Ἡ, κατὰ καιρούς, ἐκλεκτικὴ προβολὴ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀπ. Μακράκη καὶ ἡ συνακόλουθη ἀναγωγή του σὲ πρότυπο «ὀρθοδόξου μαχητῆ», διὰ τῆς σιωπηρᾶς παρακάμψεως τῶν ἐγνωσμένων πλανῶν του, ὁδηγεῖ μᾶλλον στὴν ἀντίληψι, ὅτι μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ὀρθόδοξος ἀγωνιστικὴ δρᾶσις ἐρήμην τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ δογματικῆς συνειδήσεως. Παραλλήλως, ἐνδέχεται τὸ ἰδεῶδες μιᾶς «καθαρᾶς» Ἐκκλησίας, λόγῳ τῆς λανθανούσης αὐτονομήσεως τῆς ἠθικῆς ἀπὸ τὴν θεολογία, νὰ θέλγῃ περισσότερον ἀπὸ τὸ ὅραμα μιᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἂς γίνῃ, λοιπόν, ὑπὸ μορφὴν ἐρωτημάτων μία λυπηρὰ ὑπόμνησις κάποιων ἀληθειῶν: Διαβάστε περισσότερα »
Η Σχέση μεταξύ Επιστήμης και Ορθόδοξης Θεολογίας (π. Βασίλειος Γοντικάκης, πρώην Καθηγούμενος Ι.Μ. Ιβήρων Αγ. Όρους)
Δεν φταίω εγώ! Φταίνε όλοι οι άλλοι! (Θάνος Οικονομόπουλος)
Μόνο που αυτοί οι “άλλοι” είμαστε εμείς…
Διαβάστε περισσότερα »
Επιστολή – απάντηση στο άρθρο του π. Βασιλείου Θερμού με τίτλο «Λειτουργοί ή μάγοι;» (Πρωτοπρ. Λάμπρος Φωτόπουλος)
Ο γνωστός ψυχίατρος, αλλά και πρωτοπρεσβύτερος, κ. Βασίλειος Θερμός, δημοσίευσε στο ενημερωτικό για τους ιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος περιοδικό ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ (Οκτώβριος 2005) ένα ακόμη άρθρο «ποιμαντικού περιεχομένου». Το άρθρο αυτό είναι συγκεκαλυμμένα υβριστικό για τους ιερείς και για το υψηλό λειτούργημά τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ψυχίατρος – κληρικός αποστασιοποιείται από τους «μάχιμους» ιερείς και εκφράζει δημόσια την απαρέσκειά του για τον τρόπο που τελείται η θεία Λατρεία από τους Λειτουργούς της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η άτεγκτη κριτική του δεν έχει αφήσει κατά καιρούς καμμία πλευρά του εκκλησιαστικού βίου άθικτη. Όλα του φταίνε· από τον Δικέφαλο που διακοσμεί τους Ναούς μέχρι τα ράσα των κληρικών… ακόμη και η Αγία Πρόθεση, όπως γίνεται τόσους αιώνες. Όλα του φαίνονται μαύρα, λανθασμένα, άχρηστα, ανώφελα, μαγικά… Αναλαμβάνει έτσι ως αυτόκλητος προστάτης της Εκκλησίας να διορθώσει την χιλιόχρονη παράδοσή της με νέους Κανόνες, δικής του εμπνεύσεως, που υποτίθεται ότι εκφράζουν την αλήθεια που η ιδιοτέλεια των παπάδων έχει συγκαλύψει.
Διαβάστε περισσότερα »
Διονυσίου Αρεοπαγίτου: ”Περί μυστικής θεολογίας”
Εκδόσεις “Αρμός”, Αθήνα 2002
Ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις “Ἁρμός”, στὴν σειρὰ “Γέφυρες”, μέσα σὲ μιὰ παλαιὰ κορνίζα γιὰ ἐξώφυλλο, κυκλοφορεῖ, ἐπανεκδιδόμενο μετὰ δεκαεννέα ἔτη (1983), ἕνα πραγματικὸ “ἁρμολόγημα” τριῶν κειμένων: τὸ “Περὶ μυστικῆς θεολογίας” τοῦ ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτου, σχολιασμένο ἀπὸ τὸν μέγα διδάσκαλο τοῦ μυστικοῦ ἀσκητισμοῦ, ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή (580-662 μ.Χ.), καὶ παραφρασμένο ἀπὸ τὸν βυζαντινὸ λόγιο καὶ πολυΐστορα Γεώργιο Παχυμέρη (1242-1310 μ.Χ.), ἐκπρόσωπο τῆς Παλαιολόγειας φιλολογικῆς ἀναγεννήσεως τοῦ 13ου-14ου αἰ.







