Ἐπειδὴ τὰ τελευταῖα χρόνια στὴ χώρα μας ἔχει γίνει ἀποϊεροποίηση τῆς ζωῆς μας, τὸ ὅλο κλῖμα ἐπηρέασε καὶ αὐτὴ τὴν στάση πολλῶν ἀνθρώπων ἔναντι τῆς Ἐκκλησιαστικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ Ἱερὰ Μυστήρια νὰ θεωροῦνται ἁπλὲς τελετὲς ἢ κοινωνικὲς ὑποχρεώσεις.
Διαβάστε περισσότερα »
Γνωρίζομε άραγε τί είναι το Μυστήριο του Γάμου; (Σεβ. Μητροπ. Πατρών Χρυσόστομος)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου, 2012
Ψαρεύοντας στα θολά νερά: Η χρήση από την «Νέα Εποχή» όρων με άλλο νόημα (μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ. Θεολογίας, Πτ. Φιλοσοφίας)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου, 2012
Ο Τζωρτζ Όργουελ στο πασίγνωστο βιβλίο του 1984 -στο καλύτερο ίσως βιβλίο που έχει γραφεί για τον ολοκληρωτισμό- λέγει ότι «Οποιοσδήποτε ελέγχει τη γλώσσα ενός ανθρώπου, ελέγχει και τις σκέψεις του». Η πολύ σημαντική διαπίστωση αυτή έδωσε αφορμή να αναπτυχθεί ένας ολόκληρος κλάδος της προπαγάνδας και των τεχνικών διανοητικής χειραγώγησης.
Το χταπόδι, το πλέγμα δηλαδή των οργανώσεων που συμπλέκονται σ’ αυτό που ονομάζουμε «Νέα Εποχή», γνωρίζουν και επωφελούνται από τις διαπιστώσεις αυτές της προπαγάνδας.
Έτσι η γλώσσα χρησιμοποιείται πολλές φορές, ιδιαίτερα στην προπαγάνδα, όχι για να φανερώσει αλλά για να κρύψει και να συσκοτίσει. Είναι γνωστό το ρητό ότι η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα. Πάντως η τεχνική της μισής αλήθειας πολλές φορές πετυχαίνει αυτό που δεν θα πετύχαινε το ξεκάθαρο ψέμα. Το ίδιο πετυχαίνει και η χρήση μιας επιστημονικοφανούς ορολογίας, την οποία το ευρύ κοινό δεν έχει τις προϋποθέσεις να αντιληφθεί. Οπότε τα λεγόμενα χρειάζονται ανάλυση και αποκρυπτογράφηση. Όταν δεν γίνεται αυτό -και συνήθως δεν γίνεται- ο καθένας αντιλαμβάνεται αυτά που διαβάζει ή ακούει με τον δικό του τρόπο, ο οποίος πολύ συχνά είναι αντίθετος με το πραγματικό νόημα των λέξεων και φράσεων.
Για να γίνω πιο σαφής θα θυμίσω λέξεις και φράσεις που ακούμε από τα ΜΜΕ. Από τις «παράπλευρες απώλειες», για τις όποιες μιλούσαν οι Νατοϊκοί όταν βομβάρδιζαν τη Σερβία το 1999, εννοώντας τους θανάτους άμαχων από τους βομβαρδισμούς που έκαναν, μέχρι το «πιστωτικό γεγονός», για το οποίο ακούγαμε στις ειδήσεις μέχρι πριν από δυο-τρεις μήνες. Με τον όρο αυτόν εννοούσαν τη χρεωκοπία της ελληνικής οικονομίας. Τώρα πλέον δεν χρειάζεται να το κρύβουν.
