Ανέκδοτες επιστολές π. Φιλοθέου Ζερβάκου

8-10-1946

… Πρόσεξε διότι ο διάβολος έχει πολλάς παγίδας μη σε ρίξη σε καμμία πλάνην από την οποίαν δεν θα δυνηθής να εξέλθης. Πόσοι ιεροκήρυκες είναι εις τας Αθήνας, Θεολόγοι, Ιερείς, Επίσκοποι, διδάσκαλοι; Πού είναι οι καρποί που έφεραν; πώς δεν κατόρθωσαν τους χριστιανούς να πείσουν να έχουν αγάπην, ομόνοιαν, ειρήνην; πώς δεν τους εθεράπευσαν από τα πά­θη της υπερηφανείας, του θυμού, του φθόνου, της μνησικακίας, της ασωτείας και ασελγείας; πώς δεν ηδυνήθησαν να τους εμποδίσουν από τον αλληλοσπαραγμόν, παρά εφονεύθησαν τόσαι χιλιάδες; Ως φαίνεται όλοι οι ανωτέρω δεν εφρόντισαν να θεραπεύσουν τον εαυτόν τους πρώτον και δι’ αυτό δεν ηδυνήθησαν να θεραπεύσουν και τους άλλους; ίσως να υπάρχουν και μερικοί καλοί, αλλά θα είναι μονάδες και θα έχουν και αυτοί αν όχι μεγάλας μικροτέρας ασθενείας.

Κανείς, πιστεύουμε, δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η ανθρωπότητα διέρχεται την δυσκολότερη καμπή της Ιστορίας της.
Κρίση πολιτική, οικονομική, ιδεολογική, διάσπαση κοινωνική, οικογενειακή και ατομική συνθέτουν την ζοφερή εικόνα της ανθρωπότητος σήμερα. Εικόνα που πληροί όλους μας με τρόμο και απόγνωση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεταπολεμική επικράτηση της καταναλωτικής κουλτούρας και της απελευθερώσεως των ηθών σηματοδότησε μια βαθειά αλλαγή στο σύνολο των συναισθηματικών και πνευματικών δυνάμεων των ανθρώπων. Η αλλαγή αυτή δεν παραμένει απλώς στο οικονομικό ή επικοινωνιακό επίπεδο, αλλά αγγίζει την ποιότητα του χαρακτήρα του ανθρώπου, τις πράξεις και τις πεποιθήσεις του.