Μπορεί μια κρίση -οικονομική, πολιτική, κοινωνική- να υπερβαθεί αν δεν αποβεί πρώτα κρίση συνειδήσεων, αν το πρόβλημα δεν γίνει κατανοητό ως κρίση ταυτότητας, αν δεν εσωτερικευτεί σε καθέναν από εμάς ως πρόβλημα κατεξοχήν υπαρξιακό; Κι ακόμα: Λειτουργούν σήμερα στην Ελλάδα οι θεσμοί παιδαγωγικά για τον πολίτη, τον προσανατολίζουν στο αγαθό, παρέχουν προϋποθέσεις για μία ειλικρινή αυτοεξέταση που θα οδηγήσει σε επανεκτίμηση της συλλογικής μας πορείας μέσα στο χρόνο, σ’ έναν νέο εθνικό οραματισμό που να μη διεγείρεται μόνο από ελατήρια ταπεινά αποσκοπώντας σε οικονομικές παροχές, αλλά να προτείνει με ιδεαλισμό ένα νόημα ζωής;
Τα ερωτήματα είναι ασφαλώς ρητορικά, γιατί οι απαντήσεις είναι γνωστές:
Διαβάστε περισσότερα »
