Διαβάστε το κείμενο πατώντας εδώ
Η ψευτιά των δημοσκοπήσεων (Πρωτοπρ. Αθανάσιος Γιουσμάς)
Το πρόσωπο ως σύμπτωμα (Ευγένιος Αρανίτσης)
“… εγκληματικό θεωρείται κατ’ ουσίαν το να παρεκκλίνεις από τον μέσον όρο, όχι τόσο το να γερνάς. Σου απαγορεύουν να γερνάς στον βαθμό που, γερνώντας, αρχίζεις να διαφέρεις, με την έννοια ότι απομακρύνεσαι από το εγκεκριμένο ανθρωπολογικό μοντέλο του λευκού, ψηλού, ξανθού, υγιή, αθλητικού, …”
184 χρόνια μετά… (Μάρω Σιδέρη)
“Αλίμονο: τι ελευθερία θα φτιάξω εγώ που θεωρώ τη μόδα αρετή και τη ελαφρότητα την ονομάζω τόλμη; Ποια ελευθερία θα προσφέρω στον κόσμο, εγώ που μη θέλοντας να συλλογιέμαι ελεύθερα, δεν ξέρω πως να συλλογιέμαι σωστά; Εγκλωβισμένη σε εύκολες ιδέες, σε εντυπωσιασμούς, σε βολεμένες παρατάξεις και τυχάρπαστα ασκέρια, κυνηγώ χίμαιρες, ακολουθώ κενόδοξα ινδάλματα, μιμούμαι ανόητες συμπεριφορές, μαϊμουδίζω και νοιώθω καλά μ’ αυτό. Δεν κοιτώ το φως κατάματα, γιατί κυκλοφορώ με γυαλιά ηλίου και στο σκοτάδι, δεν έχω οράματα γιατί τα όνειρά μου περιορίζονται στο ταμπελάκι μιας φιρμάτης μα άδειας τσάντας, δεν θέλω να βελτιωθώ γιατί μπορώ να γίνω γνωστός χωρίς ιδιαίτερο κόπο, δε θέλω να είμαι μάγκας γιατί είναι πιο εύκολο να είμαι ψευτόμαγκας.”
Η μυρωδιά του λιβανιού (Σπύρος Χιόνης, φοιτητής θεολογίας)
“…Αχ παιδάκι μου, εσύ εννοείς να καταλάβεις πως τα πράγματα του Θεού είναι απλά. Δε χρειάζονται πολλές θεωρίες μήτε αξημέρωτες συζητήσεις. Μονάχα τούτο χρειάζεται, να ξαστερώσεις από τις φιλοσοφίες και να πιαστείς από το ρούχο του Χριστού σαν εκείνη τη γυναίκα στο Ευαγγέλιο, να δεις πως τι λένε … την ξέχασα, δεν πειράζει. Τα άλλα όλα θα τα κανονίσει ο Χριστός. Είναι δικές του δουλειές. Άσε Τον. Ξέρει τι κάνει.”





