Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθούμε τα νέα προγράμματα του σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, πολλά από τα οποία είναι αξιόλογα και έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Ο στόχος του «ανοίγματος στην κοινωνία» που ετέθη από τους υπευθύνους του ραδιοφωνικού σταθμού είναι ένας σημαντικός στόχος, ο οποίος φυσικά μας βρίσκει σύμφωνους – αφού «το απρόσληπτον και αθεράπευτον». Ο στόχος όμως αυτός φαίνεται να επιτυγχάνεται με ορισμένες εκπομπές μόνον. Άλλες εκπομπές όχι μόνο δεν πραγματοποιούν άνοιγμα στην κοινωνία, όχι μόνον δεν προσλαμβάνουν την κοινωνία για να την Χριστοποιήσουν, να την εκκλησιαστικοποιήσουν και να την θεραπεύσουν, αλλά συσχηματίζονται με τον κόσμο και τα προβλήματά του.
Διαμαρτυρία της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας για το νέο πρόγραμμα του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος (89,5 FM)
Συνείδησις και διάκρισις (Αγ. Δημήτριος του Ροστώφ)
Για να δης τα υλικά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι σωματικοί οφθαλμοί σου. Για να γνωρίσης τα νοερά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι οφθαλμοί της ψυχής σου, να έχης δηλαδή φωτισμένη συνείδησι και διάκρισι. Μόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση θα εφαρμόζης σωστά τις εντολές του Θεού «και ουκ εκκλινείς απ’ αυτών εις δεξιά ουδέ εις αριστερά, ίνα συνής εν πάσιν οις εάν πράσσης» (Ιησ. Ναυή 1. 7).
Διαβάστε περισσότερα »
«Συνταρακτικά περιστατικά φυλακισμένων Ρουμάνων Ομολογητών και Μαρτύρων του 20ου αιώνα» (Ιωάννης Ιανολίδε)
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ από το βιβλίο του Ρουμάνου Ομολογητή, Ιωάννη Ιανολίδε, μετάφραση π. Κyprianos Staicou.
Βίος και συγγράμματα Νικοδήμου του Αγιορείτου (Κλήμεντος Ζέντεργολμ, ιερομονάχου της Όπτινα)
Με αφορμή τα 200 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Νικοδήμου, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “ΤΗΝΟΣ”, μια άγνωστη (στην Ελλάδα) βιογραφία του μεγάλου αυτού διδασκάλου της Εκκλησίας μας, που συνέγραψε ο ιερομόναχος της Όπτινα Κλήμης Ζέντερχολμ και εξεδόθη στην Μόσχα. Η επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης έγινε από τους πατέρες της Ι.Μ. Χρυσοποδαριτίσσης Νεζερών.
Εκδόσεις “ΤΗΝΟΣ”
Η δίψα της ειρήνης κι ο τρόμος της μπόμπας (Φώτης Κόντογλου)
Ο κακόμοιρος ο κόσμος διψά ειρήνη. Μα χωρίς την απομέσα ειρήνη, δεν μπορεί να γίνη ειρήνη εξωτερική. Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη. «Ειρήνη αφίημι υμίν, είπε ο Χριστός στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Πρόσεξες για να δης καλά τί λέγει ο Χριστός; «Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». «Δεν σας δίνω, λέγει, εγώ την ειρήνη που δίνει ο κόσμος», την ψεύτικη, την οργισμένη ειρήνη, την ανειρήνευτη ειρήνη, την ειρήνη που στ’ αληθινά δεν έχει ολότελα ειρήνη και ησυχία. Τέτοια είναι η ειρήνη που μπορεί να κάνη ο κόσμος, οι άνθρωποι, που τρώγονται με τα πάθη τους και που τους κατατρώγει η περηφάνεια, η ματαιοδοξία-φιλαργυρία, η σκληροκαρδία και η απονιά στους άλλους, η μανία της ακολασίας και η επιθυμία της καλοπέρασης. Όλα τούτα τα πάθη είναι οργισμένα και όχι ειρηνικά. Αυτά κάνουνε τους ανθρώπους να μαλώνουνε, να εχθρεύονται ο ένας τον άλλον, αυτά λιγοστεύουνε την αγάπη, που είναι δα πολύ λίγη ανάμεσά τους, και φέρνουνε την παραζάλη, την έχθρα, «την έριδα» που λέγανε οι αρχαίοι. Με άλλα λόγια, φέρνουνε τη βασιλεία του διαβόλου επί της γης, και όχι τη βασιλεία του Θεού, που είναι η ειρήνη.









