… Η ησυχία είναι αγαθό που αγοράζεται, όμως για πολλούς είναι και μια κατάσταση που δεν υποφέρεται. Πολλοί δεν αντέχουν να βρίσκονται μόνοι σε ένα σπίτι ή ένα δωμάτιο, όπως και δεν αντέχουν την κλειστή τηλεόραση. Όταν ένας Ιταλός συγγραφέας ρωτήθηκε γιατί εγκατέλειψε την πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στη δυτική ακτή της Σκωτίας, απάντησε: «Στην Ιταλία η σιωπή είναι πολύ ακριβή, αλλά στη Σκωτία είναι πάμφθηνη».
Διαβάστε περισσότερα »
Ησυχία: Αγαθό που δεν υποφέρουμε… (Μαριάννα Τζιαντζή)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Μαρτίου, 2009
Ο Σταυρός ως αξεπέραστο επίπεδο και μοντέλο Παιδείας (π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου, 2009
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, 11/03/2007
Κατερίνα Χατζή: Ένας επίγειος άγγελος (Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος)
Δημοσιεύθηκε στις 19 Μαρτίου, 2009
Η απόφαση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ναυπακτίας (ΟΣΥΝ) να βραβεύση τον Σύλλογο «Αλκυόνη» είναι αξία κάθε επαίνου από όλους μας και ως Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου και σας επαινώ και σας ευλογώ. Επιτελείτε μεγάλο έργο, όπως έχω την χαρά να γνωρίζω από κοντά, αλλά το έργο αυτό που πράξατε σήμερα με το να βραβεύσετε αυτόν τον δραστήριο Σύλλογο σας τιμά ιδιαιτέρως.
Υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες όταν ξέρη κανείς να τιμά άλλους, στην πραγματικότητα τιμάται ο ίδιος. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η σημερινή. Γιατί μια κοινωνία δείχνει τον πολιτισμό της από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πρόσωπα εκείνα που έχουν κάποιο πρόβλημα και δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετούνται, όταν δηλαδή ασχολείται με το λεγόμενο «περιθώριο» της κοινωνίας.
Η ατιμία των «εντίμων» τιμητών του Τιμ (Γιώργος Βλαχόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Μαρτίου, 2009
Με αισθήματα «φρίκης», «απόγνωσης», «αποτροπιασμού» αντιμετώπισε η κοινή Γνώμη την τραγωδία του Winnenden, της μικρής πόλης της Βάδης –Βυρτεμβέργης, όπου ο 17χρονος μαθητής στέρησε τη ζωή του και αυτή 15 αθώων μαθητών.
Κι όμως, σε εμάς τους θλιβερούς και ανήμπορους θεατές εναπόκειται να αντιμετωπίσουμε την «θυσία» του Τιμ και των συμμαθητών του λυτρωτικά, όχι σαν είδηση τραγικού συμβάντος που θα χαθεί στα αρχεία των εφημερίδων και των τηλεοπτικών εκπομπών ή στις αρχειοθήκες των ΜΜΕ, αλλά σαν δράμα, τραγωδία που μετά από επίπονη επεξεργασία θα μας οδηγήσει «δι ελέους και φόβου περαίνουσα (σ)την των τοιούτων παθημάτων κάθαρση».
Διαβάστε περισσότερα »
