Ποιά παιδεία θέλουμε; (Κωνσταντίνος Χολέβας)
Ερωτήματα, σκέψεις, προτάσεις για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην σημερινή Ελλάδα (Σωτήρης Γουνελάς, συγγραφέας)
Το κείμενο αυτό είχε γραφτεί προτού ξεσπάσει η λαίλαπα της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο δεν νομίζω ότι οι επισημάνσεις του και τα ερωτήματα παύουν να ισχύουν. Υπάρχει μια σειρά από γεγονότα των τελευταίων χρόνων που γεννούν όχι απλώς απορίες για την συνολική πολιτική κατάσταση της χώρας αλλά απαιτούν μια σε βάθος προσέγγιση και μελέτη μακριά από στερεότυπες αντιλήψεις και συνήθεις εκτιμήσεις. Εν μέσω μιας γενικής δημοσιογραφικής μονομέρειας εξαρτημένης από την προσκόλληση στην επικαιρότητα, όσο εφήμερη κι αν είναι, και η οποία εξάλλου, εξηγεί συνήθως τα πάντα πολύ «ρεαλιστικά» και πολύ «κοινωνικά» (όταν δεν τα εξηγεί «λαϊκιστικά») και μιας πολιτικής γλώσσας ξύλινης τις περισσότερες φορές, που επαναλαμβάνει αενάως τα ίδια, είμαστε υποχρεωμένοι όσοι υπηρετούμε το Λόγο (με κεφαλαίο και με μικρό λάμδα), παρακάμπτοντας την κυρίαρχη νοοτροπία να σκεφτούμε, να βρούμε και να περιγράψουμε την πραγματικότητα.
Ο Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και η ελληνική παιδεία (Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων)
Χαμένοι στην πληροφορία (Ζείδωρος)
είχαμε τη γνώση και χαθήκαμε στην πληροφορία.
(Thomas S. Eliot)
Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απεριόριστη πρόσβαση σε κάθε είδους πληροφορία: Ειδήσεις στα ραδιόφωνα κάθε μία ώρα, συνεχής ενημέρωση ιστοσελίδων και blogs, τουλάχιστον τρία δελτία ειδήσεων στους τηλεοπτικούς σταθμούς, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, updates στο Facebook.
Η ιερωσύνη δεν είναι τέχνασμα (Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)
Απάντησις εις νέον θεολόγον–κληρικόν και συγγραφέα
Δυστυχώς υπάρχει ένας ισχυρὸς πόλεμος, εσωτερικός, και τελευταία απροκάλυπτος, με τάσεις οικουμενιστικές, μοντέρνες και αλλότριες και μάλιστα από κινήσεις Αρχιερέων. Μιλούν για μετάφραση της απειρόκαλλης θείας Λειτουργίας, για δύο Εκκλησίες, για είσοδο των γυναικών στο ιερό βήμα, για νεοπατερική, μεταπατερική και συναφειακή θεολογία, για κοσμικές συναυλίες εντός των ιερών ναών και λοιπά. Τους μιμούνται και ακολουθούν ιερείς, που παρασύρουν τον λαό σ᾽ ένα δρόμο απλουστεύσεως, ευκολίας και ισοπεδώσεως. Όποιος αντιδρά αμέσως χαρακτηρίζεται φανατικός, ταλιμπάν, απηρχαιωμένος, μονολιθικός και αρτηριοσκληρωτικός. Γίνεται προσπάθεια να φθαρεί, να γελοιοποιηθεί, να θεωρηθεί φαιδρός. Η ακρίβεια, η αλήθεια και η παράδοση θα ελέγχει πάντα τους παραχαράκτες.
Ένα νέο, λίαν σοβαρό, επικίνδυνο, επιπόλαιο, άστοχο και ασεβές ατόπημα αποτελεί η έκδοση ενός βιβλίου με τον βαρύγδουπο τίτλο “Οι προϋποθέσεις της ιερωσύνης μέσα από τα κείμενα των Πατέρων…. Κανονικό Δίκαιο και Οικονομία στη ζωή της Εκκλησίας” κάποιου νεαρού θεολόγου Ιωάννου Α. Αρσενιάδη, που πρόσφατα πληροφορούμαι χειροτονήθηκε και κληρικός.
Διαβάστε περισσότερα »





