό είναι το δίστιχο της σημερινής ημέρας του υπομνήματος που έχει εξαιρετική σημασία για την όλη πορεία μας, την απαραίτητη προσωπική μας μετάνοια, ενώπιον της ολάνοικτης θύρας της αγάπης του ουράνιου πατέρα μας. Η ανυπέρβλητη ευσπλαχνία του δίνει μεγάλο θάρρος και στους πιο μεγάλους αμαρτωλούς.
Αν το βάπτισμα του Ιωάννη έδινε άφεση αμαρτιών, ποια η διαφορά του προς το βάπτισμα του Κυρίου; (Μέγας Φώτιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου, 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ 29η: Δέν εἶναι βέβαια ἄγνωστο, ὅτι ὁ κάτοχος τῆς θείας σοφίας Λουκᾶς ἀναγράφει μιά τέτοια φράση στίς εὐαγγελικές διηγήσεις πού συνέγραψε, ὅτι ὅμως τό βάπτισμα, τό ὁποῖο ἐπιτελοῦσε ὁ ἱερουργός ’Ιωάννης, ἔδινε τήν ἄφεση, δέν εἶναι ἀκόμα ὅμοια φανερό. Πλήν ὅμως πρέπει αὐτό νά τό ἀναλύσομε λεπτομερέστερα στή συνέχεια. Ὁ θεῖος πάλι Ματθαῖος λέει, ἄν καί δέν ἀναφέρει στό λόγο του τό «πρός ἄφεση ἁμαρτιῶν», ἀλλ’ ὅμως μ’ αὐτά πού λέγει, «ἐξομολογούμενοι τίς ἁμαρτίες τους», κι αὐτός μᾶς δίνει τό δικαίωμα νά σκεφτοῦμε, ὅτι τό βάπτισμά του ἀφοροῦσε ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γιά τίς πράξεις δηλαδή πού γίνεται ἡ ἐξομολόγηση, ἄν αὐτή δέν γίνεται στά χαμένα καί εἶναι καταδίκη καί διαπόμπευση αὐτῶν, αὐτῶν τῶν πράξεων κερδίζομε καί τήν ἄφεση. Ἔτσι λοιπόν μιλά καί ὁ θεολόγος πού προέρχεται ἀπό τούς τελῶνες. Ὁ μακάριος Μάρκος πάλι ἀπέχει τόσο πολύ ἀπό τό νά διαφωνεῖ μέ τόν θεορρήμονα Λουκᾶ, ὥστε μπορεῖ νά θεωρηθεῖ, ὄχι ἀδικαιολόγητα, καί πηγή τῶν λόγων του.
Οι χωροφύλακες των κεκτημένων (Θεόδωρος Παντούλας)
Δημοσιεύθηκε στις 4 Φεβρουαρίου, 2026
Δέν μέ εὐχαριστεῖ νά μιλῶ γιά τό θέμα τῆς ἄμβλωσης. Ἡ ἄμβλωση εἶναι ἕνα πολύ δύσκολο ζήτημα, εἶναι τό κλασικό πρόβλημα στό ὁποῖο βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μέ μιά σύγκρουση δικαιωμάτων καί καθηκόντων. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, τό θεμελιῶδες δικαίωμα τοῦ ἐμβρύου, τό δικαίωμα στή γέννηση, τό ὁποῖο, κατά τή γνώμη μου, δέν μπορεῖ νά τεθεῖ ὑπό διαπραγμάτευση. Ἀπό τή στιγμή τῆς σύλληψης, τό δικαίωμα τοῦ ἐμβρύου μπορεῖ νά διασφαλιστεῖ μόνο ἀφήνοντάς το νά γεννηθεῖ. Τό γεγονός ὅτι ἡ ἔκτρωση εἶναι διαδεδομένη εἶναι ἕνα πολύ ἀδύναμο ἐπιχείρημα ἀπό νομική καί ἠθική ἄποψη. Καί μέ ἐκπλήσσει τό γεγονός ὅτι χρησιμοποιεῖται τόσο συχνά. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὅπως εἶναι: ἀλλά γι’ αὐτό ὑπάρχουν ἡ ἠθική καί τό δίκαιο.
Ὁ Stuart Mill λέει: «Ὁ ἄνθρωπος εἶναι κυρίαρχος τοῦ ἑαυτοῦ του, τοῦ μυαλοῦ του καί τοῦ σώματός του». Τώρα οἱ φεμινίστριες λένε: «Τό σῶμα εἶναι δικό μου καί ἐγώ τό διαχειρίζομαι». Φαίνεται νά εἶναι μιά τέλεια ἐφαρμογή αὐτῆς τῆς ἀρχῆς. Ἐγώ, ὅμως, λέω ὅτι εἶναι παράλογο νά συμπεριλαμβάνουμε σέ αὐτό καί τήν ἔκτρωση. Τό ἄτομο εἶναι ἕνα, μοναδικό. Στήν περίπτωση τῆς ἔκτρωσης ὑπάρχει ἕνα «ἄλλο» στό σῶμα τῆς γυναίκας. Ὁ αὐτοκτόνος ἀποφασίζει γιά τή δική του μοναδική ζωή. Μέ τήν ἔκτρωση ἀποφασίζει γιά τή ζωή ἑνός ἄλλου.
Καί μέ ἐκπλήσσει τό γεγονός ὅτι οἱ μή θρησκευόμενοι ἀφήνουν στούς πιστούς τό προνόμιο καί τήν τιμή νά δηλώνουν ὅτι δέν πρέπει νά σκοτώνουμε.
