Τα τελευταία χρόνια βομβαρδιζόμαστε ασταμάτητα από ανακοινώσεις σχετικά με το πως ο άνθρωπος με τις ανεξέλεγκτες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου που προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη η οποία με τη σειρά της προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στους πόλους, με αποτέλεσμα να προκαλείται άνοδος της στάθμης της θάλασσας η οποία με τη σειρά της απειλεί να μας πνίξει και να μην μας αφήσει ούτε μίση σπιθαμή χώματος για να ζήσουμε! Το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο σε ένα περιβάλλον διόλου φιλικό για τον άνθρωπο. Καλωσορίσατε στην πράσινη εποχή. Την εποχή που όλες οι κυβερνήσεις του "πολιτισμένου" κόσμου συνειδητοποίησαν το πρόβλημα και αποφάσισαν πάση θυσία να… σώσουν τον πλανήτη με την εφαρμογή των πολύ trendy πράσινων πολιτικών, με την πράσινη βιομηχανία, με το σύμφωνο του Κιότο, με το παγκόσμιο περιβαλλοντολογικό συνέδριο της Κοπενχάγης, με πανευρωπαϊκά οικολογικά κόμματα να κινούν τα νήματα, με την αγχόνη πάνω από τα κεφάλια μας γνωρίζοντας ότι αν δεν είμαστε αρκετά οικολόγοι, αν δεν είμαστε αρκετά πράσινοι, πράσινο φίδι που μας έφαγε.
Ποιοί βρίσκονται στα αλήθεια πίσω από αυτή την ιστορία της κλιματικής αλλαγής; Ποιοί είναι αυτοί που βγάζουν τα πορίσματα για την κλιματική αλλαγή και πόσο επιστημονικά είναι αυτά; Ποιοί είναι αυτοί που διαμορφώνουν την παγκόσμια άποψη περί υπερθέρμανσης του πλανήτη και δίνουν οδηγίες στις κυβερνήσεις του "πολιτισμένου" κόσμου για το ποια θα είναι η πολιτική τους αύριο; Πόσο πολιτισμένη είναι, τελικά, αυτή η πράσινη εποχή;
Το ταξίδι μέσα από αυτό το άρθρο δεν θα είναι και τόσο ευχάριστο αλλά ήρθε επιτέλους η στιγμή να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Διαβάστε περισσότερα »
Το παραμύθι του θερμοκηπίου γέννησε την οικολογική πολιτική για να διαφεντεύει τον πλανήτη;
Η ‘απανθρωπιά’ των ψηλών φραχτών (Γιώργος Μπέλλος)
Απάντηση εις την ένσταση: «Και αυτοί που εργάζονται την Κυριακήν, λόγω του είδους της εργασίας των και δεν εκκλησιάζονται, θα κολασθούν;» (Δημήτριος Παναγόπουλος)
Είναι αλήθεια, ότι και αυτήν την ένστασιν την συναντώμεν συχνά, προβαλλομένην εκ μέρους των λεγομένων «καλών ανθρώπων», οίτινες θέλουν, σώνει και καλά, να αποφύγουν τον εκκλησιασμόν.
Και λέγουν «Εγώ, κύριοι, είμαι φερ’ ειπείν, αστυνομικός, και την Κυριακήν το πρωΐ είμαι υπηρεσία. Τί πρέπει να κάμω να πάω εις την Εκκλησίαν ή εις την υπηρεσίαν μου;
Διαβάστε περισσότερα »
Κριτική επί της Λειτουργικής θεολογίας του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν (πρωτοπρ. Μιχαήλ Πομαζάνσκυ + 1987)
Τί σημαίνει ανανέωση μέσα στην Εκκλησία; (Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός)
ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΕΩΣ
1. Αίτημα των καιρών
Ο λόγος για ανανέωση «μέσα στην Εκκλησία» έφθασε στο κατακόρυφο τα τελευταία χρόνια. Στις ραγδαίες εξελίξεις της εποχής μας βλέπει κανείς και την Εκκλησία ως ένα κοσμικό μέγεθος (κοινωνική ομάδα), που πρέπει και αυτή να δεχθεί όλες τις μεθόδους βελτιώσεως και προόδου. Από την εποχή της Β’ Βατικανής (1962-65) ο όρος «Aggiornamento» (= εκσυγχρονισμός) έγινε το πιο συνηθισμένο σύνθημα στη ζωή του δυτικού Χριστιανισμού.
Είναι πράγματι αλήθεια, ότι πολύ συχνά οι παραδοσιακές μας μέθοδοι στο χώρο της εκκλησιαστικής ιεραποστολής φαίνονται ανίκανες να δώσουν τους αναμενόμενους καρπούς. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση ότι χρειαζόμαστε μια θεμελιακή ανανέωση «της Εκκλησίας», για να έχουμε στο έργο μας κάποια επιτυχία. Πρέπει, λοιπόν, να απαντήσουμε στα ακόλουθα θεμελιακά ερωτήματα:
α. Τί είναι αυτό, που μπορεί ν’ αλλάξει μέσα στην Εκκλησία;
β. Πώς νοείται θεολογικά η ανανέωση; και
γ. τί μπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια ανανεωτική διαδικασία;
Διαβάστε περισσότερα »
