Ένα γράμμα για σένα… για τον καθηγητή μου… (Ένας μαθητής με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες)

Αν έβρισκα το θάρρος να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου πω όσα με γεμίζουν αγωνία, ίσως σου εμπιστευόμουνα τις παρακάτω σκέψεις :

Αισθάνομαι πολύ μεγάλο φόβο και άγχος όταν πρόκειται να συζητήσω το πρόβλημά μου με κάποιον ενήλικα. Το άγχος και οι ενοχές μου είναι μεγάλες, γιατί πολλές φορές γεύτηκα την απόρριψη ακόμα και των γονιών μου, των δασκάλων μου ή των συμμαθητών μου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Πριν πάω στο σχολείο, όλοι έλεγαν πως ήμουνα ένα πανέξυπνο παιδί.

Έπεσαν από τα σύννεφα όταν στην πρώτη τάξη του Δημοτικού συνάντησα τεράστιες δυσκολίες στο διάβασμα και στο γράψιμο…Με στείλανε σε ειδικό κέντρο όπου διαγνώστηκε πως έχω «μαθησιακά προβλήματα δυσλεκτικού τύπου». Όπως τα περισσότερα δυσλεκτικά παιδιά, έτσι και εγώ μπήκα στην εφηβεία έχοντας την γεύση της σχολικής αποτυχίας και της απόρριψης.

Με τη βοήθεια ειδικών είχα καταφέρει να μάθω να διαβάζω και να γράφω (ανορθόγραφα)

Ήρθα στο Γυμνάσιο, έχοντας δεχτεί το πρόβλημά μου.

Είχα μάλιστα την εντύπωση πως το αντιμετωπίζω σωστά. Ξεκίνησα λοιπόν με ενθουσιασμό και αισιοδοξία, αλλά γρήγορα διαπίστωσα πως μου είναι αδύνατον να ανταποκριθώ στις αυξημένες απαιτήσεις τις δικές σου και των άλλων καθηγητών. Επειδή έχω πια ξεπεράσει τα πιο βασικά συμπτώματα της δυσλεξίας, έχεις μπερδευτεί και νομίζεις ότι είμαι απλά “τεμπέλης”, “απρόσεκτος”, ” δεν παίρνω τα γράμματα”. Είμαι, τέλος πάντων, “κακός μαθητής” κατά τη γνώμη σου. Βλέπεις τώρα, που είμαι στην εφηβεία, δεν αντιστρέφω πια τα γράμματα. Ξεχωρίζω το δεξί από το αριστερό.

Η ομιλία μου είναι σωστή και ώριμη και δεν χαρακτηρίζομαι από ιδιαίτερη υπερκινητικότητα. Επομένως, κατά τη γνώμη σου, δεν έχω δυσλεξία!

Όμως κύριε καθηγητά, σκέφτηκες ποτέ μήπως κάνεις λάθος στην εκτίμησή σου για μένα;

Διαφέρω από τους συμμαθητές μου μόνο στο ότι δεν μπόρεσα να μάθω με τις εκπαιδευτικές μεθόδους που έμαθαν εκείνοι. Οι ειδικοί λένε, πως εγώ χρειάζομαι “εξατομίκευση της διδασκαλίας και συστηματική ενθάρρυνση”.

Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοούν. Ξέρω πως δεν είμαι κουτός.

Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί δυσκολεύομαι τόσο.

Είναι πολύ σημαντικό για μένα να αναπτυχθεί εμπιστοσύνη μεταξύ μας.

Αν εσύ πιστέψεις σε μένα και στις δυνατότητες μου, ίσως με πείσεις να πιστέψω κι εγώ στον εαυτό μου. Τότε μόνο θα καταφέρω να ξεφύγω από το “φαύλο κύκλο”, όπου έχω εγκλωβιστεί. Θα μπορέσω ίσως, να ξεπεράσω το πρόβλημά μου και να χαρώ τις μικρές μου επιτυχίες. Δε θέλω τη συμπόνια σου. Θέλω μόνο την συμπάθεια και την αγάπη σου. Οδήγησέ με να μάθω “πώς να μαθαίνω” και μη μου “χαρίζεις” απλά βαθμούς για να “περνάω την τάξη”. Δε με βοηθάς έτσι.

Έχω ανάγκη από τη διακριτική σου βοήθεια όταν δυσκολεύομαι και από τον ζεστό σου έπαινο, όταν πετυχαίνω στις προσπάθειές μου.

Μη δίνεις τόσο μεγάλη σημασία στα τρομερά ορθογραφικά μου λάθη. Μη κοκκινίζεις το γραπτό μου. Τρομάζω και δε θέλω να το βλέπω. Δε θα διορθωθώ έτσι. Ψάξε στο περιεχόμενο. Δε μπορεί, κάτι θετικό θα βρεις.

Και όταν δημιουργώ διάφορα προβλήματα κατά την ώρα του μαθήματος, να με προσέξεις προσπαθώ. Θέλω να σε κάνω να ασχοληθείς μαζί μου. Έχεις σκεφτεί ποτέ, πως ίσως με αυτόν τον αρνητικό τρόπο, ζητώ βοήθεια;

Φοβάμαι τόσο πολύ για το μέλλον μου.

