Λόγια Αγίων

«Μην απελπίζεσαι. Ο Χριστός δεν ήρθε για τους τέλειους, αλλά για τους πληγωμένους, τους κουρασμένους, τους απογοητευμένους. Εκεί όπου εσύ βλέπεις σκοτάδι, ο Χριστός ανάβει φως. Μείνε στην προσευχή και η ελπίδα θα ανθίσει πάλι στην καρδιά σου»

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

† Αγ. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων (23/10)

iakovos

Αγ. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων

Κυριακή ΣΤ’ Λουκά: Μια ιστορία διαστροφής του νου († π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 8ο, στίχοι 27 ἕως 39, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 22-10-2006.

Γνωστή καί πάλι ἡ διήγηση καί ἀπό ἄλλες περιπτώσεις παράλληλης θεραπείας δαιμονισμένων ἀπό τόν Χριστό, ἡ ὁποία ὅμως διήγηση δέν μπορεῖ νά κοιταχτεῖ μονοτόνως, δηλαδή μόνο μέ μιά ματιά, ὅτι ὁ Χριστός βρίσκει ἕνα δαιμονισμένο καί τόν γιατρεύει. Αὐτό εἶναι δεδομένο. Ἡ περικοπή ἀνοίγει ἄλλες πολύ βαθιές προοπτικές καί μάλιστα κεντρικό σημεῖο ἀφετηρίας, γιά νά μποῦμε στίς βαθύτερες προοπτικές τῆς περικοπῆς, εἶναι αὐτό τό ὁποῖο εἶπε ὁ δαιμονισμένος ὅταν ὁ Χριστός τόν ρώτησε «ποιό εἶναι τό ὄνομά σου;», πού εἶπε «λεγεών», γιατί, λέει τό κείμενο, ἦταν πολλά τά δαιμόνια πού εἶχε μέσα.

Διαβάστε περισσότερα »

Από την Σύλληψη έως την ΜΕΘ: Τα Νομικά Παράδοξα που «τεμαχίζουν» την Ανθρώπινη Ύπαρξη (Στέλιος Τσιάρας)

ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Από την αγέννητη ζωή έως την εντατική φροντίδα: η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα όρια της νομικής προστασίας.

Πού ξεκινά και πού τελειώνει η ανθρώπινη ζωή; Για την βιολογία, η απάντηση είναι απλή: η ζωή είναι ένα ενιαίο, αδιάσπαστο διάνυσμα που ξεκινά από την στιγμή που το γονιμοποιημένο κύτταρο αποκτά την δική του κυτταρική ενέργεια και ολοκληρώνεται όταν αυτή η ενέργεια εγκαταλείψει οριστικά τον οργανισμό. Ωστόσο, για το σύγχρονο νομικό και κοινωνικό σύστημα, η ανθρώπινη ταυτότητα μοιάζει να ορίζεται «κατά το δοκούν», δημιουργώντας κραυγαλέες αντιφάσεις που αγγίζουν τα όρια της ηθικής και βιολογικής υποκρισίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Η κόπωση του φωτός. Στοχασμοί για το δαιμόνιο μεσημβρινό. (Πέτρος Φαραντάκης, Δρ Φιλοσοφίας)

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Ανάμεσα στις πλέον αινιγματικές εικόνες της βιβλικής και πατερικής παράδοσης συγκαταλέγεται το «δαιμόνιο μεσημβρινό», μια έκφραση που διασώζεται στον 90o Ψαλμό  και η οποία, διαμέσου των αιώνων, απέκτησε βαθύ φιλοσοφικό, ψυχολογικό και πνευματικό περιεχόμενο. Η δύναμη της εικόνας αυτής έγκειται ακριβώς στο παράδοξό της. Ενώ ο άνθρωπος θα ανέμενε ότι το κακό δρα μέσα στη νύχτα, το σκοτάδι και την αβεβαιότητα, η βιβλική σοφία τοποθετεί τη δοκιμασία στην καρδιά της ημέρας, τη στιγμή κατά την οποία ο ήλιος βρίσκεται στο απόγειό του και τίποτε δεν φαίνεται να κρύβεται. Το μεσημβρινό δαιμόνιο δεν είναι η σκιά που προκαλεί ο φόβος της άγνοιας· είναι η σκιά που γεννά η υπερβολική οικειότητα με το φως.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο άνθρωπος εγκαταλείπει τον άνθρωπο (Σωτήρης Γουνελάς)

