Tο θέμα του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας βρίσκεται στην επικαιρότητα, κατά περίεργο τρόπο, γιατί παραπέμπει στην άποψη ότι δήθεν τα υπαρκτά και ανύπαρκτα σκάνδαλα μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, από άρρωστα μέλη της, κληρικούς και λαϊκούς, θεωρείται ότι οφείλονται στη σχέση μεταξύ Κράτους και Εκκλησίας, όπως λειτουργεί σήμερα. Αυτό είναι λάθος. Στη συνέχεια, θα υπογραμμίσω μερικά σημεία, τα οποία μπορούν να ξεκαθαρίσουν λίγο το θέμα αυτό, το οποίο όσο περνά ο καιρός σκοτίζεται ακόμη περισσότερο από τις ποικίλες γνώμες και απόψεις, έγκυρες και μη, που διατυπώνονται. Γενικώς, επί του θέματος φαίνεται να κυριαρχεί η άγνοια ή η ημιμάθεια.
Διαβάστε περισσότερα »
Ο μύθος του χωρισμού μεταξύ κράτους και Εκκλησίας (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος Βλάχος)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Ιανουαρίου, 2006
Η “αυτοκάθαρση” στην Εκκλησία (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος Βλάχος)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Ιανουαρίου, 2006
Τα σύγχρονα γεγονότα που αφορούν τα λεγόμενα σκάνδαλα στην Εκκλησία ερμηνεύονται ποικιλοτρόπως, ανάλογα με τις προϋποθέσεις και τις επιδιώξεις καθενός που το επιχειρεί. Επίσης προτείνονται διάφοροι τρόποι επιλύσεως των θεμάτων αυτών. Άλλοι ομιλούν για παρέμβαση της Πολιτείας και άλλοι κάνουν λόγο για αυτοκάθαρση που θα γίνη από την ίδια την Εκκλησία και μάλιστα, όπως λέγεται, αυτό θα είναι και το αντικείμενο της Συνόδου της Ιεραρχίας που θα συνέλθη την Παρασκευή και το Σάββατο.
Θα ήθελα να τονίσω μερικές αλήθειες γύρω από το θέμα της λεγομένης “αυτοκάθαρσης” στην Εκκλησία, για το τί ακριβώς είναι και σε τί συνίσταται αυτή η αυτοκάθαρση.
Παρέμβαση στην έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (18-19 Φεβρουαρίου 2005) (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος Βλάχος)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Ιανουαρίου, 2006
Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συνέρχεται σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της, ύστερα από τα γεγονότα που είδαν το φως της δημοσιότητος. Καλούμαστε, λοιπόν, να βρούμε τρόπους όχι μόνον να ξεπεράσουμε την κρίση, αλλά να θεραπεύσουμε τυχόν πνευματικά αρρωστήματα τα οποία υπάρχουν μέσα στον οργανισμό της Εκκλησίας.
Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι όροι εκδημοκρατισμός και διαφάνεια της Εκκλησίας, γιατί αυτό αφ’ ενός μεν δείχνει ότι μέχρι τώρα δεν υπήρχαν τα στοιχεία αυτά στην Εκκλησία, αφ’ ετέρου δε επειδή η υιοθέτηση των όρων αυτών δείχνει μια κοσμική νοοτροπία που εισέρχεται μέσα στον χώρο της Εκκλησίας. Θα προτιμούσα καλύτερα την έκφραση “διοίκηση της Εκκλησίας βάσει των ιερών Κανόνων”. Γιατί αν τηρούνται από όλους μας οι ιεροί Κανόνες, μάλιστα όχι επιλεκτικά, τότε δεν θα υπάρξη κανένα πρόβλημα. Όμως η υπερίσχυση του κοσμικού δικαίου και η παραθεώρηση των ιερών Κανόνων και των ευσεβών παραδόσεων εγκυμονεί πολλούς κινδύνους.
Θα μπορούσα να προτείνω μια σειρά πρακτικών θεμάτων, τα οποία πρέπει να βελτιωθούν. Επειδή, όμως, νομίζω ότι στην πραγματικότητα πάσχει το σύγχρονο σύστημα διοίκησης (και όχι ο θεσμός) γι’ αυτό και θα παραμείνω στον εντοπισμό πέντε γενικών θεμάτων, στα οποία φαίνεται η ασθένεια, χωρίς να εισέρχομαι σε λεπτομέρειες. Αν δε κληθώ να συμμετάσχω στις διάφορες Επιτροπές, τότε θα προτείνω και συγκεκριμένα μέτρα για την βελτίωση των εκκλησιαστικών πραγμάτων.
Το καρναβάλι λοιμική νόσος (Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)
Δημοσιεύθηκε στις 23 Ιανουαρίου, 2006
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικής νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο το καρναβάλι, αφού πολλοί δήμαρχοι και άλλοι φορείς επιδεικνύουν ασυνήθιστο ζήλο και κοπιώδη δραστηριότητα για το ποιος θα οργανώσει το εντυπωσιακότερο καρναβάλι ξοδεύοντας τεράστια ποσά και απασχολώντας εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπων. Και δεν είναι βέβαια μόνο η σπατάλη τόσων χρημάτων, που θα μπορούσαν να διατεθούν σε κάλυψη άλλων σπουδαίων αναγκών, όχι μόνο στην ανακούφιση πτωχών και ενδεών ανθρώπων, αλλά και σε πολιτιστικούς και πνευματικούς στόχους, στη βελτίωση π.χ. των συνθηκών υγείας και παιδείας. Το σημαντικώτερο είναι η ηθική ζημία και βλάβη από την αναισχυντία της γύμνιας, την ξετσιπωσιά της αισχρότητας, τις βωμολοχίες και τα πορνικά άσματα και θεάματα, την παρότρυνση σε σαρκικά αμαρτήματα κάτω μάλιστα από την ελευθερία κινήσεων που προσφέρει η μάσκα, άσυλο αδιαντροπιάς και αποπροσωποίησης. Κάτω από το προσωπείο ο άνθρωπος παύει να είναι πρόσωπο, που έχει απέναντί του και βλέπει τον Θεό και τους συνανθρώπους — προς + όψις ή —ώψ— και μεταβάλλεται σε απρόσωπο όν, μέλος ενός ανωνύμου πλήθους, που κινείται μόνο από εμπαθείς ορέξεις και επιθυμίες.
Διαβάστε περισσότερα »
Διαθρησκειακές συναντήσεις: Άρνησις του Ευαγγελίου και προσβολή των Αγίων Μαρτύρων (Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)
Δημοσιεύθηκε στις 23 Ιανουαρίου, 2006
- Από το φως της Βηθλεέμ και του Ιορδάνη στο σκότος της Ασίζης