Δεν πιστεύω καθόλου στον εαυτό μου. Νιώθω ανασφάλεια. Αισθάνομαι πως οι προσπάθειές μου δεν έχουν αποτέλεσμα. Σπάνια αμείβομαι…

Η αποτυχία μου σε αυτόν τον τομέα αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη για την ψυχοσωματική μου ισορροπία: Χάνω την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, ενώ συσσωρεύονται πολλά εκπαιδευτικά και ψυχολογικά προβλήματα, που δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο: Έχω μαθησιακές δυσκολίες και αποτυγχάνω στο σχολείο. Η αποτυχία με κάνει να νιώθω ανασφάλεια.

Η ανασφάλεια με οδηγεί να εγκαταλείψω την προσπάθεια να μάθω.

Η εγκατάλειψη της προσπάθειας απογοητεύει εσένα, τον καθηγητή μου και με απορρίπτεις. Η απόρριψη σου μου δημιουργεί ψυχολογικά προβλήματα. Τα ψυχολογικά μου προβλήματα με κάνουν να επαναστατώ, να έχω άσχημη συμπεριφορά με αποτέλεσμα εσύ να με απορρίπτεις περισσότερο και έτσι, με τη δική σου μεγαλύτερη απόρριψη, κλείνει ο κύκλος που με οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε περισσότερες μαθησιακές δυσκολίες και σχεδόν με αναγκάζει να εγκαταλείψω το σχολείο…

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να ανακαλύψω σε ποιον τομέα θα τα καταφέρω καλύτερα. Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να βρω και να αξιοποιήσω τα «δυνατά μου σημεία»

Δώσε μου ευκαιρίες να πάρω μέρος σε σχολικές δραστηριότητες, που θα δείξουν τις ικανότητες και τα ιδιαίτερα προσόντα μου. Ζεσταίνεται η ψυχή μου όταν επιβραβεύεις τις δυνατότητες και τις προσπάθειες μου και δεν εστιάζεις στις αδυναμίες μου.

Αισθάνομαι πως ενδιαφέρεσαι για μένα κάθε φορά που μου παρέχεις εξατομικευμένη, διακριτική βοήθεια και όταν επαναλαμβάνεις αρκετές φορές τα κύρια σημεία, την ώρα της παράδοσης.

Δείχνεις ενδιαφέρον για μένα όταν αφήνεις τις σημειώσεις σου στον πίνακα, όσο γίνεται περισσότερο. Νιώθω πως θέλεις να τα καταφέρω κάθε φορά, που γράφεις ευανάγνωστα στον πίνακα και χρησιμοποιείς διαφορετικά χρώματα κιμωλίας στις διάφορες ενότητες.

Με βοηθάς πάρα πολύ όταν μου δίνεις φωτοτυπημένες, περιληπτικές σημειώσεις. Φροντίζεις να μου τις δίνεις πάντα στο τέλος του μαθήματος, για να παρακολουθώ την παράδοση, αντί να προσπαθώ να τις διαβάσω.

Ενθουσιάζομαι τόσο όταν μου επιτρέπεις να χρησιμοποιώ για τις εργασίες μου τον υπολογιστή και ιδιαίτερα τον επεξεργαστή κειμένου. Χαίρομαι όταν μου δίνεις ευκαιρίες για εξάσκηση στην πληκτρολόγηση.

Απολαμβάνω να δουλεύω στις ομάδες «συνεργατικής μάθησης» όπως τις ονομάζεις. Αισθάνομαι υπερήφανος για τη μουσική επένδυση και την καλλιτεχνική παρουσίαση της εργασίας της ομάδας μας. Αρχίζω να γίνομαι περιζήτητος, τώρα, που όλοι ανακάλυψαν το ιδιαίτερο ταλέντο μου στη μουσική και τα εκπληκτικά, κατά τη γνώμη τους, καλλιτεχνικά μου δημιουργήματα.

Είναι πολύ σημαντικό για μένα να αναπτυχθεί εμπιστοσύνη μεταξύ μας.

Αν εσύ πιστέψεις σε μένα και στις δυνατότητες μου, ίσως με πείσεις να πιστέψω κι εγώ στον εαυτό μου. Φοβάμαι για το αύριο, για την κοινωνική μου ένταξη και την επαγγελματική μου αποκατάσταση…

Έχω μεγάλη ανάγκη να αναπτύξω «δεξιότητες ζωής». Να μπορώ δηλαδή να επιλύω προβλήματα, να παίρνω αποφάσεις, να επικοινωνώ, να διαχειρίζομαι το άγχος μου.

Μια ουσιαστική επικοινωνία, δική σου και δική μου, με τους γονείς μου και με τους ειδικούς θα με βοηθήσει να τα καταφέρω στις «δεξιότητες της ζωής» και να αποκτήσω την αυτοεκτίμηση που έχω χάσει.

Παρόλο που συχνά αποτυχαίνω, μη με απορρίπτεις εύκολα. Πίστεψέ με, προσπαθώ πολύ.

Δεν φταίω, ξέρεις, αν δεν τα καταφέρνω πάντα.

Δεν επέλεξα εγώ να έχω ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.

 

Ένας μαθητής

με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες

[Ψήφοι: 8 Βαθμολογία: 4.5]