H εθνική εορτή, πρώτα και πάνω απ’ όλα, είναι κίνητρο παιδείας και αυτοσυνειδησίας
Διαβάστε περισσότερα »
Η «σημαιο-λογία» των εθνικών μας εορτών (Γεώργιος Μπαμπινιώτης, καθηγητής Γλωσσολογίας, πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Η επίθεση στα παιδιά (Μανώλης Ανδριωτάκης)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Σύμφωνα με τους θιασώτες του εταιρικού πολιτισμού, η δεύτερη πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα για τα παιδιά του ανεπτυγμένου κόσμου είναι ο Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ, ο κλόουν της ομώνυμης αλυσίδας φαστ φουντ. Πρώτη βέβαια εξακολουθεί να είναι η περσόνα του Αϊ-Βασίλη, αλλά ολοένα και περισσότεροι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο παιδικός εγκέφαλος αναγνωρίζει πλέον πιο εύκολα μια εταιρική μάρκα ή την καρικατούρα της, παρά ένα αληθινό πρόσωπο ή ένα τοπίο.
Διαβάστε περισσότερα »
Απόσπασμα από επιφυλλίδα (Χρήστος Γιανναράς)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
…Θα διατηρήσει (η κυβέρνηση) τη λογοκρισία «εθνοκάθαρσης» που έχουν επιβάλει στα πρώτα σχολικά αναγνωσματάρια των παιδιών μας οι Tαλιμπάν της «προόδου»; Nαι ή όχι; Θα ξανασυλλαβίσουν τα Eλληνόπουλα μπαίνοντας στο σχολειό τα ονόματα του Kολοκοτρώνη, του Nικηταρά, του Kανάρη, των Eλλήνων που ανάστησαν για όλους μας πατρίδα; Θα ξαναβρούν τα παιδιά, στα ίδια βιβλία, τις λέξεις Xριστός, Παναγιά, εκκλησιά, προσευχή, πανηγύρι, που τις λογόκρινε η φανατισμένη μικρόνοια; Aπλά και ξεκάθαρα: ναι ή όχι;
Τηλεόραση: Φαίνομαι, άρα υπάρχω (Παντελής Μπουκάλας)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Δεν τείνει να υποκαταστήσει μόνο τη Bουλή η τηλεόραση και να γίνει το μοναδικό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης (ενός ξεθυμασμένου ομοιώματός της δηλαδή). Bουλιμική καθώς είναι (πώς αλλιώς, όταν τόσα κανάλια λειτουργούν σε εικοσιτετράωρη βάση, ενώ η καθαυτό παραγωγή τους με το ζόρι θα κάλυπτε ένα οχτάωρο, σε ορισμένα δε ούτε καν ένα τρίωρο;), δεν της αρκεί ο επικοινωνιακός της ρόλος αλλά επιζητεί να γίνει η ίδια πλήρης κοινωνία στη θέση της κοινωνίας· δεν της αρκεί να είναι καταγραφέας κοινωνικών συμβάντων αλλά επιζητεί να γίνει και παραγωγός τους, κι όχι από ανιδιοτελές ενδιαφέρον παρά από τον ανίατο καημό της θεαματικότητας. Eπιζητεί δηλαδή να υποκαταστήσει τα συνδικάτα, τα κόμματα, τις πολιτικές ενώσεις, τους ποικιλώνυμους συλλόγους, όλους τέλος πάντων τους «πληθυντικούς» σχηματισμούς διά των οποίων το άτομο και οι ομάδες διεκδικούν τα δικαιώματά τους (και οι οποίοι, κακά τα ψέματα, στην πλειονότητά τους εμφανίζονται ήδη ενδοτικοί, αν όχι εκμαυλισμένοι).
Διαβάστε περισσότερα »
Τα τηλεοπτικά ‘παράθυρα’ μας φτύνουν (Π. Μ. Σωτήρχος)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Να κάνουν ‘παθητική αντίσταση’ οι τηλεθεατές !
