Ο π. Κωνσταντίνος Κοδζαμπογιούκης διηγείται πώς οδηγήθηκε στη θαυμαστή εύρεση των ιερών λειψάνων της Αγίας Χρυσής της Νεομάρτυρος, στο Κάστρο της Χρυσής, στην Πέλλα, όταν τον Οκτώβριο του 2009, κατά την επίσκεψή του στον χώρο, παρατήρησε ένα σημείο με κίτρινους ναρκίσσους, χωρίς κανένα εμφανές σημάδι τάφου. Όπως αφηγείται, από εκείνη τη στιγμή ένιωθε επίμονα μια εσωτερική παρότρυνση ότι η Αγία βρισκόταν κάτω από τα λουλούδια και ότι έπρεπε να προχωρήσει στην ανακομιδή. Στη συνέντευξη περιγράφει την εύρεση των λειψάνων, την ευωδία τους και τη συγκίνηση όσων ήταν παρόντες. Αναφέρει επίσης ότι, μετά την ανακομιδή, οι νάρκισσοι δεν άνθισαν ξανά στο συγκεκριμένο σημείο.

Μια προσωπική μαρτυρία για την εύρεση των ιερών λειψάνων της Αγίας Χρυσής. Ομιλητής: π. Κωνσταντίνος Κοδζαμπογιούκης, εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Πιπεριάς Πέλλας.

Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

“…Καί πρῶτα, τρεῖς ὁλόκληρους μῆνες τήν ράβδιζαν κάθε μέρα. Ἔπειτα, τήν ἔγδαραν καί ἔβγαλαν πολλές λωρίδες ἀπό τό δέρμα της καί τίς ἄφησαν κρεμασμένες μπροστά της, γιά νά δειλιάσει βλέποντας αὐτά. Τό αἷμα ἔτρεχε ποτάμι ἀπό τό παρθενικό σῶμα τῆς Μάρτυρος καί κοκκίνιζε τήν γῆ. Ἔπειτα, πύρωσαν μιά σούβλα καί τήν πέρασαν ἀπό τά αὐτιά τῆς Μάρτυρος, ὥστε ὁ καπνός ἔβγαινε ἀπό τήν μύτη καί τό στόμα της. Καί ἡ Μάρτυς τοῦ Χριστοῦ, ἄν καί ἔπασχε τέτοια καί τόσα πάνδεινα βάσανα πού μποροῦν νά κάμψουν καί αὐτούς τούς πλέον μεγαλόψυχους ἄνδρες, ὑπέμεινε μέ πολλή γενναιότητα, λαμβάνοντας δύναμη ἀπό τήν δύναμη τοῦ Σταυροῦ καί τόν ἐγκάρδιο ἔρωτα τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, ὅπως λέει ὁ ἅγιος Συμεών ὁ μεταφραστής, «ψυχή πού ἁλώθηκε ἀπό τόν ἔρωτα πρός τόν Θεό, δέν ὑπολογίζει τά παθήματα, ἀλλά ἐντρυφᾶ στά ἐπίπονα καί θάλλει μέ τήν κακοπάθεια». Ὅταν ἄκουσε ἡ Ἁγία ὅτι ἐκεῖ κοντά βρισκόταν ὁ προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα τοῦ Ἁγίου Ὄρους παπα-Τιμόθεος, τόν ὁποῖον εἶχε πνευματικό της πατέρα –ὁ ὁποῖος ἦταν ἄνδρας σεμνός καί ἀξιόπιστος καί διηγήθηκε σέ μᾶς τό παρόν μαρτύριο– τοῦ ἔστειλε μήνυμα μέ κάποιον Χριστιανό, νά προσεύχεται στόν Θεό γιά νά τήν ἀξιώσει νά τελειώσει θεαρέστως τόν δρόμο τοῦ Μαρτυρίου της. Τελικά, οἱ ὠμοί καί σκληρόκαρδοι ἐκεῖνοι, ἤ καλύτερα νά ποῦμε οἱ ὠμότεροι καί ἀπό αὐτά τά θηρία, σάν νά μή χόρτασαν ἀπό τόσα καί τόσα βασανιστήρα πού ἔκαναν στήν Ἁγία, ἀλλά θαυμάζοντες πῶς ἔμεινε ἀκόμη ζωντανή καί δέν πέθαινε –ὤ, τί κάνει ἡ κακία!– θύμωσαν τόσο καί πείσμωσαν, ὥστε μή ὑποφέροντες νά νικηθοῦν αὐτοί ἀπό ἕνα κορίτσι, κρέμασαν τό ἀρνάκι τοῦ Χριστοῦ σέ μιά ἀγριοαχλαδιά καί πέφτοντας πάνω της ὅλοι μέ τά μαχαίρια τους, κατέκοψαν σέ κομματάκια τό ἱερό σῶμα τῆς παρθένου. Καί μέ τόν τρόπο αὐτό ἡ καλή Χρυσῆ ἀφοῦ δοκιμάσθηκε καί λαμπρύνθηκε σάν τόν χρυσάφι στό χωνευτήρι τόσων βασάνων παρέδωσε τήν ἁγία της ψυχή στά χέρια τοῦ ἀθανάτου Νυμφίου της, λαμβάνοντας διπλό στεφάνι, τῆς παρθενίας καί τῆς ἀθλήσεως. Καί τώρα συγχορεύει καί συναγάλλεται στόν οὐρανό μαζί μέ τίς φρόνιμες καί ἀθλοφόρες παρθένες, παριστάμενη δεξιά τοῦ νυμφίου της Χριστοῦ καί μαζί Του συμβασιλεύει στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων.” (Ἐκ τοῦ Νέου Μαρτυρολογίου, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου)

Κατά τό 1795 ἔτος, Ὀκτωβρίου ιγ΄Ἐμαρτύρησεν ἡ Ἁγία Χρυσῆ (Ἐκ τοῦ Νέου Μαρτυρολογίου, Ἁγίου Νικοδήμου)

Ανακοίνωση Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, για την εύρεση και ανακομιδή των ιερών λειψάνων της Αγίας Νεομάρτυρος Χρυσής