Γιατί υποφέρουν οι Χριστιανοί; (Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης)

theologia

Οι κοσμικοί προβληματίζονται κάθε φορά που βλέπουν τους συνειδητούς χριστιανούς να υποφέρουν ή ν’ αντιμε­τωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις. Νο­μίζουν ότι οι άνθρωποι του Θεού είναι απαλλαγμένοι απ’ όλα αυτά. Μερικοί μά­λιστα, αμφισβητώντας τις   προθέσεις τους, λένε ότι γι’ αυτό το σκοπό κατα­φεύγουν στο Θεό! Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι ανεύθυνοι και αποκαλύπτουν την  επιπολαιότητα με την οποία βλέπουν τα θρησκευτικά θέματα οι εκτός της Εκκλη­σίας κοσμικοί. Συχνά, προβληματισμό έχουν και οι ίδιοι οι χριστιανοί, οι οποίοι άλλοτε παραπονούνται και άλλοτε γογγύζουν.
Το θέμα αυτό είναι πνευματικό και μόνο πτυχές του μπορεί κανείς να μελετήσει, γι’ αυτό και ρώτησα το Νήφωνα:
«Πώς μπορούμε ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα, γιατί επιτρέπει ο Θεός να δοκι­μάζονται οι χριστιανοί, την ώρα που οι άλλοι άνθρωποι απολαμβάνουν τα υλικά αγαθά, ζουν μέσα στις σαρκικές ηδονές και δεν πιστεύουν στην αιώνια ζωή;» «Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη απάν­τηση. Και δεν υπάρχει, νομίζω. Πώς ν’ απαντήσω εγώ στο «γιατί επιτρέπει ο Θε­ός;». Πώς μπορώ εγώ να ερευνήσω το σχέδιό Του; Πάντως, είναι σίγουρο ότι καθετί που επιτρέπει ο Θεός να εμφανι­στεί στη ζωή τού χριστιανού, είναι ενταγ­μένο στην πρόνοιά Του, η οποία αδιάκο­πος εκδηλώνεται προς όλους τους ανθρώπους. Για να ξεπεράσω την πνευ­ματική μου πτωχεία θα επικαλεστώ τον ιερό Χρυσόστομο, ο οποίος συχνά αναφέρεται στο θέμα που μας απασχολεί. Θυμάμαι εκείνα που λέει στην α’ ομιλία του. «Εις τους ανδριάντας» για να εξηγήσει τις πολλές και πολλών ειδών κακοπάθειες των αγίων ανθρώπων. Ο άγιος μιλάει για δέκα αιτίες. Ελπίζω να με βοη­θήσει η μνήμη μου για να σου τις πω.

Πρώτη, λοιπόν, αιτία που επιτρέπει ο Θεός να κακοπαθούν οι ενάρετοι, είναι η προφύλαξή τους απ’ το φοβερό πάθος της υπερηφάνειας. Ως αδύνατοι άνθρω­ποι είναι εύκολο να παρασυρθούν στο συγκεκριμένο πάθος, παρακινούμενοι απ’ το μέγεθος των κατορθωμάτων τους, αλλά και απ’ τα θαύματα που επιτελούν.

Δεύτερη αιτία είναι ο περιορισμός τού ενθουσιασμού που έχουν οι άλλοι για το πρόσωπό τους και η διάλυση της ψευδαί­σθησης πως οι άγιοι είναι ανώτεροι της ανθρώπινης φύσης και πρέπει να θεωρούνται ως θεοί! Δυστυχώς η ψευδαί­σθηση αυτή υπάρχει και στις μέρες μας. Τα συχνά φαινόμενα της προσωπολατρείας και της τυφλής προσκόλλησης σε διάφορους γέροντες την επιβεβαιώνει.

Τρίτη αίτια είναι η φανέρωση της δύναμης του Θεού. Ό,τι πετυχαίνουν οι άγιοι δεν είναι αποτέλεσμα της δικής τους δύνα­μης, αλλά της παντοδυναμίας τού Θεού, η οποία εκδηλώνεται μέσω των ασθενούντων και δοκιμαζομένων αγίων.

Τέταρτη αιτία τής κακοπαθείας τών αγίων είναι η γνωστοποίηση της υπομονής τους αλλά και της αφοσίωσής τους στο Θεό. Να φα­νεί η ευγνωμοσύνη τους προς το Θεό κι ας υποφέρουν πολλές θλίψεις. «Τοις αγίοις αρκεί τούτο εις αμοιβήν και αντίδοσιν, το θεραπεύειν τον Θεόν».

Πέμπτη αίτια, για να στοχαζόμαστε την ανάστα­ση και την αιώνια ζωή. Γιατί, όταν δεις έναν δίκαιο και γεμάτο από αρετή άνθρω­πο να υποφέρει πολλά κακά και να φεύ­γει απ’ αυτό τον κόσμο, δεν είναι δυνατό να μην σκεφθείς την άλλη ζωή όπου ο Θεός θα του επιτρέψει την απόλαυση των κόπων του.

Έκτη αιτία είναι η παρηγοριά και η ανακούφιση όλων εκείνων που έχουν στη ζωή τους παρόμοιες θλίψεις, χωρίς όμως την αγιότητα. Αφού οι άγιοι υπέφεραν τόσα, φυσικό είναι να υποφέ­ρουν και αυτοί.

Έβδομη αίτια η παρακίνηση των ανθρώπων να μιμηθούν τους αγίους, οι οποίοι, παρ’ όλη τη φυσική τους αδυναμία, πέτυχαν σπουδαία πράγ­ματα.

Όγδοη αιτία είναι η γνώση για το ποιοι άνθρωποι είναι δυστυχείς και ποιοι ευτυχείς. Το παράδειγμα των αγίων ανα­τρέπει την κοινή αντίληψη.

Ένατη είναι η διαπίστωση ότι οι θλίψεις μάς κάνουν δοκιμότερους στην κατά Θεόν ζωή.

Και δέκατη, επίσης σημαντική διαπίστωση, ότι τα στεφάνια και τα βραβεία πλεονά­ζουν και οι αμοιβές αυξάνονται, όταν οι άνθρωποι περνούν μέσα από πολλές θλί­ψεις την παρούσα ζωή. Είναι πράγματι σοφές οι εξηγήσεις αυτές του ιερού Χρυ­σοστόμου», είπε ο φίλος μου.

Κι εγώ κατέληξα: «Πρέπει να ευχαρι­στούμε το Θεό για όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Ιδιαίτερα για τα δυσάρε­στα. Αλίμονο, αν ο χριστιανός αρχίσει να παραπονείται και να γογγύζει. Είναι σίγουρο ότι δεν θα σωθεί».

(Πηγή: «Ορθόδοξος Τύπος» 17/10/2008)


RSS
Facebook
Google+
https://alopsis.gr/%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%AF-%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%B2-%CE%B4/">
SHARE
[Ψήφοι: 1 Βαθμολογία: 5]