Οι συνειδητοί χριστιανοί συχνά διαπιστώνουν ότι οι βιοτικές μέριμνες, όταν ξεπερνούν κάποιο όριο, γίνονται το μεγάλο εμπόδιο, σχεδόν ανυπέρβλητο, στην κατά Θεόν ζωή τους. Το θέμα είναι σοβαρό και πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή και διάκριση.
Διαβάστε περισσότερα »
Πνευματικότητα και βιοτικές μέριμνες (Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Φεβρουαρίου, 2010
Λόγος και εικόνα (Κώστας Ε. Τσιρόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Φεβρουαρίου, 2010
Είναι θαυμαστό και ουσιαστικά ανέκφραστο το πώς αναβρύζει και αρμόζεται ο λόγος μέσα στον άνθρωπο, για να εκφραστεί κατόπιν προφορικά ή γραπτά. Γευόμαστε τη χαρά και την ηδονή του λόγου χωρίς να συνειδητοποιούμε πως χωρίς αυτόν δεν θα είμαστε ελεύθεροι. Η ελευθερία μας ξεκινά από τότε που τα χείλη μας θ’ αρπάξουν από τα εσώτατά μας για να φέρουν σε κάποια στιγμή του χρόνου της ζωής μας, την πρώτη λέξη. Μετά την πρώτη λέξη που θα πει, αρχίζει να ελευθερώνεται το μικρό παιδί. Δηλαδή, αρχίζει στ’ αλήθεια τη ζωή του. Νωρίτερα είναι σαν χαμένο για τον κόσμο. Κανείς δεν το καταλαβαίνει κι οι άνθρωποι που το φροντίζουν, μονάχα μαντεύουν τι ζητάει και τι το ενοχλεί.
Οργή και μνησικακία (Αγ. Δημήτριος του Ροστώφ)
Δημοσιεύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου, 2010
Σαφής, αλλά και φοβερή, είναι η προειδοποίησις του Κυρίου: «Πας ο οργιζόμενος τω αδελφώ αυτού εική, ένοχος έσται τη κρίσει» (Ματθ. 5. 22). Μην οργίζεσαι εναντίον κανενός ανθρώπου, έστω κι αν πραγματικά έχης απ’ αυτόν αδικηθή. «Οργή γαρ ανδρός δικαιοσύνην Θεού ου κατεργάζεται» (Ιακ. 1. 20). Γι’ αυτό «ο ήλιος μη επιδυέτω επί τω παροργισμώ υμών… πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία αρθήτω αφ’ υμών συν πάση κακία. Γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαχνοι, χαριζόμενοι εαυτοίς καθώς και ο Θεός εν Χριστώ εχαρίσατο υμίν» (Εφ. 4. 26, 31-32).
Διαβάστε περισσότερα »
Τα δεύτερα πληρωτικά της Θ. Λειτουργίας του Χρυσοστόμου (π. Νικόλαος Μέζης)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου, 2010
Στις τελευταίες εκδόσεις “Ιερατικών” (βοηθημάτων των ιερέων για την τέλεση των ακολουθιών της Εκκλησίας), που πραγματοποιούνται συνήθως υπό την εποπτεία και καθοδήγηση διακεκριμένων λειτουργιολόγων της ημερών μας, τα δεύτερα πληρωτικά της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου τίθενται πλέον εντός αγκυλών ή αναφέρονται με μικρά πλάγια γράμματα, δίνοντας την δυνατότητα στους λειτουργούς ιερείς και διακόνους να τα παραλείψουν. Πλέον τούτου, φαίνεται πως γίνεται και μια προσπάθεια για πρόληψη των πιθανών αντιδράσεων και εκτόνωση της ανησυχίας που εύλογα θα μπορούσε να δημιουργηθεί σε παλαιοτέρους Κληρικούς, οι οποίοι τα παρέλαβαν ως κάτι δεδομένο, με προσθήκη υποσημειώσεων που ξεκαθαρίζουν ότι τα πληρωτικά αυτά προσετέθησαν μεταγενέστερα στο σημείο αυτό της Λειτουργίας. Πώς δικαιολογείται, όμως, αυτή η επιλογή, ή καλύτερα, προώθηση της συγκεκριμένης αυτής λειτουργικής τακτικής;
Οι ιστορικές ανακρίβειες της ταινίας ‘Agora’ (Ειρήνη Α. Αρτέμη, Πτ. Θεολογίας – Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Mphil Θεολογίας Παν. Αθηνών, υπ. διδάκτορος Θεολογίας του Παν. Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 2010
Ἡ ταινία «Agora» διαπραγματεύεται τή ζωή τῆς Ἀλεξανδρινῆς φιλοσόφου Ὑπατίας μέσα στήν ταραγμένη περίοδο τοῦ τέλους τοῦ 4ου αἰῶνα καί ἀρχές τοῦ 5ου ἀιῶνα μ.Χ. στήν Ἀλεξάνδρεια τῆς Αἰγύπτου. Ἀρχικά πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι ὁ Ἀλεχάντρο Ἀμεναμπάρ, σκηνοθέτης τῆς ταινίας εἶναι ἄθεος. Κατά δική του ὁμολογία γεννήθηκε καί μεγάλωσε μέσα σέ μία χριστιανική οἰκογένεια, μετά ἔγινε ἀγνωστικιστής καί στή συνέχεια ἄθεος. Αὐτό σημειώνεται, γιά νά γίνει κατανοητό, γιατί ἐνῶ φαίνεται ὅτι ἡ ταινία ἐπιφανειακά δέν στρέφεται ἐναντίον τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, στήν πραγματικότητα παρουσιάζει τούς χριστιανούς φονταμενταλιστές, σκοταδιστές, ἀδαεῖς, φανατικούς καί τελειώνει ἀφήνοντας ὑπονοούμενο ὅτι ἕνας σημαντικός ἅγιος τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ Κύριλλος πατριάρχης Ἀλεξανδρείας, δεν ἦταν τίποτα ἄλλο παρά ἕνας φανατικός κληρικός καί ὁ ἠθικός αὐτουργός τῆς δολοφονίας τῆς Ὑπατίας.
