Λόγια Αγίων
«Νομίζω ότι πραγματικά σοφός δεν είναι ο επιτήδειος στα λόγια, έχοντας άστατη κι απαίδευτη ψυχή, αλλά εκείνος που λέει λίγα περί αρετής, τη φανερώνει όμως με τα έργα του, κάνοντας με αυτά αξιόπιστο τον λόγο του»
Μέγας Βασίλειος
† Κυριακή της Σαμαρείτιδος
Περί της Σαμαρείτιδος και ότι πρέπει να καταφρονούμε τα παρόντα (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Σχετικά με τη συνάντηση του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ομιλία εις την τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα – Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ομιλία περί προορισμού (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom (†))
Η στάμνα της Σαμαρείτιδος († Αρχ. Χριστόδουλος Φάσσος)
Γνώσις και λατρεία του αληθινού Θεού (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
«ἐθαύμασαν ὃτι μετά γυναικός ἐλάλει» (Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος)
Κυριακή της Σαμαρείτιδος: Η επίσκεψη του Χριστού
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Για την αποστολή του Παύλου και του Βαρνάβα στην Αντιόχεια (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Η τεράστια αξία και τα είδη της ελεημοσύνης (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
“Ανάγκη κατηχήσεως του λαού του Θεού” (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Πώς Θα Σωθούμε: Λόγοι παρηγοριάς στους θλιμμένους (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Λόγοι παρηγοριάς στους θλιμμένους:
α΄. Η καλύτερη παρηγοριά για τους θλιμμένους είναι η επίγνωση των αμαρτημάτων τους
β΄. Η παρηγοριά της προσευχής
γ΄. Επτά ωφέλιμες και παρήγορες σκέψεις
δ΄. Η Θεία Κοινωνία
ε΄. Παρήγοροι λόγοι στους φτωχούς
ς΄. Παρήγοροι λόγοι στους αρρώστους και τους αναπήρους
z΄. Παρήγοροι λόγοι σ΄αυτούς που πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων
Όσα διάβασες ως εδώ, θα ήταν αρκετά για να παρηγορηθείς και να καταλάβεις πόσο ωφελείσαι από τις θλίψεις, αν δεν ήσουν κι εσύ, όπως όλοι μας, άνθρωπος αδύναμος. Για την αδυναμία, λοιπόν, και τη χαυνότητα της φύσεως, καθώς και για μεγαλύτερη ψυχική σου ενίσχυση, διάβασε και όσα είναι γραμμένα πιο κάτω.
Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής της Σαμαρείτιδος: Ομιλία περί του τι δηλοί το όνομα Χριστιανός (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
(Πράξ. 11, 19-30)
– Πότε ονομάστηκαν Χριστιανοί οι πιστεύσαντες στον Χριστό;
– Γιατί εδόθη αυτό το όνομα; Και πόσο σπουδαίο είναι αυτό για κάθε Χριστιανό;
– Ο άνθρωπος πριν την πτώση του έλαβε δύο εξουσίες από τον Δημιουργό του. Βασιλέας της κτίσεως και των παθών κύριος.
– Με την σταύρωση και την ανάστασή Του ο Χριστός επανέφερε στο αρχαίο αξίωμα τον άνθρωπο που είχε απωλέσει μετά την πτώση του.
– Το όνομα Χριστιανός είναι ενδοξότερο από το άρχων, ηγεμών, δεσπότης, βασιλεύς και οποιοδήποτε άλλο αξίας σημαντικόν όνομα.
– Τι έκανε ο διάβολος όταν οι μαθητές τού Χριστού ονομάστηκαν Χριστιανοί;
– Αρκεί όμως μόνο το άγιον όνομα “Χριστιανός” για την σωτηρία του ανθρώπου;
– Σε ποια περίπτωση το όνομα “Χριστιανός” θα μας κατακρίνει;
Διαβάστε περισσότερα »
Κυριακή της Σαμαρείτιδος: «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν» (Ιωάν. 4, 24) (Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος – Καθηγητής)
(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σαμαρείτιδος)
Η Ε΄ Κυριακή από του Πάσχα είναι αφιερωμένη στη συνάντηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με μια Σαμαρείτιδα γυναίκα, «αιρετική», κατά τους Ιουδαίους και αμαρτωλή, στο ιστορικό φρέαρ του Ιακώβ. Σε αυτή τη συνάντηση και με τον διάλογο που άνοιξε μαζί της, αποκάλυψε ύψιστες σωτήριες αλήθειες.
Οι σύγχρονοι άνθρωποι θερίζουν ό,τι έσπειραν (Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης)
Εἶναι μεγάλη ἡ ἀνησυχία τῶν ἀληθινῶν χριστιανῶν ἀπὸ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴ σύγχρονη κοινωνία. Ἔχουν τὴν αἴσθηση ὅτι οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί τους εἶναι νεοειδωλολάτρες καὶ στὴ ζωή τους δὲν ἔχουν τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, κινοῦνται χωρὶς προσανατολισμὸ καὶ οἱ ἐπιλογές τους δὲν ἀκολουθοῦν τὶς ἠθικὲς ἐντολές. Ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους μὲ κάθε τρόπο. Ἡ ἐπιλογὴ τους αὐτὴ συντελεῖ στὴν ἐξαθλίωση τῆς κοινωνίας, χωρὶς νὰ συναισθάνονται τὸ μεγάλο κακὸ ποὺ δημιουργοῦν καὶ μέσα στὸ ὁποῖο εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ οἱ ἴδιοι νὰ ζήσουν. Ὡστόσο, ὅταν τὸ κακὸ πλήξει τὴν προσωπική τους ζωή, θορυβοῦν κατηγορώντας τοὺς ἄλλους καὶ ἐπιπόλαια ἀθωώνουν τὸν ἑαυτό τους!
Μεσοπεντηκοστή: Ερμηνεία της ευαγγελικής περικοπής
[Ιω. 7, 37-52 και 8, 12]
«Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (: Κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής [της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε: ‘’Εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου μέσω της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα, σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν’’)» [Ιω. 7 , 37-38].
Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.







