«Ἐποίησε πηλόν». Καί μ’ αὐτόν θεράπευσε ὁ Χριστός τόν τυφλό. Γιατί ἄραγε «πηλόν»; Τί σημαίνει ἡ κίνηση αὐτή τοῦ Χριστοῦ; Μποροῦσε μ’ ἕνα λόγο Του. Μέ ἕνα ἄγγιγμά Του. Ἀπό μακρόθεν. Μέ ἄλλο τρόπο. Ὅμως, «ἐποίησε πηλόν». Ἀπό τό χῶμα τῆς γῆς.
Κυριακή του Τυφλού: Ο πηλός (Σεβ. Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Γ’)
Δημοσιεύθηκε στις 15 Μαΐου, 2026
Τεχνητή νοημοσύνη: Κανένας δεν θα μείνει (Θοδωρής Γεωργακόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαΐου, 2026
Ως τώρα, οι κίνδυνοι είναι επαρκώς καταγεγραμμένοι, αν και μάλλον δεν έχουν γίνει απόλυτα κατανοητοί από όλους. Η αδυναμία του σημερινού συστήματος να μας προστατέψει από οποιονδήποτε από αυτούς τους κινδύνους είναι επίσης επαρκώς καταγεγραμμένη –τεκμηριώνεται κάθε μέρα, στους τίτλους των ειδήσεων. Οπότε τι μπορεί να γίνει; Τι πρέπει να κάνει ο κόσμος (τα κράτη, οι υπερεθνικοί οργανισμοί, οι ψηφοφόροι) για να εξασφαλιστεί ότι οι τεχνητές νοημοσύνες θα ωφελήσουν τον κόσμο μας, όπως μας υπόσχονται, και δεν θα καταστρέψουν οικονομίες, κοινωνικές ομάδες ή το ανθρώπινο είδος γενικώς;
Υπάρχουν διάφορες ιδέες περί του θέματος.
Ο σταυρός στο ανδρόγυνο (Δημήτριος Παναγόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Μαΐου, 2026
Συναντάμε μία τάξη σταυροφορούντων ανθρώπων να φέρνουν σταυρό και μάλιστα σοβαρό σταυρό μέσα στο ανδρόγυνο. Και εκεί, εάν κάποιος θελήσει να εξετάσει, και θελήσει ο άλλος να απαντήσει με ειλικρίνεια, θα πει ότι μόνος μου τον έφτιαξα τον σταυρό. Φτάσαμε, λέει, στον χωρισμό. Το ανδρόγυνο σταυροφορεμένο. Ο σύζυγος από δω με παιδιά, που του άφησε η γυναίκα. Η σύζυγος από εκεί με παιδιά, που της άφησε ο σύζυγος. Και είναι χωρισμένοι χωρίς παιδιά και φέρουν ένα σταυρό στον ώμο τους. Και μια αλυσίδα πίσω να κρέμεται. Διότι όσο και να θέλουμε εμείς να τον διαλύσουμε τον γάμο και να κάνουμε άλλους και άλλους, η αλυσίδα η πρώτη του γάμου πάντοτε θα σύρεται και θα είμαστε σαν το σκυλί που κόβει την αλυσίδα και γυρίζει στην αγορά, αλλά και ξαναγυρίζει κοντά και το κτυπά πάντοτε και του λέει· Εκεί είναι η πρώτη σου δουλειά. Και αν αναρωτηθεί το ανδρόγυνο αυτό, προς τι ο σταυρός αυτός επάνω μας σήμερα; γιατί οι στενοχώριες αυτές; γιατί οι θλίψεις; Θα δούμε, ότι από τις δικές μας τις ενέργειες οφείλεται. Ας το ομολογήσουμε.
Από την αυτοθεμελίωση στη μετοχή: η κολλυβαδική ανασύσταση της ύπαρξης (Πέτρος Φαραντάκης, διδάκτορας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Μαΐου, 2026
Το λεγόμενο κολλυβαδικό κίνημα συνιστά ένα από τα πλέον ιδιότυπα και γόνιμα πνευματικά φαινόμενα του ύστερου ορθόδοξου κόσμου, το οποίο αναπτύχθηκε κυρίως στον χώρο του Αγίου Όρους κατά τον δέκατο όγδοο αιώνα. Συνδέεται με εξέχουσες μορφές όπως είναι ο Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Μακάριος Νοταράς και ο Αθανάσιος ο Πάριος, και εμφανίζεται αρχικά ως ένα κίνημα επιστροφής στην αυθεντικότητα της εκκλησιαστικής ζωής: στην επαναφορά της συχνής θείας κοινωνίας, την πιστή τήρηση της λειτουργικής παράδοσης και την αναβίωση της πατερικής εμπειρίας. Ωστόσο, μια βαθύτερη ανάγνωση αποκαλύπτει ότι η σημασία του δεν εξαντλείται σε έναν απλό λειτουργικό «συντηρητισμό», αλλά αγγίζει θεμελιώδη ζητήματα που σχετίζονται με την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
Η ζωγραφική παράσταση (“Το Περιβόλιον της Παναγίας εν τω όρει του Άθω”) είναι έργο του μακαριστού αγιορείτη ιερομονάχου Αναστασίου
Η εποχή της παράνοιας (π. Νικόλαος Λουδοβίκος)
Δημοσιεύθηκε στις 11 Μαΐου, 2026
Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Πεμπτουσία χαρακτηρίζει την εποχή μας ως εποχή της παράνοιας. Περιγράφει τα στοιχεία αυτής της παράνοιας και τον τρόπο της υπερνικήσεώς της μέσω της υιοθεσίας και της πραγματικής ελευθερίας των τέκνων του Θεού.