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Στην Καθημερινή της 23ης Αυγούστου 2026 δημοσιεύτηκαν μεταξύ άλλων δύο εξαιρετικά άρθρα: το ένα της Τ. Καραϊσκάκη («Όλο και λιγοστεύουν οι “ίδιοι με μένα”» και το άλλο της Τ. Επτακοίλη («Ώρα για ψηφιακή αποτοξίνωση»). Και τα δύο εστιάζουν σε ζητήματα που αφορούν τη ζωή των ανθρώπων όπως διαμορφώνεται σήμερα μέσω των ηλεκτρονικών συστημάτων. Σκέφτηκα να αναδείξω τη σημασία τους γιατί τα τελευταία χρόνια επέρχεται ένας Αρμαγεδδών τεχνοκρατικής «πανδημίας» που, ενώ κατακλύζει τον πλανήτη, φαίνεται να περνάει απαρατήρητος ως τέτοιος. Και μάλιστα στα μάτια δισεκατομμυρίων ανθρώπων που μοιάζουν εγκλωβισμένοι σε μια τεχνολογία που τις αληθινές όψεις της αγνοούν.

Διαβάστε περισσότερα »

Το κήρυγμα στην θεία Λειτουργία (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ἡ λατρεία συνδέεται ἀναπόσπαστα μέ τό κήρυγμα. Αὐτό τό βλέπουμε στόν «Μυστικό Δεῖπνο» τοῦ Χριστοῦ μέ τούς Μαθητές Του, ὅπου συνδέθηκε ὁ Μυστικός Δεῖπνος μέ τήν διδασκαλία. Αὐτό τό συναντᾶμε στήν πρώτη Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, ἀλλά αὐτό περιγράφεται στούς λεγομένους Ἀπολογητές καί σέ ὅλη τήν μεταγενέστερη ἐκκλησιαστική παράδοση. Σέ κάθε θεία Λειτουργία διαβάζονται τά ἀναγνώσματα, τό Ἀποστολικό καί τό Εὐαγγελικό, καί ἔπειτα οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ Κληρικοί καί ἑνίοτε καί οἱ θεολόγοι, μέ ἄδεια τοῦ Ἐπισκόπου, ὁμιλοῦν στό ἐκκλησίασμα καί ἀναλύουν τά κείμενα αὐτά. Στίς Θεολογικές Σχολές, ἐκτός ἀπό διαφόρους τομεῖς, ὑπάρχει καί ὁ τομέας τῆς Λειτουργικῆς καί Ὁμιλητικῆς, καί οἱ φοιτητές μαθαίνουν καί ἐκπαιδεύονται στόν τρόπο τοῦ κηρύγματος, πού εἶναι ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Λατρείας. Ἔτσι, μαθαίνουμε τήν διάκριση μεταξύ τοῦ λόγου, τῆς ἀνώτερης ὁμιλίας, καθώς, ἐπίσης, καί γιά τά ἄλλα μέρη τοῦ λόγου πού εἶναι ἔξω ἀπό τήν λατρεία, ὅπως εἶναι ἡ Διάλεξη, ἡ Εἰσήγηση σέ Συνέδρια, οἱ Ὁμιλίες σέ διάφορα ἀκροατήρια, οἱ Προσφωνήσεις.

Ἐδῶ θά ἤθελα νά περιορισθῶ στό εὐχαριστιακό κήρυγμα, πού κατά βάση εἶναι ἑρμηνευτικό τῶν Γραφῶν, καί ἔχει κατηχητικό χαρακτήρα, ἄλλωστε (πρέπει νά) γίνεται ἀμέσως μετά τήν ἀνάγνωση τῶν Ἀποστολικῶν καί Εὐαγγελικῶν ἀποσπασμάτων, στήν λεγόμενη «Λειτουργία τῶν Κατηχουμένων», ὥστε νά κατηχηθοῦν καί αὐτοί, μαζί μέ τούς πιστούς, καί νά ἀποχωρήσουν στήν συνέχεια ἀπό τόν Ἱερό Ναό.

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes