Θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω ένα μικρό απόσπασμα από μία επιστολή που διαβαζόταν κάθε φορά που συνεδρίαζαν οι εκπαιδευτικοί της ειδικής αγωγής σ’ ένα συνέδριο στην Ουαλία. Ήταν μία επιστολή ενός κρατουμένου στο στρατόπεδο Νταχάου.
Τα Μεγάλα Ψέματα του Facebook (Ανθή Παναγιωτάκη)
Δημοσιεύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου, 2011
Σε συμφωνία με την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ κατέληξε η μεγαλύτερη υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης. Το Facebook παραδέχτηκε ότι παραπλάνησε τα μέλη του κατ’ επανάληψη από το Δεκέμβριο του 2009 έως τον Ιούλιο του 2010. Αποδέχτηκε να τεθεί υπό επιτήρηση επί 20 χρόνια, με την απειλή επιβολής προστίμου 16.500 δολαρίων την ημέρα για κάθε μελλοντική παραβίαση της συμφωνίας.
Στο εξής, για να γίνουν «κάποιες αλλαγές» στην πολιτική τήρησης του ιδιωτικού απορρήτου στο Facebook θα απαιτείται η συναίνεση του χρήστη. Επιπλέον, επί είκοσι χρόνια όλες οι αλλαγές θα πρέπει να φέρουν την έγκριση ανεξάρτητων ελεγκτών.
Ας δούμε εν συντομία τι έκανε το Facebook με τα προσωπικά μας στοιχεία, εν αγνοία μας.
Στο εξής, για να γίνουν «κάποιες αλλαγές» στην πολιτική τήρησης του ιδιωτικού απορρήτου στο Facebook θα απαιτείται η συναίνεση του χρήστη. Επιπλέον, επί είκοσι χρόνια όλες οι αλλαγές θα πρέπει να φέρουν την έγκριση ανεξάρτητων ελεγκτών.
Ας δούμε εν συντομία τι έκανε το Facebook με τα προσωπικά μας στοιχεία, εν αγνοία μας.
Κυριακή ΙΑ’ Λουκά: Ομιλία εις την Κυριακήν των Προπατόρων (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Δημοσιεύθηκε στις 9 Δεκεμβρίου, 2011
Η συμμετοχή στον πόνο των άλλων (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)
Δημοσιεύθηκε στις 8 Δεκεμβρίου, 2011
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος πονάη γιὰ τὸν συνάνθρωπο του, ὁ Θεὸς κατὰ κάποιον τρόπο συγκινεῖται, χαίρεται, γιατὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, μὲ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει, συγγενεύει μαζί Του, καὶ τοῦ δίνει θεία παρηγοριά. Ἀλλιῶς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀντέξη τὸν πόνο γιὰ τὸν συνάνθρωπό του.
Διαβάστε περισσότερα »
Πώς προσεύχεσαι; (Αγ. Κασσιανός ο Ρωμαίος)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Δεκεμβρίου, 2011
Αν παρακαλούσαμε κάποιον άρχοντα – όχι για να μας γλιτώσει τη ζωή μας, αλλά απλά για να μας κάμει κάποια μικρή «καλωσύνη», – δεν θα προσηλώναμε σ’ αυτόν τα μάτια μας και την καρδιά μας; Δεν θα «κρεμόμασταν» κυριολεκτικά οπό την όψη του προσώπου του, με έντονη προσοχή, για να εισπράξουμε τη συγκατάθεσή του έστω με ένα νεύμα του; Δεν θα τρέμαμε, μήπως κάποιος ακατάλληλος ή αδέξιος δικός μας λόγος τον ερεθίσει και του κόψει την καλή για μας διάθεση;
