Ανδρέας Κάλβος «εις Σάμον»

«Ένα νέο είδος ανθρώπου έχει αναδυθεί τον τελευταίο καιρό: ο μορφωμένος βάρβαρος-που έχει σπουδάσει είκοσι χρόνια, έχει αποκατασταθεί θαυμάσια επαγγελματικά, αλλά δεν έχειδιαβάσει τίποτα, δεν ξέρει ιστορία και αγνοεί οτιδήποτε βρίσκεται εκτός της ειδικότητάς του… Μερικοί τυχαίνει να είναι και δάσκαλοι. Δεν διαβάζουν τίποτε εκτός από τα βιβλία που πρέπει να διδάξουν (σ.σ. αμφίβολο κι αυτό). Δεν έχουν νιώσει ποτέ την απόλαυση της ανάγνωσης και δεν μπορούν να μεταγγίσουν ενθουσιασμό, για να μην πω αγάπη για το αντικείμενό τους».

(Το κείμενο είναι της Βρετανίδας Ντόρις Λέσινγκ και περιέχεται στο βιβλίο «ο Αντιχριστιανισμός», του Σωτήρη Γουνελά, εκδ. «Αρμός», σελ. 34-35).

Για να σωθεί η Ελλάδα σε τούτους τους καιρούς τους ύστατους, οφείλουμε, χρωστάμε όλοι μας, να αναλογισθούμε εκείνον τον χαριτωμένο αρχαίο λόγο: «πη παρέβην; τι δ’ έρεξα; τι μοι δέον ουκ ετελέσθη;». Ή να σοβαρετούμε επιτέλους και να ξεκινήσουμε την αυτομεμψία «μη τα αλλότρια αλλά τα οικεία πολυπραγμανώμεν κακά» ας μην ασχολούμαστε με τα ξένα σφάλματα, αλλά με τα δικά μας, μας κανοναρχεί ο ιερός Χρυσόστομος («εις ασάφειαν», ομιλ. Β’, ΕΠΕ 1,380).

 
Το ότι ο άνθρωπος είναι προσκολλημένος μόνο σε τούτη τη ζωή δεν χρειάζεται να το αποδείξουμε με λόγια, το βλέπουμε στις επιδιώξεις του. Αλλωστε ό,τι είναι ο καθέ­νας καθορίζεται απ’ αυτό που θέλει. Αυτές οι επιδιώξεις έχουν καθαρά υλιστικό χαρα­κτήρα κι αυτό, ανάμεσα στα άλλα, φανερώ­νεται και από την υπερχρέωση των ελληνικών νοικοκυριών σε δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Πολλές μάλιστα απ’ αυτές βρίσκο­νται ήδη στο «κόκκινο», δηλαδή οι κάτοχοί τους δυσκολεύονται πολύ να τις ξεχρεώ­σουν. Το πλαστικό χρήμα διευκολύνει πολύ τον καταναλωτή να καταναλώνει ολοένα και περισσότερα πράγματα χωρίς να αισθάνεται ότι χάνει χρήματα…