Οι Ομάδες του μωσαϊκού της «Νέας Εποχής» χρησιμοποιούν πολύ αποτελεσματικά όρους, οι οποίοι στην τρέχουσα χρήση τους από τον μέσο άνθρωπο έχουν συγκεκριμμένη σημασία, δίνοντάς τους ένα διαφορετικό νόημα. Έτσι «ψαρεύουν στα θολά νερά» -για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του τίτλου του θέματος- δηλαδή επωφελούνται από τη σύγχυση που δημιουργούν στο μυαλό των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται.
Η σύγχυση έγκειται στο γεγονός ότι ο αποδέκτης του μηνύματος θεωρεί εσφαλμένα ότι δύο πράγματα ανόμοια είναι δήθεν ίδια. Αυτό εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο του συγκρητισμού, ο οποίος αποτελεί βασικό κεφάλαιο πίστεως της «Νέας Εποχής». Για να δώσουμε ένα παράδειγμα, η Ν.Ε., στο πλαίσιο του συγκρητιστικού πιστεύω της, λέγει ότι δέχεται πως όλες οι θρησκείες είναι δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο σκοπό. Όποια πίστη, όποιο δόγμα και αν δέχεσαι, μπορείς να φθάσεις στην καταξίωση του προσώπου σου και στη σωτηρία.
Και για να φέρω συγκεκριμμένα παραδείγματα χρήσεως όρων με άλλο νόημα:
«Μήπως τα φάγαμε μαζί» και οι δάσκαλοι; (Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου, 2012
Η ομοιοπαθητική έχει επιστημονικές βάσεις; (Μιχάλης Ράλλης, Επίκουρος Καθηγητής του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας)
Δημοσιεύθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου, 2012
και ομάδα φοιτητών του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ
Τμήμα Φαρμακευτικής, Τομέας Φαρμακευτικής Τεχνολογίας,
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Α’ Μέρος
Στις ημέρες μας, πλην της ιατρικής επιστήμης, εξασκούνται πολλές παράπλευρες θεραπείες, οι οποίες είναι γνωστές με τον όρο «εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι». Η διάδοση αυτών των θεραπειών κατά τα τελευταία χρόνια έχει εντυπωσιακά αυξηθεί. Στατιστικά δεδομένα αναφέρουν ότι περίπου το 30% των ασθενών καταφεύγουν σε αυτές, γεγονός το οποίο έχει προκαλέσει κοινωνικό προβληματισμό σε Ευρώπη και Αμερική. Τούτο οφείλεται όχι τόσο στην οικονομική διάσταση του θέματος, η οποία είναι σοβαρή, χωρίς αντίστοιχη ουσιαστική προσφορά των υπηρεσιών υγείας, όσο στις τραγικές συνέπειες που μπορεί να έχουν στην πορεία σοβαρών ασθενειών, με τον αποπροσανατολισμό των αρρώστων από τη σωστή διάγνωση και θεραπεία που προσφέρει η επιστήμη της ιατρικής.[1]
Από το Συναξάρι – Ο όσιος Ρωμύλος της Ραβάνιτσας
Δημοσιεύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου, 2012
Μνήμη 18 Σεπτεμβρίου
Ο όσιος Ρωμύλος γεννήθηκε κατά το 1300 στην παραδουνάβια πόλι Βιδίνιο από ευσεβείς γονείς, πατέρα Έλληνα και μητέρα Βουλγάρα. Κατά το άγιο βάπτισμα ονομάσθηκε Ράϊκος. Από την παιδική του ηλικία έδειχνε πόθο για μάθησι και οι διδάσκαλοί του, θαυμάζοντας την σοφία και την σύνεσί του, τον αποκαλούσαν «παιδαριογέροντα». Όταν ανδρώθηκε, για να αποφύγη τον γάμο που εσκέπτοντο οι γονείς του, έφυγε κρυφά σε μοναστήρι της επαρχίας του Τιρνόβου. Εκεί, μετά την κανονική δοκιμασία, εκάρη μικρόσχημος με το όνομα Ρωμανός και διακονούσε με πολλή ευλάβεια στον ναό ως εκκλησιαστικός.
