Μέγας Βασίλειος: περί τόκων και δανείων (Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
«Πλούσιος ει; Μη δανείζου. Πένης ει; Μη δανείζου»

Mέγας Βασίλειος

Μπορεί στα άχρηστα «περιοδικά ποικίλης ύλης», τα κατ’ ευφημισμόν βιβλία γλώσσας του Δημοτικού, ο Μέγας Βασίλειος «να απλώνει τη μπουγάδα του και να κρεμά το μακρύ του σώβρακο» (Γλώσσα Δ΄ δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 52) ή, σύμφωνα, με το κρανιοκενούς εμπνεύσεως εύρημα του «περιοδικού» της Ε΄ Δημοτικού, να επιδίδεται σε μαγικά πράγματα, όπως, για παράδειγμα, να συγκεντρώνει, εν είδει χαλκομανίας, έλατα στο κόκκινο παλτό του. (Γλώσσα Ε΄ Δημοτικού, β΄ τεύχος, σελ. 30-31), όμως στα βιβλία των ιερών γραμμάτων της Εκκλησίας μας, διαβάζουμε γιατί είναι, ο Βασίλειος ο Μέγας, φωστήρ της Οικουμένης.

Διαβάστε περισσότερα »

Το παιδί κάνει την επιλογή του… (Σαράντος Ι. Καργάκος, Συγγραφέας – Ιστορικός)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Φθάσαμε στο σημείο όσα προ 30ετίας και κάτι εθεωρούντο ευνόητα, να θεωρούνται σήμερα ακατανόητα, διότι όσα διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο, λόγω αλλεπαλλήλων εκπαιδευτικών αβελτηριών, είναι κατά το πλείστον ανόητα.
Ο Αϊνστάιν είχε πει ότι παιδεία είναι αυτό που μας μένει όταν ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε στο σχολείο. Δηλαδή, η ευαισθησία, η καλλιεργημένη φαντασία και κυρίως η γύμναση του νοός, που μαθαίνει το παιδί όχι με τι, αλλά πως να σκέπτεται. Σήμερα αυτό που μένει στα παιδιά όταν φεύγουν από το σχολείο αλλά και όταν μένουν σ’ αυτό είναι μια απέχθεια, με τις ελάχιστες φυσικά τιμητικές εξαιρέσεις. Διότι το σχολείο σκοτώνει ό,τι ωραιότερο και ό,τι ιερώτερο τα παιδιά έχουν μέσα τους.
Διαβάστε περισσότερα »

Πώς καταντήσαμε έτσι την Ελλάδα; (Διονύσιος Κ. Μαγκλιβέρας)

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

«Ήθος ανθρώπω δαίμων» (Ηράκλειτος)

Η αρχή της δεκαετίας του ’50 βρήκε την Ελλάδα κατεστραμμένη τόσο στη δομική διοικητική λειτουργία, όσο και στην οικονομική της υπόσταση. Η τριπλή εχθρική Κατοχή, οι πολυαίμακτες εσωτερικές έριδες είχαν αφήσει τον τόπο σε κατάστα­ση συντριμμάτων που ολοκληρώθηκε δρα­ματικά με την εγκατάλειψη των πόλεων της επαρχίας και των χωριών, την από ανάγκη αστυφιλία για λόγους ασφάλειας, εξεύρε­σης εργασίας, εξασφάλισης συνθηκών (έ­στω στοιχειωδών) διαβίωσης των πολιτών. Έτσι, ενώ στις άλλες ευρωπαϊκές και βαλ­κανικές χώρες είχε αρχίσει η έντονη προ­σπάθεια ανασυγκρότησης, εμείς παλεύαμε για να επιτύχουμε τα αναγκαία για μία στοι­χειώδη επιβίωση. Οι μεγάλες κατά τον πό­λεμο θυσίες του ελληνικού λαού, οι τερά­στιες καταστροφές που υπέστη η χώρα, οι μνημειώδεις αγώνες εθνικής αντίστασης κατά των κατακτητών δεν αξιοποιήθηκαν, όπως συνέβαινε σε άλλα κράτη. Μόνοι μας είχαμε καταστρέψει την προσφορά μας με την αιώνιά μας κατάρα της διχόνοιας!
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Θεάνθρωπος και ο ανθρωπόθεος

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ


Γεννιέται ο Χριστός. Αφήνει το ύψος το ουράνιο, με προορισμό του Αδη το βυθό. Κρύβει καλά τη δόξα Του μέσα στην αποσκευή της ταπείνωσης. Τη θεϊκή Του καταγωγή ενταφιάζει κάτω από της φάτνης τα άχυρα. Το θρόνο Του κρύβει μέσα στης Βηθλεέμ το σπήλαιο. Βγάζει το φως που Τον ντύνει και φορά τη σάρκα την ανθρώπινη, την χιλιοτραυματισμένη από της αμαρτίας τις επιθέσεις. Προστάζει τις αγγελικές δυνάμεις, τον ύμνο να παύσουν, για να ακούσει το θρήνο του ανθρώπου. Και η ιστορία σταματά να ανασαίνει για να αφουγκραστεί το λόγο του Θεανθρώπου και τον αντίλογο του ανθρωπόθεου που με στίχους αρχαίας τραγωδίας μοιάζει:
Διαβάστε περισσότερα »

Αγιασμένες μέρες (Φώτης Κόντογλου)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Την πνευματική χαρά και την ουράνια αγαλλίαση που νοιώθει ο χριστιανός από τα Χριστούγεννα, δεν μπορεί να τη νοιώσει, με κανέναν τρόπο, όποιος τα γιορτάζει μοναχά σαν μια συγκινητική συνήθεια, που είναι δεμένη περισσότερο με τις συνηθισμένες χαρές του κόσμου, με τον χειμώνα, με τα χιόνια, με το ζεστό τζάκι.

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes