1. Σε καιρό ευνοίας σε επήκουσα και σε ημέρα σωτηρίας σ’ εβοήθησα», είπε ο Θεός δια του Ησαΐα (Ησ. 49, 8). Καλό λοιπόν είναι να ειπώ σήμερα το αποστολικό εκείνο προς την αγάπη σας· «Ιδού καιρός εύνοιας, ιδού ημέρα σωτηρίας· ας απορρίψωμε λοιπόν τα έργα του σκότους και ας εκτελέσωμε τα έργα του φωτός, ας περιπατήσωμε με σεμνότητα, σαν σε ημέρα» (Β΄ Κορ. 6,2· Ρωμ. 13,12). Διότι προσεγγίζει η ανάμνησις των σωτηριωδών παθημάτων του Χριστού και το νέο και μέγα και πνευματικό Πάσχα, το βραβείο της απαθείας, το προοίμιο του μέλλοντος αιώνος.
Η Μεγάλη Εβδομάδα (Αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου, 2011
Ομιλία του αρχιμανδρίτη π. Βασιλείου Γοντικάκη που έλαβε χώρα το 1993 στις Βρυξέλλες με θέμα “Η Μεγάλη Εβδομάδα”.
Διαβάστε περισσότερα »
Απαράδεκτη η “εικαζόμενη συναίνεση” (Ανοικτή επιστολή καθηγητών ιατρικής στους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου, 2011
Αξιότιμοι κ.κ. Βουλευτές,
Στο προσχέδιο του νόμου «Δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων και άλλες διατάξεις», άρθρο 9, παρ. 3, νομοθετείται η «εικαζόμενη συναίνεση» σύμφωνα με την οποία πραγματοποιείται η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, «θανόν πρόσωπο» εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην αφαίρεση αυτή. Με σαφέστερη διατύπωση, εφόσον νομοθετηθεί η «εικαζόμενη συναίνεση», θα πραγματοποιείται η αφαίρεση των ζωτικών οργάνων οποιουδήποτε ενήλικα στην περίπτωση που τεθεί γι’ αυτόν η διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου», εάν αυτός δεν είχε δηλώσει γραπτώς, στην προγενέστερη ζωή του, την αντίθεσή του για τη λήψη των ζωτικών του οργάνων.
Η Ορθοδοξία μέσα στη σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία (Αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης, προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου, 2011
Ομιλία του γέροντα στην Κύπρο.
Ο Ακάθιστος Ύμνος εις την Κωνσταντινούπολιν (Υπό Ακακαίου του Σαββαΐτου)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Απριλίου, 2011
Υπήρχεν εις την Κωνσταντινούπολιν κάποιο ανδρώον μοναστήριον λεγόμενον του Αβάσσου. Η ονομασία του αυτή ίσως να προέρχεται από το όνομα του κτίτορος, όμως ήταν αφιερωμένον εις την Υπερένδοξον Δέσποιναν ημών, την Θεοτόκον, η οποία εκεί ονομάζεται «Αβασσιώτισσα» και επιτελεί πάμπολλα θαύματα. Συνήθιζαν λοιπόν όλοι οι καλλίφωνοι ψάλται να μεταβαίνουν εκεί, δια την αγρυπνίαν του «Ακαθίστου», ως λέγεται. Προκαλούσαν όμως θόρυβον και μεγάλην αναταραχήν εις το μοναστήριον. Οι μοναχοί θέλοντες, κατά την τάξιν, να διαφυλάξουν την κατάνυξιν της αγίας Τεσσαρακοστής, αγανακτούσαν. Το έθος όμως ήτο παλαιόν, και οι μοναχοί δεν είχαν τι να κάμουν.
