«Οὐδὲν γὰρ πτωχότερον διανοίας ἐκτὸς Θεοῦ φιλοσοφούσης τὰ τοῦ Θεοῦ» (Δεν υπάρχει πιο φτωχό πράγμα της διανοίας, του να θέλει να φιλοσοφεί, να θεολογεί τα του Θεού, χωρίς τον Θεό)
Άγιος Διάδοχος Επίσκοπος Φωτικής
† Κυριακή Ε’ Ματθαίου
Δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου, 2026
Λόγος εις τον δαιμονιζόμενον των Γεργεσηνών (Βασίλειος Επίσκοπος Σελευκείας)
Η θεραπεία του δαιμονισμένου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Η κατάπαυση της τρικυμίας – Η θεραπεία των δαιμονιζομένων (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Η θεραπεία των Γεργεσηνών († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Η θεραπεία των δύο δαιμονισμένων († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
† Άγιος Μιχαήλ ο Χωνιάτης Μητροπολίτης Αθηνών (4/7)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου, 2026
Από το Συναξάρι – Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης, Μητροπολίτης Αθηνών
Κυριακή Ε’ Ματθαίου: Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου, 2026
(Ματθ. η’ 28 – 34, θ’ 1)
- Η έρευνα των λόγων του Θεού είναι έργο της ευλάβειας και προθυμίας των πιστών, η κατανόηση όμως αυτών των λόγων και η εξ αυτών καρποφορία, είναι έλεος του πανοικτίρμονος Θεού.
- Γιατί ο Μάρκος και ο Λουκάς στη διήγηση του θαύματος αναφέρουν ένα δαιμονιζόμενο στη χώρα των Γαδαρηνών, ενώ ο Ματθαίος στη δική του, αναφέρει δύο δαιμονιζόμενους και στην χώρα των Γεργεσηνών;
- Γιατί οι δαιμονιζόμενοι ζούσαν στα μνήματα;
- Θα κριθούν και οι δαίμονες κατά την ημέρα της Κρίσεως;
- Γιατί οι δαίμονες παρεκάλεσαν να εισέλθουν στην αγέλη των χοίρων και γιατί ο Κύριος τους έδωσε άδεια;
- Γιατί ο δικαιότατος Θεός επέτρεψε να ζημιωθούν οι ιδιοκτήτες των χοίρων;
- Γιατί οι κάτοικοι της πόλης ζήτησαν από τον Ιησούν να φύγει από την περιοχή τους, αντί να θαυμάσουν και να ευχαριστήσουν για την θεραπεία των δαιμονιζόμενων;
Κυριακή Ε’ Ματθαίου: Η ψυχοσωματική μας υγεία (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου, 2026
[Ματθ. 8, 28-34 και 9, 1]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-7-2001
Όποτε, αγαπητοί μου, η ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε θεραπεία δαιμονιζομένων, αισθανόμεθα μία θλίψη για το φαινόμενο του δαιμονισμού. Όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή. Και ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Όσο και αν θέλομε να την αμφισβητήσομε, ιδίως άνθρωποι άπιστοι, που δεν πιστεύουν ούτε σε αγγέλους ούτε σε δαίμονες, για να μην πω δεν πιστεύουν ούτε στον Θεό, αυτοί αμφισβητούν. Κι όμως ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Σκληρή και φοβερή πραγματικότητα. Και εξ αντικειμένου πραγματικότητα… Διότι όταν επνίγησαν οι χοίροι- κανένα ζώο δεν αυτοκτονεί, είναι γνωστό- τόσες χιλιάδες χοίροι να πάνε να πνιγούν στην λίμνη…,αυτό δείχνει -και το έδειξε ο Θεός εις τους Σαδδουκαίους, οι οποίοι δεν πίστευαν εις τους δαίμονες, ούτε σε αγγέλους- είναι μία πραγματικότητα. Τόσες χιλιάδες χοίροι να αυτοκτονήσουν;
Το καλύτερο μνημόσυνο για τους αυτόχειρες
Δημοσιεύθηκε στις 2 Ιουλίου, 2026
Οἱ πρόσφατες αὐτοκτονίες νέων ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἡ αἰσθητὴ αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀναδεικνύουν τὴν ἄμεση ἀνάγκη οὐσιαστικῆς ἐπανασύνδεσης τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἡ Ὁποία παραμένει ἡ μοναδικὴ ἄγκυρα γιὰ τοὺς ναυαγοὺς τῆς ζωῆς καὶ μπορεῖ νὰ δώσει διέξοδο στὰ ἀδιέξοδα τῆς ὑλιστικῆς ζωῆς.
Γνώση ή νόημα; Το μεγάλο δίλημμα της σύγχρονης σκέψης (Πέτρος Φαραντάκης, Δρ Φιλοσοφίας)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Ιουλίου, 2026
Στη σύγχρονη συνθήκη παρατηρείται μια ολοένα εντεινόμενη τάση να ερμηνεύονται τα ανθρώπινα φαινόμενα αποκλειστικά υπό το πρίσμα της επιστημονικής αντικειμενοποίησης, κατά την οποίαν η εμπειρία αναλύεται, μετριέται και εντάσσεται σε γενικά ή ειδικά σχήματα εξήγησης. Εντός αυτού του πλαισίου, το προσωπικό βίωμα υποβαθμίζεται ή ακόμη και αποσιωπάται, ενώ η φιλοσοφική και υποκειμενική θέαση του κόσμου αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα ή μη αξιόπιστη. Ωστόσο, η ίδια αυτή επιστημονική διαμεσολάβηση δεν είναι ουδέτερη: συγκροτείται εντός ιστορικών, ιδεολογικών και οικονομικών πλαισίων, τα οποία επηρεάζουν τόσο τα ερωτήματα που τίθενται όσο και τις απαντήσεις που προκρίνονται.
Οι «αριστούχοι» των Πανελληνίων και οι «εφηβικές συμμορίες» (Ηλίας Γιαννακόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 30 Ιουνίου, 2026
Δύο όψεις της ίδιας κοινωνίας.
istock
Τις τελευταίες ημέρες το διαδίκτυο και τα μέσα ενημέρωσης μοιάζουν να κινούνται ανάμεσα σε δύο εικόνες της ίδιας γενιάς, τόσο αντιφατικές ώστε προκαλούν αμηχανία.
Από τη μία πλευρά προβάλλονται, και δικαίως, τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι υψηλές επιδόσεις των αριστούχων των φετινών Πανελλαδικών Εξετάσεων, των μαθητών που κατέκτησαν βαθμολογίες πάνω από το 19.
Από την άλλη, η επικαιρότητα κυριαρχείται από τον τραγικό θάνατο ενός δεκαπεντάχρονου από τα χέρια ενός δεκαεπτάχρονου, μέλους εφηβικής συμμορίας (και μόνο η χρήση του όρου προκαλεί φόβο και μελαγχολία για την κοινωνία μας), σε ένα περιστατικό που μοιάζει να στερείται λογικής αιτίας και αφορμής.
Δύο εικόνες της ίδιας νεότητας, δύο διαφορετικοί δρόμοι, δύο πραγματικότητες που γεννήθηκαν μέσα στην ίδια κοινωνία και απαιτούν κάτι περισσότερο από εύκολες διαπιστώσεις.
