Τη μεγαλύτερη ποικιλία σε διαφημιστικά σποτ στα ΜΜΕ κατέχουν οι στοιχηματικές εταιρείες. Υποθέτω ότι έχουν μεγάλη κερδοφορία. Ως συμπεριφορική διαταραχή ο τζόγος έχει τακτικότητα, δηλαδή επαναλαμβάνεται και καταντά προβληματική, εφόσον οδηγεί σε προβλήματα για το άτομο, την οικογένεια του και την κοινωνία. Όσοι πάσχουν από αυτή τη διαταραχή αδυνατούν να την ελέγξουν και συνεχίζουν να κατολισθαίνουν στο πάθος τους ακόμα και όταν «διαπιστώνουν» τις καταστροφικές συνέπειές του. Το 1770 η Βενετία απαγόρευσε τον τζόγο, επειδή χρεοκοπούσε η κοινωνία της. Το 1866 ο Ντοστογιέφσκι, στη νουβέλα «Ο παίκτης», παρουσίασε γλαφυρά τη μανία του τζόγου και τον ανίατο πυρετό της κάθε είδους «τσόχας», μια πραγματικότητα που μας υπενθυμίζουν σε τακτά διαστήματα συγγραφείς και σκηνοθέτες.
Ο τζόγος ως εθνικός κατήφορος (Κώστας Θεολόγου, Καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας του Πολιτισμού και Διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στη Σχολή ΕΜΦΕ στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)
Τι ώρα βγαίνει η Θ. Κοινωνία; (π. Θεόκτιστος ο Κρης)
Η μεγαλύτερη ζημιά της εποχής μας δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν στην εκκλησία. Είναι ότι θέλουν να πηγαίνουν με τους δικούς τους όρους. Θέλουν έναν Χριστό που να χωράει στο πρόγραμμά τους, μια Θεία Λειτουργία κομμένη στα μέτρα τους και μια Θεία Κοινωνία χωρίς κόπο, χωρίς αναμονή, χωρίς προετοιμασία. Αυτό όμως δεν είναι εκκλησιαστικό φρόνημα, είναι το κοσμικό πνεύμα που μπήκε μέσα στην πνευματική ζωή. Η Εκκλησία δεν προσαρμόζεται στη δική μας ευκολία. Εμείς καλούμαστε να προσαρμόσουμε τη ζωή μας στον ρυθμό της Εκκλησίας.
Και ξέρετε ποιο είναι το πιο λυπηρό; Τηλεφωνούν στις ενορίες και στα μοναστήρια και μας ρωτούν: «Τι ώρα βγαίνει η Θεία Κοινωνία;» Διαβάστε περισσότερα »
Πού κρύβονται τα ελληνικά; (Τάκης Θεοδωρόπουλος)
Φέτος συμπληρώνονται πενήντα χρόνια από τον Μάιο του 1976 οπότε και καταργήθηκε από τη μέση εκπαίδευση η διδασκαλία της «καθαρεύουσας» και επιβλήθηκε η «δημοτική» ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους. Η ατμόσφαιρα ήταν πρόσφορη και το μέτρο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό σαν μια ακόμη κατάκτηση της νεαράς τότε δημοκρατίας στο ηττημένο ήδη φάντασμα της χούντας. Μέτρο ακόμη πιο ευπρόσδεκτο, αφού ο υπουργός Παιδείας που ανέλαβε τη μεταρρύθμιση ήταν ένας συντηρητικός πολιτικός, ο Γεώργιος Ράλλης, μιας κεντροδεξιάς κυβέρνησης. Ως γνωστόν το «γλωσσικό» συνόδευσε την ύπαρξη του νεοελληνικού κράτους και αποτέλεσε σημαντική παράμετρο στις πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις. Ως γνωστόν, επίσης, η χούντα που μιλούσε την «καθαρεύουσα» των αμόρφωτων καραβανάδων κατάφερε και το τελειωτικό χτύπημα στη λεγόμενη καθαρεύουσα, αυτήν που είχε κάνει βασικό στοιχείο στις κωμωδίες του ο Μποστ με το ταλέντο του. Η μεταρρύθμιση θεωρήθηκε λοιπόν μέτρο προοδευτικό, απαραίτητο για τον εκσυγχρονισμό και τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Το κράτος θα μιλούσε επιτέλους τα ίδια ελληνικά με τον «λαό» του οποίου η γλώσσα παρέμενε συγκεχυμένη και αναζητούσε την κωδικοποίησή της σε κανόνες τους οποίους είχε οργανώσει ο Μ. Τριανταφυλλίδης, συνεργάτης του δημοτικιστή Ιωάννη Μεταξά. Λεπτομέρεια που μπορεί να έχει ιστορική σημασία, όμως δεν έχει μόνον ιστορική αξία. Απλώς καταδεικνύει ότι το λεγόμενο «γλωσσικό» ήταν πιο πολύπλοκο από όσο το θεωρούσαν όσοι το ταύτιζαν με τη σύγκρουση δεξιάς και αριστεράς. Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι η μεταρρύθμιση αυτή του 1976 έφερε μια απορρύθμιση στη χρήση της ελληνικής, κυρίως της επίσημης η οποία υπέστη τις στρεβλώσεις στα όρια του γελοίου της ενδογλωσσικής μετάφρασης. Απορρύθμισε και τη διδασκαλία της στην εκπαίδευση.
Η γνωσιολογία τού αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στους Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων λόγους του (μοναχός Θεολόγος Ιβηρίτης)
«Καλὸν χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν». Μὲ αὐτὴ τὴ φράση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Ἑβρ. 13,9) ἀρχίζει ἡ πρώτη Τριάδα τῶν λόγων ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων, τοῦ σπουδαιότερου ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Στὸ πρόσωπο τοῦ μοναχοῦ Βαρλαὰμ τοῦ Καλαβροῦ, τοῦ κυριότερου ἀντιπάλου του, ἀντιμετωπίζει ὁ Ἅγιος ἕναν ἄθεο οὐσιαστικὰ οὑμανισμὸ ποὺ κυριάρχησε στὸν Δυτικὸ κόσμο μὲ τὴν Ἀναγέννηση (ὁ Βαρλαὰμ ἔζησε στὴν ἀνατολή της καὶ δίδαξε ἑλληνικὰ τὸν Πετράρχη). Ἀντιμετωπίζει μιὰ αἵρεση, μιὰ ἀρρωστημένη νοοτροπία ποὺ βρίσκεται στὴ ρίζα τῶν δεινῶν τοῦ πολιτισμοῦ ποὺ ἐπικρατεῖ παγκόσμια σήμερα.
Νορβηγία: «Φρένο» στην Τεχνητή Νοημοσύνη στα σχολεία – Σχεδόν πλήρης απαγόρευση για παιδιά 6 έως 13 ετών (Παναγιώτης Παραμυθιώτης)
Η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που βάζει αυστηρά όρια στη χρήση της ΑΙ στην εκπαίδευση – Οι φόβοι για τη μάθηση, τη σκέψη και την ανάπτυξη των παιδιών
Την ώρα που η Τεχνητή Νοημοσύνη εισβάλλει με ταχύτητα σε σχολεία, πανεπιστήμια και εκπαιδευτικές πλατφόρμες σε ολόκληρο τον κόσμο, η Νορβηγία ακολουθεί μια διαφορετική πορεία.
Η κυβέρνηση της σκανδιναβικής χώρας προχωρά σε δραστικούς περιορισμούς στη χρήση εργαλείων ΑΙ από μαθητές, επιβάλλοντας σχεδόν πλήρη απαγόρευση για παιδιά ηλικίας 6 έως 13 ετών και αυστηρό πλαίσιο ελέγχου για τους μεγαλύτερους μαθητές.
Η απόφαση έχει προκαλέσει διεθνή συζήτηση, καθώς πρόκειται για μία από τις πιο αυστηρές παρεμβάσεις παγκοσμίως σχετικά με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
